Zaterdag 28/11/2020
Kopje voor online en editie Mark CoenenBeeld DM

ColumnMark Coenen

Zonder publiek is voetbal een schaduwspel waar je niet warm of koud van wordt

Mark Coenen is columnist.

Dienstmededeling: sinds vrijdag kijk ik weer Play Sports. Dankzij een actie van de collega’s van Humo waarmee wij een verdieping delen in de nog steeds beangstigend lege DPG Towers kan ik een maandje op de poef kijken, nadat ik in het voorjaar mijn abonnement had opgezegd.

Een sportkanaal zonder livesport is geen sportkanaal maar een museum zonder suppoosten, en toen bleek dat ik via de app van mijn bank perfect op de hoogte gehouden wordt van de goals in de Belgische competitie – met beeld – was mijn honger voor matchen tegen betaling over. Die is nog altijd niet terug. Daar kan Play Sports niet aan doen, dat is de schuld van de Chinese vleermuis.

Zelfs de eerste match sinds lang tussen de erfvijanden Antwerp en Beerschot kon mij niet lang boeien. Wie de ploeg van ’t stad is? Who cares? De lange leegte van de stadions, de kale marsorders van de trainers die van de tribunes waaien: bij de matchen van Optics United, onze legendarische minivoetbalploeg uit de jaren 90 die elke maandagavond met forfaitcijfers verloor was er meer sfeer.

Het is alsof je naar een film kijkt zonder soundtrack en zelfs met Dieu op het veld is dat dan maar een B-film: goed geacteerd, maar zonder ziel. En zeker zonder happy end. Die ziel: dat zijn de supporters die thuis in clubkleuren op een houtje zitten te bijten en van hun vrouw niet zoveel lawaai mogen maken als hun ploeg scoort, omdat de kleine net zijn middagslaapje doet.

Ik denk dat als die coronacrisis nog lang duurt, de ploegen niet alleen zonder geld maar ook zonder supporters gaan vallen: de oude sterven uit en er is geen instroom van nieuw bloed dat later ook begraven wil worden in de clubkleuren. Hoe word je supporter van een voetbalploeg? Net zoals je verliefd wordt op een vrouw: plotseling, onverklaarbaar, kritiekloos, zonder na te denken over de pijn en de ontwrichting die ermee gepaard gaat.

Dat zijn niet mijn woorden maar die van Nick Hornby, schrijver van vele geweldige romans maar ook diehard voetbalsupporter; net als voor Guy Mortier is zijn ploeg Arsenal. In zijn voetbalmemoires Pitch Fever beschrijft hij hoe zijn bekering begon: hij herinnert zich van die dag “een verbijsterende aaneenschakeling van onbegrijpelijke gebeurtenissen, waarna aan het eind iedereen om me heen opsprong en begon te juichen”.

Hornby was toen elf. Hij herinnert zich de overweldigende mannelijkheid van het gebeuren, sigarenrook en grove taal. Het was een uniek moment ook om samen met zijn vader te beleven: de wekelijkse voetbalafspraak gaf een context om samen te zijn. Voetbal genas hem in de jaren 80 zelfs van een depressie. Nu zou je er een depressie van krijgen: zonder publiek is het een schaduwspel waar je niet warm of koud van wordt. En Antwerp de ploeg van ’t stad? Zwaanst na ni.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234