Concertverslag

Brihang in Het Depot: De enige Vlaamse rapper in 3D

2 Brihang in Het Depot ©Brihang

"Leuven, leg je hart op je tong", gebood Brihang de tooghangers in het café van Het Depot. De rapper ontpopte zich er als een fenomenale performer die zwierig met woorden schilderde en morste. Nu ja, "morsen is pas morsen alsjet afdroogt".

Door Sasha Van Der Speeten -

"Weet je waar mijn naam vandaan komt?" Boudy Verleye staarde geamuseerd het café in, zichtbaar popelend om de anekdote met ons te delen. Over zijn vader, een surfer, die fan was van de film Point Break, waarin het personage Body het mooie weer maakte. "Maar in het bevolkingsregister bestond alleen Boudy met een ‘u’, als afkorting van Boudewijn", vertelde Verleye met het soort licht melancholische zelfspot dat ook zijn muziek zo charmant maakt.

Toen hadden we al dertien liedjes achter de kiezen, vooral afkomstig van zolangmogelijk, het uitstekende debuut dat Verleye eind vorig jaar uitbracht onder het Brihang-alias. Achter de rapper telde een LED-bordje van 1 naar 13, alsof we zelf in de wachtkamer van de bevolkingsdienst zaten om een nieuwe identiteitskaart te krijgen. Hij was een beetje ziek, zei Brihang, en ook "met de eerlijkheid verloofd". Dat treft, wij ook.

Pas op het einde van dit concert schemerde er wat schorheid door zijn stem.

Spiegel

Met zijn beattovenaar Dj SNS in de rug surfte Brihang door de caleidoscoop die zijn liedjescollectie in wezen is. Beat poetry, stand up-comedy, rap, performance en traditionele poëzie vloeiden in Het Depot prachtig door elkaar. Brihangs nummers etaleren een flipperkast vol tegenstrijdige emoties, met de rapper die vaardig en soms wat onbeholpen tussen de uitersten stuiterde, steevast in het sappige West-Vlaams van aan de kust. Soms met een zucht en een kreun zoals in ‘Ik wil alles, behalve’: “M'n haar is weer zo lang, tjoene is zo kort. Goooh zoek da nu zeggen of nie? Uhhhh ktwijfel soms.” 

Of slalommend tussen blufpoker en radeloosheid “Vandaag ben ik alweer zekerder van me stuk en van me leventje. Succes duurt toch maar eventjes. Dus ik zoek een andere hobby. Iets toekomstgerichter (hahaha aaah). De mens en under regeltjes”. Brihang hield ons een spiegel voor in Leuven. Zijn kleinmenselijke onhebbelijkheden waren de onze. Hij tackelde met de glimlach, haast schouderophalend. Schertsend vertelt de nar de waarheid.

Hoe uniek hij is in het Belgische hiphoplandschap bleek toen een kameraad-MC hem vervoegde, ene Dieter Meeuws, de “sterkste krijger van de stam”, aldus Brihang. Toffe rapper, die Meeuws, alleen onderstreepte diens stugge cadans de meerdimensionaliteit van Brihang. Misschien is Brihang de enige Vlaamse rapper in 3D?

In Het Depot onderstreepte de Knokkenaar dat hij overal en nergens thuis hoort. Bij de cartooneske Amerikaanse rappers die eigenlijk geboren acteurs zijn, zoals Eminem of Kendrick Lamar: schizofrene kameleons die om de haverklap van personage switchen, die muteren en vervellen, vaak binnen één en dezelfde rhyme. Maar ook bij straatdichters zoals The Last Poets of Saul Williams, bij geinige Britse huis-, tuin- en keukenfilosofen zoals Mike Skinner van The Streets of bij radde tongen als Aziz Ansari.

©rv

Raar dansen

Share

Brihang toonde zich een kind van vandaag, van een digitale biotoop waarin woorden nog slechts soundbytes zijn

Sasha Van Der Speeten

In ‘Fruitig’ imiteerde hij kleinzerige zeurkousen die over alles klagen (“t is hier nie warm in de winter”), wat verderop ging hij in de clinch met de gesampelde stemmen van zijn zussen die hem de mantel uitveegden, met hilarisch resultaat. Of hij wisselde snel van cadans, holde achter de beat aan als een laatkomer achter de schoolbus, de boekentas flapperend achter de rug. Dan weer beteugelde hij de groove als een rodeorijder zijn dolle hengst. Of hij stotterde, doddelde en sneed abrupt zijn eigen stem af. Brihang toonde zich een kind van vandaag, van een digitale biotoop waarin woorden nog slechts soundbytes zijn, al dan niet als samples verknipt, getimestretched, in ruis gedompeld, aan beats geketend.

Onder die duizelingwekkende variatie aan vertolkingen schoof Dj SNS de funk die hippe millennials dierbaar is. Ruwe postdubstep met ruisende synths à la James Blake, bijvoorbeeld, of het type hiphopbeats dat evenzeer een commentaar geeft op het warrige, ontwrichte Hier en Nu: de charmant mankende grooves van J.Dilla, het futuristische plakwerk van Flying Lotus. Brihang voelt zich als een vis in het water in die klankenwereld, zo bleek. Hij tilde zichzelf op, ontmantelde de boel, stopte zichzelf onder de grond en verrees weer, inclusief meewarige glimlach.

Hij liet het publiek manisch in de handen klappen en vroeg of we “raar willen dansen”. Zelf waagde hij zich aan een choreografie die de wapperende dansmoves van Michael Stipe en Thom Yorke in gedachten riepen. ’t Was geen gezicht maar wel entertainend.

De radiohitjes ‘Morsen’ en ‘Wieder’ sjokten in een gebalde versie door het café. Brihang smeet zichzelf. Dan weer klom hij op de toog, met het hart op de tong: “Tis om te houden van je. Niet om je op te houden. Tis om te wringen en te passen en iets op te bouwen”.

Goeie gast, die Boudy met een u. Eerlijk ook. Benieuwd wat hij met ú doet.

Gezien op 13 februari in Het Depot, Leuven

nieuws

cult