Zaterdag 31/10/2020
Siegfried Bracke.Beeld DM/Bart Hebben

ColumnSiegfried Bracke

Zou dat niet fantastisch zijn: verkiezingen die puur over inhoud gaan?

Oud-journalist en -politicus Siegfried Bracke overschouwt de politieke actualiteit. Hij doet dat afwisselend met oud-journalist Walter Zinzen en journalist Alain Gerlache.

Toen bekend werd dat de preformatieopdracht van Magnette en De Wever was mislukt, schreef advocaat Joris Van Cauter op Twitter: “Ik ben voor nieuwe verkiezingen. Op voorwaarde wel dat de huidige verkozenen zich daarbij niet langer kandidaat stellen. Onbekwaamheid is bewezen. #tabularasa”. Ook politoloog Carl Devos was ongewoon scherp: hij had het over “een ongezien dieptepunt in de Wetstraatpolitiek”.

Als er na 14 maand stilstand een begin van akkoord is tussen de twee grootste partijen en er zijn ook drie andere partijen die dat willen steunen, maar het loopt om dubieuze redenen met de zesde en/of zevende partij toch nog fout, dan mag niemand erover verbaasd zijn dat ook verstandige mensen er een welgemeende fuck you uitslaan. 

Dubieuze redenen, omdat je in een perceptieoorlog – maar perception is reality  – altijd veel kanten uit kan. Je kan zeggen dat Bart De Wever snel gelijk heeft gekregen: George-Louis Bouchez heeft effectief de zaak laten ontploffen, en hij was nog niet eens aan het onderhandelen. 

Je kan ook zeggen dat Bouchez – wat men over hem in Vlaanderen ook mag denken – wel resultaat haalt. Hij is de winnaar van het weekend. Niet alleen is de hele toestand op de klippen gelopen én heeft hij de Open Vld onder controle, maar ook Groen en Ecolo zijn voor zijn kar gespannen. Il faut le faire!  

Je kan ook zeggen dat de eis van Paul Magnette, die maar één liberale partij wil omdat anders de indruk zou kunnen ontstaan dat de PS de Zweedse coalitie komt depanneren, tamelijk onnozel is. Vreest Magnette dat we, met twee liberale partijen erbij, het verschil niet zullen zien tussen een regering mét socialisten of zonder? Los overigens van het feit dat je met twee liberale partijen erbij aardig in de buurt komt van een tweederdemeerderheid: altijd handig als je de staat wil hervormen.

Maar perceptie en echte werkelijkheid zijn soms congruent. Wouter Verschelden heeft een zeer lezenswaardige reconstructie gemaakt van vorige vrijdag, en daaruit blijkt dat Open Vld-voorzitter Egbert Lachaert het kind van de rekening is geworden. Lachaert schrikt zich een ongeluk als Magnette zegt dat de preformateurs ermee stoppen. Bouchez hoort dat, en hij straalt en grijnst. De Wever zegt het hem ook: bien joué! 

Dat Lachaert in nesten zit, bleek ook in de studio van VTM, waar hij de opmerking kreeg dat hij toch had moeten weten dat de gezamenlijke mededeling van blauw en groen de deur dicht ging doen: hij kon daar niet echt op antwoorden. Of hij ooit had gedacht dat De Wever echt met Groen ging regeren, was een volgende vraag. Opnieuw: geen echt antwoord. Hij bekent wel zeer geschrokken te zijn omdat de preformateurs ermee stoppen, én hij zegt ook dat het niet de bedoeling is dat de liberale en groene families het initiatief overnemen. Misschien, zegt hij, kunnen De Wever en Magnette de stilte van het weekend gebruiken om nog een en ander te proberen. Dat maakt niet echt een stevige indruk. 

Een uur later zit hij in Terzake: de debatfiches zijn bijgewerkt. De vragen zijn bovendien warrig en  breedvoerig, waardoor Lachaert kan terugvallen op de enige baseline die steek houdt: je kan geen partners uitnodigen die alleen maar mogen tekenen en voor de rest moeten zwijgen.  

De schade wordt beperkt, maar het probleem is niet opgelost. Lachaert is de man die de paars-groene constructie met de linkse nota Magnette heeft afgeschoten, tegen de toenmalige Open Vld-top in. Hij won daarmee de voorzittersverkiezingen: hij ging de partij weer liberale geloofwaardigheid bezorgen. Nu is hij door toedoen van zijn liberale vriend door het ijs gezakt. Voor Lachaert zelf is dat het einde van een kortverhaal. U moet mij toestaan dat erg te vinden.

En het is een ijzeren wet: elk gat dat wordt geslagen, wordt meteen weer ingevuld. De MR kondigt aan wat men al die maanden heeft gewild: een doorstart van de regering Wilmes. Mét eventuele versterking. Waar die vandaan moet komen is zeer de vraag. Er zijn wonden geslagen en het wantrouwen en de koudwatervrees zijn nu groter dan ooit. En het riedeltje dat de twee grote partijen hun verantwoordelijkheid moeten nemen, is nu wel definitief voorbij. On a déjà donné, zeggen ze aan Verschelden.

Verkiezingen dan maar? George-Louis Bouchez zegt in de weekendkrant dat dat een slecht idee is. Omdat door corona geen campagne kan worden gevoerd, geen congressen kunnen worden samengeroepen. Politici kunnen geen hand meer geven, of zelfs geen foldertje meegeven. Als verzameling zeer foute redenen kan dat tellen. 

Want zou dat niet fantastisch zijn: verkiezingen die puur over inhoud gaan? Inhoud die – anders dan de vorige keer - vóór de verkiezingen dezelfde is als ná de verkiezingen? Dóén! 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234