Recensie

'Allermooist op aard' van Raymond Van het Groenewoud: aliens van marsepein en steen

2 ©Raymond Van het Groenewoud

Meisjes… Ze maken ons nog steeds zo zot, mijnheer. Veertig jaar nadat die song de doorbraak forceerde voor Raymond Van het Groenewoud, komen ze nog altijd goed van pas. Op Allermooist op aard geeft hij de hit en een handvol andere classics een oplapbeurt, en ze spelen ook haasje-over met nieuw werk.

Vandaag is het exact veertig jaar geleden dat Raymond Van het Groenewoud muziek in de moerstaal een explosieve lading rock-’n-roll meegaf. TNT in het DNA. Hij had in 1977 de leeftijd bereikt om in de 27 Club te belanden, of om in volle punkgekte een veiligheidsspeld door een lichaamsdeel naar keuze te jassen. Maar met de single-release van ‘Meisjes’ zorgde Van het Groenewoud die bewuste lente net zo goed voor ophef bij de goegemeente.

De fatsoensrakkers van Omroep West-Vlaanderen pleurden het nummer prompt op de zwarte lijst, ’t (Preutse) Pallieterke noemde Van het Groenewoud een “pionier van de geestelijke verdwazing”, en zelfs in Tienerklanken werd de song geweerd. Volgens Raymond vreesden de hogen piefen van de toenmalige BRT dat de zinsnede “ze komen zelden klaar, mijnheer” jong Vlaanderen linea directa richting bordelen, heroïnespuit en duivel zou jagen. Ha!

Anno 2017 lijkt Van het Groenewoud evenwel ook klaar te zijn met al dat klaarkomen. Op Allermooist op aard zingt hij nu: “meisjes, je bent er nooit mee klaar”. Braver? Misschien wel. Maar mogelijk is zijn zinnelijke leven tussen de lakens er ook gewoon beter op geworden. Een songtekst hoeft trouwens heus niet in steen gebeiteld te zijn. Leonard Cohen en Prince leidden op dat vlak trouwens al eerder de weg.

Het leven, een sterven 

Sinds de zomer van ’77 kan Raymond Van het Groenewoud terugblikken op vier decennia hits en classics. Toch lijkt hij er de man niet naar om zich door nostalgie te laten kapen. In het speelse ‘Vroeger was het beter’ pookt hij zelfs vrolijk in de dikke pens van de door midlifecrisis, onvervulde dromen en lelijke lintbouw geplaagde veertigers, voor wie “het leven een sterven” is geworden.

Daarnaast heeft hij ‘Meisjes’ ook een facelift gegeven. Niet de eerste trouwens in de geschiedenis van die song, maar wel een bijzonder mooie. Een giebelend vrouwenkoor, met onder meer Lara Chedraoui, Lady Linn, Slongs Dievanongs, Naima Joris en Loesje Maieu, opent deze lezing.

Loesje Maieu, Tine Reymer, Naima Joris en Lara Chedraoui als vrouwenkoor in 'Meisjes' ©Raymond Van het Groenewoud

De gastenlijst oogt overigens nog langer op de plaat: Koen Wauters wordt bijvoorbeeld ingelijfd voor ‘Zij houdt van vrijen’. Helaas een vrij voorspelbare keuze: op Oker (1995) coverde Clouseau die song ook al eens. Het met scratches en Slongs opgeleukte ‘Bonenstaakdans’ moet het op zijn beurt dan weer eerder van zelfspot dan urgentie hebben.

Méér draaibeurten lijkt het swampy ‘Geen ontkomen aan’ gegund, waarin Jan Decleir en Van het Groenewoud boemelen aan de toog van een groezelige bluesbar aan de Mississippi Delta. “Een vrouw is een bloem / de duivel in persoon,” zwijmelt Raymond, met instemming van zijn drinkebroer. “Ze weet je te vinden, waar je ook komt.” Het gevaar van de whisky zal zich pas de volgende ochtend opdringen, maar de dreiging van het andere geslacht blijft imminent.

Aliens van marsepein en steen 

Verder onthouden we ook een song over ‘Vallen en opstaan’ (“Hoelang nog?”, vraagt Van het Groenewoud zich grommend af) en ‘Er gaat niets boven seks’ waarin een schijnbaar vluggertje - het nummer klokt af op nog geen drie minuten - toch nog memorabel wordt door een span briesende gitaren aan het eind, en door de zanger zélf die op zijn verneukeratiefst uit de hoek komt over het Beest met de Twee Ruggen, Nietzsche en Nixon.

De klassieke sopraan Charlotte Schoeters steelt evenwel nog het snels ons hart. In ‘Vrede zal heersen’ staat ze als een fragiele meermin op de barricaden, terwijl de zanger een bitterzoet toekomstvisioen voor ogen houdt: “Iedereen is een alien / Iedereen is alleen / De brave zijn van marsepein / De stoute van steen”.

Na het wondermooie De laatste rit (2011), dat in de wandelgangen wel eens Raymonds testament werd genoemd, kaapte onze favoriete hofleverancier van “vele muziekjes” in de - zo blijkt nu - voorlaatste rechte lijn het goud weg. Maar met het zilver en brons op deze plaat kun je jezelf ook al lang tevreden stellen. 

Allermooist op aard komt uit op 19/5. Op 18/5 start de nieuwe tour van Raymond van het Groenewoud in De Roma, Borgerhout. deroma.be

nieuws

zine