Maandag 13/07/2020

OpinieBert Wagendorp

Zonder de relativerende pseudo-serieusheid van de sport sleurt ernst je de diepte van het getob in

Bert WagendorpBeeld BELGAIMAGE

Bert Wagendorp is columnist bij de Volkskrant.

Vandaag zou in Nice de Tour de France van start zijn gegaan. Nice, een mooier decor voor het begin van drie weken zomerdromen bestaat niet. Nice, het heldere licht op de Promenade des Anglais. De stranden langs de Middellandse Zee, die je voor deze keer de Méditerranée mag noemen. Nice met de prachtige villa’s van voorbije rijkdom en de haven vol patserboten van de moderne. Alles is illusie, de Tour ook, maar in Nice heeft de zelfbegoocheling een thuishaven gevonden. Nice verzoent je met de gedachte dat niets is wat het lijkt en dat dat, vooral tijdens de drie Tourweken, ook helemaal niet erg is.

Maar ja, afgelast. Misschien komt de Tour eind augustus naar Nice. Maar eind augustus is geen eind juni. Juni is belofte, eind augustus voel je de weemoed van de herfst aankomen. In Nice schijnt in de vroege herfst het verval al door het bladgoud.

Er is voor zover ik weet nog geen onderzoek naar gedaan, maar iedereen kan ook op zijn klompen aanvoelen welke gevolgen het ontbreken van sport voor de samenleving heeft. Sport vertegenwoordigt de lichtheid van het bestaan. Het spel is ernstig, maar het blijft een spel. Wij zijn spelende mensen en wanneer spelen of kijken naar spel ons onmogelijk wordt gemaakt, raken we iets essentieels kwijt. De dooddoener ‘sport is de belangrijkste bijzaak in het leven’ is onzin. Het is veel meer dan dat.

En dan heb ik het nog niet eens over ‘verbinding’. Niets verbindt ons zo als sport. Met Tour, EK en Spelen was het de lange zomer van de verbinding geworden. Nu dat allemaal niet doorgaat, gaan we van de weeromstuit op zoek naar wat ons scheidt.

Je ziet het ook in de kranten. De sportpagina’s, gewoonlijk een plek om even op adem te komen, hebben bij gebrek aan actuele sport en om in barre tijden maar niet van frivoliteit te worden beschuldigd, een doodserieus masker opgezet. Mensen die hun vrije tijd gewoonlijk besteden aan voetbal of de Giro, zijn uit pure verveling geobsedeerde viruswaanzinnigen geworden. Talkshows zijn veranderd in dagelijkse rouwdiensten.

Niets tegen ernst overigens, maar zonder de relativerende pseudo-serieusheid van de sport sleurt hij je de diepte van het getob in. Sport is een ontsnappingsroute uit de loodzware werkelijkheid. Het bevrijdt ons uit de soms ondraaglijke zwaarte van het bestaan.

De Franse romancier en Tourvolger Antoine Blondin bracht dat gevoel van vrijheid ooit adequaat onder woorden. “Eigenlijk geloof ik dat er maar drie bevoorrechte plekken zijn waar een volwassene zijn vrijheid kan ervaren; een taxi, als de chauffeur het gordijntje laat zakken, de wc, als je de deur achter je op het slot hebt gedaan, en de Tour de France (...).”

Vanaf 1 juli mogen er weer sportwedstrijden worden georganiseerd. Je zult zien hoe Nederland en België daarvan opklaren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234