Albumrecensie

‘Camila’ van Camila Cabello: Havana voor dagjestoeristen

Amerikaans-Cubaanse zangeres in het kielzog van Rihanna

3 Het debuut van de Amerikaanse Camila Cabello: hier en daar cliché en overdreven klef, maar wel erg vermakelijk. © Sony

"Havana oh na-na!" Voilà, zo weet u meteen welk popfenomeen wij hieronder dissecteren. Camila Cabello heet ze en ze heeft zowaar talent.

Nope, van die reggaeton en aanverwante Afro-Caraïbische muziekgenres zijn we niet af in 2018. Latijns-Amerika versterkte vorig jaar zijn greep op de Westerse popmuziek, niet alleen met gratuite hitparadekanonnen als ‘Despacito’ van Luis Fonsi & Daddy Yankee of ‘Mi Gente’ van J.Balvin & Willy William, maar ook door behoedzaam in de texturen van r&b en elektropop te kruipen. 

Geen Taylor Swift of Ed Sheeran die het genre ongemoeid lieten. Ook de monsterhit ‘Havana’ van Camila Cabello pleurde de voorbije maanden expliciet een kwak latino uw huiskamer in: 't is een verdomd vindingrijk popliedje met een uitgebalanceerde productie (gepolijst maar niet té gladgestreken), een stomend Cubaans pianoriedeltje, zwoele r&b-tics en raps van Young Thug. Nodeloos te zeggen dat het één van de uitschieters is op Camila, het erg vermakelijke debuut van de Amerikaanse zangeres.

Share

Camila Cabello is niet geheel onverdacht: ze zetelde ooit in Fifth Harmony, de opgefokte girl band die ontsproot aan de Amerikaanse versie van X Factor

Geheel onverdacht is het met Cubaanse wortels getooide dametje niet. Ze zetelde ooit in Fifth Harmony, de opgefokte girl band die ontsproot aan de Amerikaanse versie van X Factor, een geesteskind van de vermaledijde Simon Cowell. Maar ze brak met de groep, nam een resem erg smakelijke pophits op met Machine Gun Kelly (‘Bad Things’) en Shawn Mendes (het kwieke ‘I Know What You Did Last Summer’) en scoorde zelf met het Taylor Swift-doorslagje ‘Crying In The Club’. Die song staat niet op dit debuut, evenmin ‘I Have Questions’, een track waarin ze haar ex-BFF’s van Fifth Harmony het nakijken geeft met een saillant “I gave you all of me / I should never ever have trusted you”. Yummy! Dat haar plaat in eerste instantie de protserige titel The Hurting, The Healing, The Loving meekreeg, verklapt genoeg.

Op tropische leest geschoeid

3 Camila Cabello beschikt over een overtuigende, herkenbare r&b-stem die jammer genoeg nogal inwisselbaar aandoet. © Dennis Leupold

Camila doet bovenal vermoeden dat de machine die van Cabello de nieuwe Rihanna wil maken graag haar exotische roots onderstreept. Een beetje zoals de N.V. Rihanna graag aandikt dat de zangeres is opgegroeid in Barbados. Op de albumhoes oogt ze verleidelijk, ontegensprekelijk op tropische leest geschoeid, maar enigszins ordinair en weinig authentiek, als een soort afgeprijsde Penelope Cruz (sorry Camila, je moet je meerdere erkennen). 

Rugdekking krijgt ze van Frank Dukes, een veelgevraagde hiphopproducer die al kleppers als Drake, Future en Travis Scott van een radiovriendelijke
urban sound voorzag. Deze songs liggen ingebed in dik aangezette synths en stoelen op vederlichte maar hiphopgevoelige downtempo –en midtempobeats. Cabello beschikt over een overtuigende, herkenbare r&b-stem die jammer genoeg nogal inwisselbaar aandoet, zeker wanneer haar producers er Autotune tegenaan flikkeren.

Share

Het door Skrillex geproduceerde ‘She Loves Control’ is een gedroomde single die alle vakjes aankruist.

Maar de songs zijn goed en catchy, blijken met finesse gearrangeerd en verpletteren de luisteraar zelden onder een hoogtechnologische wall of sound zoals vandaag bij overambitieuze hitparade-artiesten vaak het geval is. Neem de ultratrage robotische r&b-pop van ‘Never Be The Same’, waarin Cabello’s falset regelmatig het hemelgewelf verkent: ijl en hees, sexy en koddig. Goeie melodie, lekker minimalistische productie, …de perfecte mainstreamsong, quoi. Het door Skrillex geproduceerde reggaetondeuntje ‘She Loves Control’ is een gedroomde single die alle vakjes aankruist: opzwepend ritme, een beteugelde Caraïbische vibe, een sentimentele flamencogitaar, klepperende elektronische beats en Cabello’s wendbare r&b-zang. Proper!

Softwarefolk

Dan is er nog de…euhm…software-folk van ‘Real Friends’, dat een organische sound suggereert met digitaal bewerkte akoestische gitaren en micro-samples van Cabello’s stem. Doet een beetje denken aan ‘I Like Me Better’ van LAUV of ‘Love Yourself’ van Justin Bieber’: pseudo-intimistisch, karikaturaal smachtend, vals-contemplatief maar, verdomme zeg, hopeloos catchy, met overgave gebracht en intelligent geconstrueerd.

3 Camila Cabello leverde met haar debuut een oerdegelijke, charmante popplaat af, niks meer of minder. © Dennis Leupold

Jazeker, Camila doet hier en daar overdreven klef aan en schuwt de mainstreamclichés niet. Bovendien staat de vlekkeloze, stoorzendervrije sound het rootsy latino-imago van Cabello net in de weg. Dat haar poppenspelers niet één à twee liedjes inlasten met een wat ruwere, Buena Vista Social Club-achtig geluid, is jammer. Omdat zo’n experimentje het verschil had kunnen maken, haar klankenwereld op een boeiend manier had kunnen verbreden en misschien wat alternatievere fans had kunnen aantrekken. Nu ja, Camila is een oerdegelijke, charmante popplaat geworden, niks meer of minder. Benieuwd of voor haar een langetermijncarrière is weggelegd.

Camila is nu uit bij Sony.

nieuws

cult

zine