Donderdag 14/11/2019
Beeld Tim Coppens

John John & Missy

Zondagblues en uitstelgedrag: het is een vermoeiende combinatie

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (9) en Missy (5). 

Bij het buitengaan van het dierenpark neem je je zoon even apart. “Heb je dorst?”, fluister je, veilig buiten gehoorsafstand van de rest van het gezin.

John John haalt de vermoeide schouders op. “Wil je naar huis? Of zullen we nog even ­stoppen onderweg? Bij een cafeetje, voor een cola…” Nog meer ­schouderophalen. Je verhoogt je bod, stilaan wanhopig. “En een zakje chips?”

“Doe dan maar het cafeetje”, zegt je zoon, net te luid. “Ik moet toch plassen.”

“Plassen kan hier ook”, zegt zijn moeder die het gesprek oppikt. Hadden jullie zo-even niet al afgesproken dat er zonder omwegen naar huis gegaan zou worden? De kinderen zijn moe, morgen is het alweer school.

Nu is het jouw beurt om onschuldig de schouders op te halen. Je sloft over de parkeerplaats. Dan maar naar huis.

Het is niet dat jij per se met je kinderen de kroeg wil induiken. Het gaat niet om het biertje waarvan je vindt dat je het verdiend hebt na een halve dag pinguïns, sneeuwluipaarden en makaken kijken. Neen, dat is het punt niet. Het punt is dat het zondag is. En waar je ook bent, op zondag wil je niet naar huis. Naar huis gaan op zondag ­betekent: einde van het weekend, begin van de werkweek. Dat moment is onvermijdelijk, maar dat betekent niet dat het niet uitgesteld kan worden. Waarom al om vijf uur het einde inluiden, als het ook om zeven uur nog lukt?

Elke week weer heeft de zondagblues je flink te ­pakken. Terwijl het kroost vaak liever gewoon een keer gezellig thuisblijft, wil jij op zondag de deur uit. Maakt niet uit naar waar, als er maar zo laat mogelijk weer thuisgekomen kan worden. Zondagblues en uitstelgedrag: het is een vermoeiende combinatie.

“Ik zou een huisje in de Ardennen willen, alleen maar om pas op zondagavond, als het al donker is, naar huis te rijden, de kinderen in bed te dragen en het gevoel te hebben dat het weekend helemaal op is”, droom je, op weg naar huis, luidop tegen je geliefde. Op de achterbank ligt Missy met overgave te snurken.

Je geliefde begrijpt je volkomen. De gedachte aan de zeer gezonde en kindvriendelijke wijting met venkelpuree die thuis op het menu staat, trekt ook haar maar matig aan. Het blijft wel weekend, dan mag er ook in gezinsverband ­enigszins tot aan het gaatje gegaan worden, toch?

“Zullen we onderweg iets eten?”, vraagt ze. Dat laat je je geen twee keer zeggen. Een half­uurtje later zit je op ­restaurant, met voor je twee vrolijke, wakkere kinderen, die als sprinkhanen op de schaaltjes met brood en olijven vliegen.

Een gezin verenigd aan een tafel met gesteven linnen, een halfje rode wijn en de gedachte dat je alsnog ­verlengingen hebt afgedwongen van het weekend: meer is niet nodig om je op zondagavond rond 19 uur verzaligd te doen glimlachen.

Beeld Tim Coppens
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234