Maandag 13/07/2020
Beeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Zolang een politiek bestuur verbeeldingskracht mist, is burgerlijke ongehoorzaamheid de enige optie

Julie Cafmeyer is columnist. 

Een vriendin raadde me het boek Het ministerie van opperst geluk aan van schrijfster Arundhati Roy. Op de eerste pagina beschrijft ze India in het gouden uur, het moment waar de zon weg is, maar het licht nog niet. Ze beschrijft de banyanbomen en de vleerhonden. De mussen zijn verdwenen, de oude Bengaalse gieren zijn uitgeroeid.

“De gieren zijn bezweken aan diclofenacvergiftiging. Diclofenac, koeienaspirine, dat aan het vee wordt gegeven als spierontspanner, om pijn te verlichten en de melkproductie te verhogen, heeft – hád – het effect van zenuwgas op de gieren.” De dode koeien werden giftig aas voor de gieren terwijl de bewoners van het land zich tegoed deden aan roomijs in allerhande soorten. “Het heengaan van deze vriendelijke oude vogels werd door slechts weinigen opgemerkt. Er waren zo veel andere dingen om naar uit te kijken.”

Mijn vriendin zei: “Wat me inspireert is dat het een keuze is waar je aandacht aan geeft, waarvoor je kiest in het leven. Heel simpel: kies je voor caramelijs en mangomilkshakes en dus meer melkproductie of kies je voor de gieren?”

Dit verhaal doet me denken aan de straattuin van de klimaatactivisten in Schaarbeek. Het koppel maakte van een ongebruikte parkeerplaats voor hun huis een moestuin. De tuin werd een ontmoetingsplek met een zaaibed waar iedereen zaadjes kon planten. Er groeiden wilde bloemen en pompoenplanten.

De Schaarbeekse burgemeester gaf de opdracht om de moestuin te verwijderen. Tijdens één of andere ongeïnspireerde politieke vergadering werd dit koppel waarschijnlijk als gek verklaard. Wie maakt er nu een tuin op een plek die bestemd is voor een auto? Het is toch al moeilijk genoeg om parkeerplaats te vinden?

Bij dezen verklaar ik diegenen die een parkeerplaats belangrijker achten dan een tuin als gek. Ga even mee in mijn gedachtewereld. Het gaat om een nieuwe focus, een andere logica. Je kan je ontdoen van het nut van een auto. Je kan geloven dat je een stad kan ombouwen waardoor niemand nog een auto nodig heeft dankzij goed openbaar vervoer en taxi’s. Met een beetje fantasie en discipline kan een auto een vreemd, absurd en totaal overbodig object worden. Een wilde bloem kan een God worden, datgene waarvoor je leeft, in plaats van de afbetaling van je auto.

‘Orde op zaken stellen’ kan ook betekenen dat je gestorven organismen in kaart brengt, de zuiverheid van de lucht, de eenzamen zonder ontmoetingsplek. Dat je aandacht aan hen geeft. Dat je gezamenlijk voor het leven kiest.

Zolang een politiek bestuur verbeeldingskracht mist, is burgerlijke ongehoorzaamheid de enige optie. Het is nodig. Voorlopig is de stand van zaken dit: er ligt een moestuin op het stort en de Bengaalse gieren zijn verdwenen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234