Maandag 17/06/2019

Standpunt

Zou het dan toch zijn dat de asbestproducenten na al die doden nog altijd kunnen rekenen op de buigzaamheid van overheidsdiensten?

Koen Vidal is journalist bij De Morgen.

Koen Vidal. Beeld wouter van vooren

Longvlieskanker is een terminale ziekte die gepaard gaat met hevige borstpijn en een verstikkende kortademigheid. Het enige wat artsen en verplegers voor de patiënt kunnen doen, is de pijn met palliatieve zorgen en euthanasie binnen de perken van het menswaardige houden.

Deze tumor wordt veroorzaakt door asbest; het bouwmateriaal dat jarenlang voor daken, regenpijpen en ander bouwmateriaal werd gebruikt. Vooral bouwvakkers, schrijnwerkers, aannemers, scheepswerkers en hun familieleden zijn slachtoffer van asbestbesmetting.

Onrechtvaardig

Dat is een van de redenen waarom de getroffenen van longvlieskanker hun lot als bijzonder onrechtvaardig ervaren: na een leven van hard werken krijgen zij te horen dat ze op de werf een dodelijke kanker opliepen en dat ze binnen enkele maanden zullen sterven.

Maar asbestkanker is ook bijzonder onrechtvaardig omdat producenten als Eternit al decennia op de hoogte waren van de dodelijke impact van hun product, maar niets deden om mensenlevens te redden. Integendeel: tot diep in de jaren 90 bleven fabrieken deze killer met enorme wereldwijde winsten produceren.

Vreemd genoeg konden de bazen van Eternit jarenlang op de beschermende hand van de overheid rekenen en zo hun verantwoordelijkheid ontlopen. Sommige politici hadden ongetwijfeld de bescherming van economie en werkgelegenheid voor ogen, andere lieten zich wel verdacht gedwee inpakken door de machtige asbestlobby.

Het was pas dit jaar dat de moedige en strijdvaardige Eric Jonckheere uit Kapelle-op-den-Bos een schadevergoeding van 25.000 euro van Eternit kon afdwingen. Jonckheere verloor zowel zijn vader, zijn moeder als twee broers aan longvlieskanker. De rechter sprak van een "ongelooflijk cynisme" van Eternit dat uit "winstbejag de wetenschap opzijgeschoven heeft".

Onderzoek

Vraag is of aan dat dodelijke cynisme een eind is gekomen. Op het asbeststort van Sint-Niklaas zitten nog steeds grote hoeveelheden asbest in, en op, de grond. Onder meer op de wegen waar vrachtwagens over en weer rijden werden verbrokkelde stukken asbest aangetroffen, op amper enkele meters van woonhuizen.

Zeer bevreemdend is dat de Vlaamse Milieu-inspectie de site tussen 2010 en 2016 onderzocht maar geen inbreuken vaststelde. Je durft het haast niet te denken: maar zou het dan toch zijn dat de asbestproducenten na honderden doden nog altijd kunnen rekenen op de buigzaamheid van overheidsdiensten die eigenlijk de bevolking zouden moeten beschermen?

Vlaams milieuminister Joke Schauvliege heeft naar aanleiding van de onthulling een onderzoek bevolen. Dat komt niets te vroeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden