Maandag 14/06/2021
kopje voor online en editie Julie Cafmeyer Beeld DM
kopje voor online en editie Julie CafmeyerBeeld DM

ColumnJulie Cafmeyer

Zolang deze twee vrouwen er waren, kon ik nog duizenden teleurstellingen in mijn leven verdragen

Julie Cafmeyer is columnist.

Een tijd geleden richtten kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven, muzikante Ellen Schoenaerts en ik een boekenclub op. Samen lezen we Het rode boek van Carl Jung. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat we na vier maanden nog maar twaalf pagina’s hebben gelezen.

Anne-Mie sprak ons streng toe: “Ik zou de club toch serieuzer willen nemen. Ik wil dat er iets wezenlijks gebeurt. En dat we op het einde van de samenkomst een verslag schrijven. Of klink ik nu té serieus? Het zit zo: ik ben op een leeftijd gekomen dat ik niet meer te veel tijd kan verspillen. Ik wil voorlopig ook niet meer te veel drinken. Het bekomt me niet goed”.

Ellen zei lichtjes verontrust: “Ja, voor je het weet zitten we met een beruchte boekenclub met drie dronkenlappen waarin niets gebeurt. En toch weet ik waar ik naartoe wil. Net zoals bij Jung zit er een onbewuste kracht in mij die ik wil ontdekken. De realiteit is niets voor mij. Van nu af aan wil ik vertrouwen op een mysterie dat mij omringt. Een kracht, het universum dat mij draagt. Dat kan misschien zweverig klinken, maar het voelt heel vastbesloten”.

“Ik geloof toch dat wij eerder in een stijgende lijn zitten, dan een dalende lijn”, merkte ik hoopvol op. Vol goede moed gingen we naar Anne-Mies atelier om enkele bladzijden te lezen.

Ellen las voor: “Gebeurtenissen als zodanig betekenen niets, zij krijgen alleen in ons betekenis. Wij scheppen de betekenis van gebeurtenissen. De betekenis is en was kunstmatig. De betekenis van gebeurtenissen ontstaat uit de door jullie zélf geschapen mogelijkheid van het leven in deze wereld”.

“Dat is toch wel straf hé?”, zei Anne-Mie.

“Het is hoopvol dat we elke – op het eerste gezicht – zinloze situatie, toch waarde kunnen geven. Misschien is dat de magie?”, vroeg ik.

“Ja, dat is het hervinden van de ziel! Dat is de connectie!”, riep Ellen uitzinnig.

“Ja, en ik zal is nog eens iets zeggen”, zei Anne-Mie. “Eerst vond ik Jung in dit boek totaal waanzinnig. Maar nu ik er nuchter naar kijk, geloof ik dat wij al die tijd de waanzinnigen waren! Ik voelde weerstand. Nu pas dringt het door, wat we aan het lezen zijn.”

Er viel een stilte. Het stemde mij hoopvol dat ik omringd werd door deze twee vrouwen. Zolang zij er waren, kon ik nog duizenden teleurstellingen in mijn leven verdragen. Laat maar komen. Liefdesbreuken, faillissementen, nervous breakdowns. Zolang ik gestimuleerd word om aan alles betekenis te geven, is alles goed.

Er zong een merel. Anne-Mie zei: “Ah daar is de vogel die mij elke ochtend rond half vijf wekt. Wist jij dat de merel steeds andere variaties op hetzelfde thema zingt? Hij zingt nooit twee keer hetzelfde. Dat is toch ook straf hé?”

En zo kreeg zelfs het gezang van de merel op deze zomeravond betekenis.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234