Albumrecensie

'Bawlers' van Le 77: Smooth als een versgerolde jonko

Lakens hiphopgezelschap frist de G.funk op

2 De nieuwe plaat van Le 77 is grappig, zorgeloos, funky, schalks én levenslustig. © Elie Carp

Een 'bawler' is een player. Een hustler, zoals men wel eens pleegt te zeggen in Compton, L.A. Een entrepreneur van de straat die zijn stinkende goesting doet. Zoals die van Le 77 op hun puike tweede album!

Share

'Bawlers' is een plaat die uw kijk op Brusselse hiphop opnieuw zal verrijken

De Brusselse hiphopscene begint meer en meer te lijken op een soort Wu-Tang Clan vol kleurrijke fantasiefiguren die er allemaal een interessant soloproject op nahouden maar die ook om de haverklap bij elkaar op de koffie komen. Roméo Elvis springt binnen bij JeanJass & Caballero, Blu Samu is te gast bij Zwangere Guy, Angèle toert met Damso, Swing duikt op bij Roméo Elvis en bijna al deze spilfiguren schitteren op de soundtrack van de film Tueurs. Geen wonder dat Niveau 4, de showcase van de hedendaagse Belgische (en vooral Brusselse) hiphopheads op Couleur Café en in de Brusselse AB aanvoelde als een soort inlandse versie van Return To The 36 Chambers.

Le 77, uit Laken, fungeert voor de Brusselse hiphop van 2018 als het soort smaakmaker dat Zwangere Guy het voorbije jaar was: een doortrapte, wereldwijze grapjas, streetwise en stoer maar ook ironisch en zelfrelativerend. De rappers Peet en Félé Flingue plus dj-producer Morgan en clipmaker 3ème œil Rayan zijn niet verwonderlijk goede vrienden van Guy, evenals van Roméo Elvis met wie ze een liefde voor jazzy chill out-klanken delen.

Pompen!

2 © rr

Die laatste rapt mee op ‘La Sape’, een opzwepende lap elektropop, zo Brussels als Telex. Zwangere Guy en zangeres Blu Samu (een boezemvriendin én flatgenote van Le 77) kleuren de hemel van het schilderij dat ‘Bawlerangers’ heet. “Al m’n bro’s die zijn baws”, spuugt Guy uit, “Sippen die juice, whippen die saus”. Of zoals Le 77 het zelf treffend stelt: “C’est dead dead dead / pour tout les sappeurs que prennent la grosse tête / Pas d’problème, flingue stop / A coup de pompe et de pompe it up / Ca c’est mon boulot, ah ça / Putain, c’est mon job”. Nooit gedacht dat er in Laken, waar de koninklijke serres en pittoreske parken welig tieren, zo onbeschroomd werd gepompt.

Dé troef van Le 77, naast zijn lichtjes onnozele, jongensachtige humor? De beats. Op hun uitstekende visitekaartje C’est Le 77, dat vorig jaar het licht zag, schotelden de jongens stonede conscious hiphop-grooves voor die zo uit 1991 leken weggelopen. Denk aan A Tribe Called Quest of aan The Pharcyde. Op Bawlers wordt die slaapdronken funk in een hedendaagser kader vastgeschroefd. Mechanische trap-percussie, diepgonzende bassen en minimalistische, robotische ritmes lonken naar de hitparades van vandaag, zonder te bezwijken onder die trendy popinvloeden, gelukkig.

Jonko in Compton

Toch triomfeert Le 77 pas écht als les mecs voor de old skool kiezen. In de satijnen slaapkamergroove van ‘Graham’ huizen echo’s van Parliament, Roger Troutman en klassieke Kool & The Gang: gemoedelijk geeuwend, geestverruimend en, jazeker, geil. Het excellente ‘Helly Hansen’ springt briljant om met bovenbeschreven gedrogeerde funksound: een song over cartooneske, overijverige drugdealers in dikke patserjassen van wintersportmerk Helly Hansen, warm ingeduffeld in wollige jazzfunk. “Dans ma tête c’est Compton / J’suis dans le west-side / Sappé veste Helly Hansen”, klinkt het lekker silly, want Laken is Compton niet, laat staan Kuregem.

‘Perla’ is van hetzelfde stofje een skipak: luie G.funk zo bedwelmend als een versgerolde jonko, laverend tussen 2Pac en Snoop Dogg. Tiens, kronkelt de Emil Bockstaellaan dan toch door Compton? ‘Ipop’ herbergt wat milde maatschappijkritiek, voor zover wij de tekst kunnen ontcijferen, maar pocht vooral met een fantastisch refrein op een bedje van ratelende snaredrums. Een geheide hit op de Brusselse festivals van de komende zomer.

Et voilà, Bawlers: één arm uit het raampje van de lowrider, een stonede grijns op de tronie en een knipoogje naar het kransje sexy scharrels op de hoek van het pleintje. Een plaat die uw kijk op Brusselse hiphop opnieuw zal verrijken. Grappig, zorgeloos, funky, schalks, levenslustig. “Septante sept au 1020 Laeken tu connais le zone.” Nu wel, beste bawlers, nu wel.

'Bawlers' is uit op LaBrique/URBAN/PIAS

nieuws

cult

zine