Zaterdag 08/08/2020
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Zelfs die geforceerde antifascistische taal heeft de gemoederen niet kunnen bedaren bij het ABVV

Voortaan overschouwt journalist Alain Gerlache de politieke actualiteit. Hij doet dat afwisselend met oud-journalist Walter Zinzen en oud-journalist en -politicus Siegfried Bracke.

“Historisch!” Robert Vertenueil, de voorzitter van de ABVV/FGTB, stak vorige woensdag zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken na zijn ontmoeting met MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez. Een bezoek van de voorman van de Franstalige liberalen aan het hoofdkwartier van de socialistische vakbond is inderdaad weinig gebruikelijk. Zeker niet als er een journalist bij zit om verslag uit te brengen van het gesprek. 

Toen dat gezamenlijke interview de volgende dag in Le Soir verscheen, werd de betekenis van dat woord ‘historisch’ duidelijk: de twee voorzitters verklaarden dat ze onder het toezicht van een toekomstige volwaardige regering ‘een nieuw sociaal pact’ wilden afsluiten. “Wij praten met elkaar om de thema’s te bepalen die we vandaag essentieel vinden, en we doen een gezamenlijke vaststelling: het is tijd dat het land een nieuw sociaal contract krijgt”, zei Georges-Louis Bouchez. 

Robert Vertenueil merkte wel op dat “er morgen geen gemeenschappelijk memorandum van de ABVV en de MR over alle vraagstukken zal zijn”, maar bevestigde toch dat “we evenwichtspunten moeten vinden om tot oplossingen te komen, in het licht van de catastrofale cijfers: de val van het bbp, het structurele banenverlies, het begrotingstekort enzovoort”.

Die uitspraken doen onvermijdelijk denken aan de historische akkoorden die op de grote beproevingen van het land zijn gevolgd en een ongeziene sociale vooruitgang mogelijk hebben gemaakt. Zal ‘le monde d’après’ – het equivalent van ‘de wereld na corona’ – waar sommige mensen zoveel van verwachten een realiteit worden?

No pasarán

Die monde d’après zal nog even moeten wachten. Toen ze het artikel lazen en de foto van Robert Vertenueil en Georges-Louis Bouchez zagen, zij aan zij, sloegen de militanten en de kaderleden van de Franstalige vleugel van de ABVV tilt. Zo groot was de woede dat de voorzitter zich verplicht voelde om met een persbericht een bocht te maken: “Meneer Bouchez krijgt zijn bevelen van het patronaat. Hij lijkt zich geen moment bewust van de omvang van het sociale drama dat duizenden gezinnen tijdens deze crisis hebben meegemaakt. Alles voor de werkgevers en kruimels voor de arbeiders, dat is no pasarán.” 

Maar zelfs die geforceerde antifascistische taal heeft de gemoederen niet kunnen bedaren. Zodat het nu de vraag is of Robert Vertenueil op post zal kunnen blijven. Vandaag zouden we daar meer over moeten weten. 

Hoe dan ook spreekt dit psychodrama, dat een zware crisis in de vakbond kan uitlokken, boekdelen over de situatie van links in het zuiden van het land. De ABVV wordt sinds lang geplaagd door conflicten tussen verschillende centrales en regionale afdelingen. In Luik en Henegouwen wint de PTB voortdurend aan belang en invloed, wat Elio Di Rupo in een interview met De Morgen een groot probleem voor de PS noemde. De nabijheid van de sociale verkiezingen in november maakt alles nog wat ingewikkelder.

‘Incontournable’

Niet ver van de zetel van de ABVV in de Hoogstraat in Brussel ligt een ander hoofdkwartier: dat van de PS in de Keizerslaan, waar binnenkort ook de sp.a haar intrek zal nemen. De opschudding bij de socialistische vakbond wordt daar op voet gevolgd. Zaterdag zei Paul Magnette dat hij “verbaasd was over het geweld van bepaalde uitspraken” over Vertenueil. 

Echt verbaasd? Deze episode moet hem herinneren aan dat weekend in maart toen hij voor de interne tegenstand moest buigen en afzien van zijn plan voor een noodregering met de N-VA. De voorzitter van de PS is niet verbaasd maar bezorgd, want er is sindsdien niets veranderd. Als de voorzitter van de ABVV dreigt te sneuvelen omdat hij met de MR praat, hoeveel kans heeft Magnette dan om een regering met Bart De Wever te vormen? Dit is een ernstige waarschuwing, net nu de twee voorzitters van de PS en de SP.a klaar zijn met hun ‘snuffelronde’.

Dat Paul Magnette gisteren in De zevende dag nadrukkelijk herhaalde dat zijn partij “incontournable” is en de N-VA niet, is dus geen toeval. Niet alleen wil hij opnieuw een signaal sturen naar de Vlaamse partijen, de PS-voorzitter moet tegelijk zijn basis geruststellen. Dat hij bereid is om Sophie Wilmès (MR) een initiatief te laten nemen, is ook niet verwonderlijk: de PS-voorzitter heeft veel liever dat de huidige premier de kastanjes uit het vuur haalt dan zich nog een keer te verbranden. “We zijn toe aan een historisch akkoord tussen het Vlaams-nationalisme en de sociaaldemocratie”, zei Theo Francken (N-VA) in De Zondag. Maar ‘historisch’ is een gevaarlijk woord aan het worden in de Belgische politiek.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234