Concertverslag

CHVRCHES in de AB: ooit geven ze een legendarisch optreden

4 Chvrches in AB Brussel © Alex Vanhee

De afgelopen dagen heeft Lauren Mayberry liggend doorgebracht op de vloer van haar hotelkamer in Brussel, vertelt ze. Ze at een verkeerde pizza, moest kotsen op de tourbus (in een Tupperware-bakje van de chauffeur) en haar maag is daarna niet meer gekalmeerd. Ze heeft glitters op haar ogen gesmeerd om haar tranen te verbergen, vertelt ze ook.

Maar Mayberry heeft altijd glitters op haar ogen, en van haar fysieke kwellingen is verder weinig te merken. Ze danst, luchtbokst en maakt pirouettes. Vurig, soms dreigend, zweept ze het publiek op. Hoe anders was dat een paar jaar geleden, toen de frontvrouw zich schuchter verschool tussen de elektronische lawaaimakers die haar flankeren.

Dan mag een van hen, Martin Doherty, ook een stukje zingen. Het is ondertussen een traditie. Wild rent hij rond, zijn enthousiasme zoveel groter dan zijn vocale capaciteiten. Het heeft iets weg van de grote playbackshow op de middelbare school. “That was nice”, zegt Mayberry na afloop. Martin is vast een gevoelige jongen.

4 © Alex Vanhee

CHVRCHES is buiten de transformatie van Maybery maar weinig veranderd de afgelopen albums. De sound is consistent, om het positief te zeggen. Eentonig, is een ander woord. De liedjes klinken op hun derde cd hooguit wat grootser en meer afgelijnd, een uitgeworpen hengeltje naar een groter publiek.

Dat groter publiek hapte niet, want CHVRCHES staat opnieuw in de AB. En om een brutale voorspelling te doen: waarschijnlijk zullen ze nooit stadions vullen. Is dat erg? “Ik vind het echt leuk om zo vaak op dezelfde plek terug te komen”, lacht Mayberry ons vriendelijk toe, de gefnuikte ambities verborgen in haar keel.

4 © Alex Vanhee

Liedje-liedje-liedje. Dat is hoe het concert hier gaat. Er is geen echte opbouw, er zijn geen gekke remixen, het schuurt allemaal zo weinig. Het publiek is bovendien net zo tam als tijdens de vorige twee keer dat ik CHVRCHES zag. Dat is niet verschrikkelijk erg, maar ergens voelt het als verspild potentieel. Zoveel van die zorgvuldig opgebouwde drops vallen dood neer op de grond.

4 © Alex Vanhee

‘Clearest Blue’ bevat de moeder aller drops. Zou Mayberry soms tijdens dat nummer haar ogen sluiten en beelden dromen van een uitzinnige massa? Haar ogen open doen en dan een heupwiegend AB aanschouwen? Goed, er waren ook tien springende mensen aanwezig, maar deze muziek vraagt om méér beweging. Ik spreek hier uit ervaring want toen ik nog pogingen ondernam om aan mijn conditie te werken, was CHVRCHES de heerlijk opzwepende soundtrack bij mijn loopjes door het park.

Datzelfde park, gelegen vlakbij mijn huis en aan de ring van Antwerpen, vond ik overigens laatst terug als dieprood-gekleurd puntje op een kaart met luchtvervuiling in België. Het zou dus kunnen dat ik toen, tijdens het lopen, mijn leven een stukje heb verkort. Ach, ik zou het zo weer doen, zolang het maar met CHVRCHES in mijn oren is. Een band die ik alles gun en dan vooral dat ze ooit eens een legendarisch optreden zullen geven. 

Dossier Muziek, maestro!
Dossier Muziek, maestro!

Honger naar muziek? Die kan u hier stillen met de recensies en andere artikels van onze muziekredactie.

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine