Donderdag 17/06/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnMark Coenen

Zij die dankzij corona aan tinnitus ­lijden: I know your pain

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

“Maar wie laat er nu toch altijd de ijskast openstaan?” Met deze eenvoudige maar wat geïrriteerde vraag begon in 2005 mijn tinnitus­tijd, want niet de ijskast stond open, maar mijn oren waren aan het fluiten en dat doen ze tot op vandaag nog steeds.

Jammer genoeg is het niet de vrolijk makende ­rollende rinkel van de merel na een ­regenbui, want dan had een mens er nog iets aan, maar de ­zeurende zoem van een tv-toestel vol witte ruis.

Een leven vol luide muziek in steeds groter wordende auto’s: daar komt het van.

Allemaal de schuld van Studio Brussel.

Headbangen achter het stuur: het was geen gezicht maar ik deed het graag en dat nemen ze mij nooit meer af. Al zou het nu een straf zijn en leef ik, ­zeker in de wagen, gedempt.

Zij die dankzij corona aan tinnitus ­lijden: I know your pain.

Het is bij mij niet echt pijn, maar wel een tot lichte razernij en ondefinieerbaar ongemak leidende pieptoon, die constant aan en af rolt als de zee bij Oostende en die bij – gelukkig schaarse – momenten jammer genoeg klinkt als een goederentrein die aan het remmen is vlak voor hij het station binnen­rijdt. En dan drie kilometer lang blijkt te zijn.

De brom valt vooral op als het helemaal stil is, waardoor ik er, o koningin der ironie, in mijn geliefde Italië op mijn muisstille bergflank het meeste last van heb.

Wie de stilte opzoekt, is eraan voor zijn moeite: alleen tegengeluiden ­maken het geluid in je hoofd draaglijk.

Als ik niet in Italië ben, heb ik er het meeste last van als ik eraan denk of ­tegen iemand zeg dat ik het heb. Ook er een stukje over schrijven is een slecht idee.

Anders dan met de liefde die je elke dag en zo veel mogelijk aan elkaar moet verklaren, met klapzoenen en knuffels erbovenop, kan tinnitus het best verdragen worden als je erover zwijgt. Het monster wordt pas wakker en gromt pas echt als het aangesproken wordt en kan bijgevolg het best verdragen worden als je het staalhard negeert.

Daar ben ik in geoefend, in negeren en dingen verdringen, dus mij lukt het aardig.

Voor de rest mijd je, als was het een spandoek van Voorpost, de plekken waar veel geluid is. Ontelbaar zijn de restaurants waar ik niet meer kom, omdat de uitbater in een zinloze ­poging om met zijn tijd mee te gaan zijn tafels in een naakte betonnen loods heeft opgesteld met hoge plafonds, begeleid door de laffe muzak van gestaag voort-­emmerende techno.

Nog voor het aperitief ben ik de deur uit.

Soms denk ik dat al dat gerel en gejen op de sociale media en in de politiek een vorm van tinnitus is: irritante, ­ongevraagde overlast van zeurende zage­venten – het zijn meestal mannen, inderdaad.

En op Twitter kun je er ook effectief iets aan doen. Dat heet blocken.

Heerlijk.

Zal wel tegen de vrije menings­uiting zijn, maar ik hoor hun gejank niet meer.

Doodzwijgen helpt.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234