Dinsdag 20/08/2019
Marc Didden. Beeld DM

Column Marc Didden

Zijn bijnaam was niet voor niets ‘Skieven Architek’

Marc Didden is regisseur en columnist. U leest zijn columns hier de hele week.

Al heel mijn leven loop ik rond in de schaduw van het Brusselse Justitiepaleis. Die indruk heb ik tenminste. Het gigantische gebouw is er altijd geweest en het zal er wellicht ook altijd zijn, in tegenstelling tot ikzelf. Ik vrees ook dat het voor eeuwig in de steigers zal staan, waardoor het nog grimmiger oogt dan het van zijn eigen al is.

Ik ben er nog maar drie keer binnen geweest en dat vond ik één keer niet leuk en twee keer wel, want de eerste keer was na een kleine wrijving met het gerecht en de tweede en derde keer wegens daar aan de gang zijnde filmopnamen waar ik beroepshalve bij mocht zijn.

Zoals u wellicht al vermoedt heb ik dat bouwsel nooit gemogen. Architectuurgoeroe en postmodernist Charles Jencks noemde het dan wel een ‘Kathedraal van het Eclecticisme’, maar al van toen ik nog lagere school liep in de Marollen ben ik er bang voor. Het heeft ook werkelijk niets aardigs, het verleidt niet en het straalt ook nooit. Het staat daar maar te staan in al zijn lelijkheid en vanop het dak zegt Vrouwe Justitia tegen elke sukkelaar die daar binnen wordt geleid omdat hij iets mispeuterd heeft: “Gij zijt niets en ik ben alles.”

Misschien dacht de architect Joseph Poelaert dat ook wel van zichzelf.

Hij leed in ieder geval niet aan een minderwaardigheidscomplex en wist, vanwege een uitstekende en goed ontwikkelde vorm van zelfpromotie, nauwe banden te smeden met het koningshuis, de Belgische regering, het Brusselse stadsbestuur en zelfs de kerkfabriek. Dat leverde opdrachten op die gingen van het bouwen van de Congreskolom tot de heropbouw van de in een brand opgegane Muntschouwburg.

Hij verfraaide zelfs de pisbak van Manneken Pis en zette en passant ook nog de Sint-Katelijnekerk neer, en die van Laken. Ja, dát gedrocht dat de toegang tot de A12 moeilijk maakt.

Glorie?

Behalve ikzelf houden ook niet veel andere Brusselaars van Poelaert.

Omdat de Galgenberg, waar hij het Paleis plande, en de straten errond helemaal bij de Marollen hoorden en de arme stumperds die daar woonden de stad werden uitgestuurd. Maar beslist ook omdat alles wat hij gebouwd heeft niet erg bijdraagt tot de glorie van de hoofdstad. Zijn bijnaam was niet voor niets ‘Skieven Architek’.

Ik lees in Le Soir van gisteren dat de restauratie van het Justitiepaleis tot nu toe ruim 400 miljoen euro gekost heeft. En ook dat vorsers van de ULB, bijna per ongeluk, Poelaerts plannen voor het Paleis terugvonden. Men waande die allang verloren, en volgens een hardnekkige stadslegende werden ze in 1944 al vernietigd door de vlammen waarmee de nazi’s het beruchte bouwwerk bestookten.

Misschien moet de sloophamer eens bovengehaald worden en moet iemand die plannen maar eens dringend doorspelen aan een bende jonge honden.

Het mogen zelfs architecten zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden