Vrijdag 15/11/2019
Beeld rv

Column Hugo Camps

Ziekenhuizen worden steeds meer kazernes, inclusief droog brood

Dissidentie mag ook. Onder die vlag vaart Hugo Camps op donderdag.

Verpleegster H had het moeilijk. Ze stond alleen in het dialysezaaltje en moest zeven patiënten met het zuiveringsapparaat verbinden. Vier uur later volgde de ontkoppeling.

H, een klassieke schoonheid die nooit een paardenstal heeft gezien en een zweem parfum van welstellende aristocratie over zich draagt, was vandaag een wrak. Het instorten nabij, tranen in de ogen, het gezicht helemaal verkrampt. Praten kon ze niet – de krop in de keel was te groot. Oorsprong van de malaise: intens liefdesverdriet. Haar vriend was het huis uit, voorgoed. Als ze even vrij was, zat ze in een hoekje te schreien.

Het was andere verpleegsters ook opgevallen dat de collega knarste van hartpijn. Ze gingen in een trosje om haar heen staan. Na een kort conclaaf stuurden ze H naar huis. Zij zouden zelf wel een paar patiënten meer voor hun rekening nemen. Wat eigenlijk niet kon, want ze waren al zwaar in ondertal voor het werk. H werd naar huis gestuurd om te bekomen.

Solidariteit op de werkvloer, het is geen alledaagse getuigenis.

Onderbezetting

Drie keer per week bezoek ik het dialysecentrum van Sint-Jan in Brugge. De onderbezetting van artsen en personeel is schrijnend. De verpleegsters doen al het mogelijke om het voor de patiënten een beetje comfortabel te maken en hollen van het ene bed naar het andere. De werkdruk is middeleeuws.

Sinds rechts aan de macht is, wordt de krimp gejaagd in het personeelsbestand van ziekenhuizen. Voogdijminister Maggie De Block past haar liberale principes van eeuwen geleden toe. Wouter Beke kijkt vervuld van cynisme in de rondte om gezien te worden. Het personeel durft niet eens te klagen, want de directie van het ziekenhuis heeft gekozen voor een skelet-organigram. Meer handen aan bed? Niet eens een halve hand.

Een jonge sporter wordt medisch gekeurd in het Sint-Jan-ziekenhuis in Brugge. Beeld AFP

Andere zorginstellingen zijn niet beter af. De regering voert de besparingen nog op en altijd via afslanking van personeel. Oppositiepartijen hoor je daar niet over en de vakbonden van de witte jassen zitten mee in het complot.

Stefan is de onderhoudsman van de dialyse-inboedel. Hij rent de hele dag, als een indiaan op de vlucht. Hij is een man met gouden handen die geen tijd heeft om te genieten van zijn repartiekunst. Het is altijd hollen.

Het onderhoud van nierfuncties is gechronometreerd. Het dialysecentrum lijkt wel een peeskamer: afwerken die handel. De artsen doen hun best voor een persoonsgebonden praatje, maar ook zij hebben geen tijd. Het ziekenhuis heeft van hen prestatiejunks gemaakt.

Hinkende knol

De kilte van de samenleving vind je geconcentreerd terug in ziekenhuizen, die in de greep zijn van lineaire besparingen en niet van patiënten. Jarenlang was de gezondheidszorg het paradepaardje van de politiek. Het paardje is een hinkende knol geworden, niet vooruit te branden.

We worden murw geslagen met kostenplaatjes, verplegend personeel blijft afvloeien wegens onder een onhoudbare werkdruk, onderhoudsman Stefan moet wachten om de mens te vinden tot hij thuis is bij zijn fotocollectie. Ziekenhuizen worden steeds meer kazernes, inclusief droog brood. Patiënten zijn ook vragende partij voor de ontferming die meisje H werd gegeven, maar het verplegend personeel zit aan en over de limiet. Tegenwoordig zie je verpleegsters rondlopen met een rooie kop en zweetdruppels op het voorhoofd en aan het einde van de dag slepen ze zich uitgeput voort. Overmand door het aantal bedden dat ze voor hun rekening moesten nemen.

Het menselijke is uit de zorg weggenomen. Regering en parlement zijn de meest hardvochtige bende van dit land.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234