Pukkelpop

Afghan Whigs op Pukkelpop: met de steun van Mumford, Rosser en de zon

Dulli en co. lenen blazersectie Mumford & Sons al even

The Afghan Whigs brachten een uurtje strakke rockmuziek naar Kiewit. Het zestal rond Greg Dulli kreeg op het podium hulp van de blazersectie van Mumford & Sons. Boven de Main Stage waakte Dave Rosser, hun overleden gitarist, die de regenwolken wegjaagde en de zon tevoorschijn toverde.

2 © Bas Bogaerts

Het was vijf jaar geleden dat The Afghan Whigs nog eens op Pukkelpop stonden. "En bij onze eerste passage hier waren velen onder jullie nog niet geboren", meende Greg Dulli. Dat klopte niet echt. Het jonge volkje was elders heen, maar wie wel voor het hoofdpodium stond had geen moment om zich te vervelen. 

"Go!", riep Dulli, een veel te grote zonnebril op het ronde hoofd. Waarop The Afghan Whigs 'Arabian Heights' inzetten. Er zat een lekkere horzel in hun drie gitaren. Veel tijd voor interactie maakten groep en zanger niet. Het zestal had maar een uurtje gekregen, en wilde dat vooral muzikaal vol maken. Wachten tot het applaus uitstierf, was niet aan hen besteed. Op 'Metamoros' volgde meteen 'Teenage Wristband', een cover van The Twilight Singers. 

Achter aan het podium was op één gitaarversterker een (gepikt?) zilveren jaguar-beeldje geplaatst, op een andere lag de gedeukte hoed van Dave Rosser. Het is twee maanden geleden sinds de gitarist overleed. Hij bleek nog lang niet vergeten door de band. Die verwerkte fraai een stukje 'Last Goodbye' van Jeff Buckley in 'Can Rova', een lievelingssong van de betreurde gitarist. En brachten hun gevallen makker ook tussendoor in herinnering. "Hij is naar een betere plaats gegaan", meende Dulli. Toen het begon te regenen en iedereen zijn paraplu en regenjasje bovenhaalde, beval Dulli om die snel weer weg te steken. "Dat hoeft niet, Dave waakt over ons." De zanger wees naar de hemel en plots brak de zon door de wolken. "Hello Dave!", zwaaide Dulli glorieus. Kippenvelmoment.

2 © Bas Bogaerts

Er zat enorm veel emotie in 'Algiers', dat laag op laag bouwde. De zanger nam plaats achter de piano en speelde 'Demon in Profile' met de hulp van een viool, trompet en trombone. De blazersectie bleek even van Mumford & Sons geleend. Net voor het concert hadden ze snel gerepeteerd in de backstage. "Jullie zien ze straks nog terug", knikte Dulli. Ook 'Toy Automatic' kreeg hun steun.

"Pukkelpop, blijf nog even bij ons!", riep Dulli. De zanger mocht dan dik staan, hij en zijn groep speelden erg strak. De laatste twintig minuten van deze korte set gingen ze voluit. 'Somethin' Hot' en 'Summer's Kiss' waren de speerpunten van een zinderende finale. Eindigen deden de Whigs met 'Into the Floor'. Dulli somde alle groepsleden op en eindigde naar de welgekomen zon. "Vandaag ook met ons: Rosser!" Mooi eerbetoon, dito concert.

Dossier De wei, de wereld
Dossier De wei, de wereld

De hele zomer lang lokken we u uit uw festivaltent met reportages, interviews en recensies.

Lees alle artikels