Woensdag 26/06/2019

Column

Zou het niet fijn zijn om Yvan Mayeur vanaf nu gewoon te vergeten? Hij wist zichzelf straks wel uit

Beeld Eleni Debo

Marc Didden (°1949) is filmmaker en columnist.

Men zegt dat Yvan Mayeur, de voormalige burgemeester van mijn dorp aan de Zenne, niet meer buiten durft te komen. Al is hij volgens een betrouwbare bron in de zeer late uren weleens gespot bij een nachtwinkel in de buurt van het Schumanplein.

In mijn droom kocht hij daar het boekwerk
Zelfmoord voor dummy’s, maar in werkelijkheid zou het om een fles goedkope rode wijn gegaan zijn die hij bij het verlaten van de winkel van zijn vriendelijke wijk-Pakistaan in één slok uitgedronken zou hebben. Daarna trok hij de plastic zak waarin de drank zat stevig over zijn grote hoofd, zonder te vergeten er ter hoogte van de ogen twee gaten in aan te brengen.

Zo ging hij, een beetje waggelend, en er ietwat uitziend als David Lynch’
Elephant Man, terug naar zijn woonstede.

Marc Didden. Beeld Bob Van Mol

Maar nu heeft Mayeurs opvolger, Philippe Close, het gebruik van plastic zakken verboden. Dus denk ik dat we onze ex-meier niet veel meer zullen zien in de straten van zijn en vooral mijn stad. Het zou fijn zijn als we, the people ooit nog een verontschuldigend woord van hem zouden krijgen voor de reputatieschade die hij Brussel toebracht, en voor de verschrikkelijke fysieke toestand waarin de hoofdstad zich momenteel bevindt.

Laatst besloot ik een wandeling te maken langs de centrale lanen, van bij het Rogierplein tot bij een afspanning aan het Fontainasplein. Het leek er sterk op een oorlogsgebied, zoals ik dat godzijdank alleen maar ken uit filmpjes van Rudi Vranckx. Het begon ook lichtjes te sneeuwen, wat de zaak gek genoeg niet mooier maakte: overal zag ik hoopjes verkleumde mensen liggen, halve gezinnen die in de wereld stonden met maar één zin op hun repertoire: “Une petite pièce, monsieur.”

Ik grabbelde in de brede broekzakken van mijn floeren broek en trof daar flink wat munten en muntjes aan. Ik besliste ter plaatse aan elke bedelaar die ik zou kruisen ten minste 1 en het liefst 2 euro te schenken. Bij de Beurs zat ik al aan 28 euro en was ik door mijn voorraad pasmunt heen. Voor de McDonald’s zag ik nog een stumperd zitten en ik vond het onrechtvaardig van mezelf dat ik hem niets meer kon geven. In mijn jaszak vond ik nog een briefje van 5 euro, overschot van mijn koffiegeld, en dat wilde ik de te licht geklede man schenken.

Maar hij weigerde het. “Pour qui tu me prends?,” zei hij. “Ik ben geen bedelaar.”

Voor dit verhaal zou het goed zijn dat die man toen verder ging en zei: “Je suis Yvan Mayeur.” Maar dan zou ik de waarheid geweld aandoen. En, onder ons gezegd, zou het niet fijn zijn om Mayeur vanaf nu gewoon te vergeten? Hij wist zichzelf straks wel uit. En hij zal wellicht zachtjes sterven aan de zware ziekte die men ‘la mort civile’ noemt.

Wie écht doodgegaan is, eerder deze maand, is de heer Jean-Philippe Smet.

Hij werd 74 jaar geleden in totale armoede geboren als kind van een Schaarbeekse schotelwasser en een variétéartieste van het derde knoopsgat. Maar hij slaagde erin om nauwelijks zestien jaar later al een mythe te worden in de heel grote francofone wereld die zich uitstrekt van het hartje van Parijs tot vrijwel alle continenten. Om die status te bereiken moest hij eerst Johnny Hallyday worden. Een planetaire rockster, niets minder.

Over zijn dood werd in Vlaanderen – die vlakte waar Stan Van Samang een held is – redelijk onverschillig en soms zelfs spottend gereageerd. Helemaal onterecht: in Hallydays repertoire is het voor wie echt wil zoeken niet moeilijk om ten minste tien, en wellicht ook twintig hoogwaardige songs te vinden. Niet evident. Hij was ook een zeer verdienstelijk filmacteur. En, ook niet onbelangrijk, een van de vriendelijkste mensen die ik ooit ontmoet heb. Slaapwel, Johnny!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden