Zaterdag 25/06/2022

ReportageAya Sabi

Zelfs met twee jobs tikt de onverwachte prijsverhoging van een studentenkot in Brussel hard aan

Brusselse studenten protesteren voor meer financiële ondersteuning. Beeld BERTRAND VANDELOISE
Brusselse studenten protesteren voor meer financiële ondersteuning.Beeld BERTRAND VANDELOISE

‘Soms moet ik huilen van de stress.’ Of hoe zwaar het leven kan zijn als je student bent aan de VUB in Brussel, een kot moet betalen en in je dagelijkse noden moet voorzien. En het wordt nog erger: de universiteit kondigde zonet een prijsverhoging aan.

Aya Sabi

“Het lijkt misschien weinig maar voor 50 euro kan ik één week eten”, vertelt Aymara (24) me. De studente psychologie betaalt nu 321,40 euro voor haar studentenkamer, maar de VUB kondigde een prijsverhoging van vijftig euro aan vanaf volgend jaar. De kans is heel klein dat Aymara op kot kan blijven, want het is nu al een enorme strijd om de eindjes aan elkaar te knopen. Haar ouderlijk huis en de campus zijn een treinreis van anderhalf uur van elkaar verwijderd en van het thuisfront kan ze geen financiële steun verwachten. Aymara’s vader is op pensioen, haar moeder is langdurig ziek door de gevolgen van covid. Ze krijgt af en toe een lunchpakket mee, sporadisch wat rijst en blikken tonijn. Voor de rest is ze op zichzelf aangewezen.

Ze huurt een piepkleine studentenkamer in residentie Nieuwelaan. Daar deelt ze een keuken, twee toiletten en vier douches met twaalf andere studenten. In haar kamer staan een bed, een bureau en een ingebouwde kast. “Ik weet ook niet hoe ik rondkom”, vertelt ze me. Ze houdt haar inkomsten en uitgaven secuur bij, kijkt elke maand na waar ze nog bij kan snoeien. “Ik wil graag weten waar mijn geld naartoe gaat, want ik moet sparen voor juni en januari omdat ik niet kan werken tijdens de examens.”

Aymara is fulltime studente, maar heeft ook twee studentenjobs nodig om haar studie te financieren. Ze werkt elke woensdag en donderdag als receptioniste, in totaal tien tot wel achttien uur per week. De lessen die ze mist moet ze later inhalen. De financiële druk weegt ook op haar mentale gezondheid. “Soms moet ik gewoon van de stress huilen”, vertelt ze. “Ik heb voor het huidige academiejaar bijvoorbeeld een beurs aangevraagd, maar ik zit nog steeds op een antwoord te wachten.”

Ook Noura (20), studente politieke wetenschappen, is op deze financiële hulp aangewezen. Omdat haar studiebeurs dit jaar groot genoeg is geweest, heeft ze haar kot kunnen financieren. Ze ontvangt nu een huurtoelage van 90 euro waardoor de uiteindelijke huurprijs 231,40 euro is. “Het is nog onzeker wat er met die huurtoelage gebeurt. De huurprijs wordt steeds hoger en de huurtoelage verlaagt. Vorig jaar was de huurprijs van mijn kot 317 euro en kreeg ik een huurtoelage van 110 euro. Daar is dit jaar 20 euro vanaf gegaan. Als de huurtoelage nu weer vermindert of hetzelfde blijft terwijl de huurprijs stijgt, is het onmogelijk om op kot te blijven.”

Op 13 maart werd het eerste woonprotest georganiseerd door Jong Groen, Jongsocialisten en Comac. Lisa Boyon (23) studeert sociologie aan de VUB en is lid van Comac, de studentenbeweging van de PVDA. Zij organiseren nu een studentenwoonprotest op 22 april. “De koten van de VUB zijn er om studeren toegankelijker te maken, een prijsstijging veroorzaakt het omgekeerde effect. Er gaat nu slechts twee procent van de inschrijvingsgelden terug naar studentenvoorzieningen en daarbij maakt de universiteit zelf enorm veel winst. Waarom zou een universiteit winst moeten maken?”

Het geld zou met andere woorden ergens anders gehaald kunnen worden, maar de VUB reageert dat de maatregel noodzakelijk is door de stijging van de energieprijzen. “Naar aanleiding van de gestegen huurprijzen van de koten onderzoeken we de komende maanden hoe we het huidige sociaal-financiële ondersteuningsbeleid voor kotstudenten kunnen uitbreiden of verfijnen”, beloven ze.

“Er is een ingebakken schaarste in ons systeem”, zo begreep ik het voor het eerst in de woorden van Anneleen Bonte. Anneleen is huisarts, maar richt zich ook op het helen van onze economie. Ze legde in een filmpje uit hoe ons bankwezen werkte: de rente die we terug moeten betalen bij een lening bestaat gewoonweg niet, maar je moet die wel zien terug te betalen dus treed je in competitie met andere spelers (mensen) want uiteindelijk blijft er één iemand met het tekort over. Er is geen wooncrisis waarin de allerkleinste spelers (mensen) getroffen worden. Neen, het systeem is de crisis, de crisis is het systeem.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234