Zaterdag 11/07/2020
Beeld DM

ColumnMark Coenen

Zelfs als mensen al lang dood zijn, blijf je bezorgd en wil je hen opbellen

Mark Coenen is columnist.

“Fantoomongerustheid, is dat iets? Ik zou zo graag mijn 10 jaar geleden overleden vader opbellen. Zeggen dat ie zeker binnen moet blijven. Vragen of hij ons moeder haar enthousiasme om overal heen te fietsen kan temperen en of hij zijn tomaten dit jaar al gezaaid heeft.”

Twitter is een baggerbak voor politici die constant hun frustratie moeten ventileren omdat ze door hun systemisch narcisme niet alleen de boot en het vliegtuig maar ook de trein en de bus hebben gemist om een rol te spelen in de belangrijkste crisis in 80 jaar. Twitter is ook een wonderlijke, leuke en ontroerende ontmoetingsplaats. Een heel groot café met allemaal mensen die er het beste van maken en elkaar trakteren op fantastische grappen, tegeltjeswijsheid en vuile klap. Doe ze nog eens vol! Hashtag VlaamseCoronaHits! Zolang je dus maar genoeg foute types negeert of blokkeert – hoe dikwijls moet ik dat nu nog zeggen?

Fantoomongerustheid is alvast kandidaat voor het woord van het jaar en afkomstig van Katrien Verschooren, op Twitter beter bekend als @KVerschoren: soms moet je het niet te ver gaan zoeken. Haar tweet raakt mij omdat ik het gevoel herken. Iedereen is opgehokt en heeft zich verschanst achter een berg toiletpapier en diepvriespizza’s, puffend in de lentezon, wachtend op de bevrijding van de kleinste sluipmoordenaar ter wereld. Iedereen hoopt dat de met zijn gezondheid sukkelende of anderszins kwakkelende medemens dat kreng overleeft. 

Hoe langer het virus rondwaart, hoe dichterbij het komt. Als een dief in de nacht. Vrienden melden dat hun vader met corona op intensieve ligt. Marleen post een liedje van Jacques Brel bij het bericht van de dood van haar vader. “C’est dur de mourir au printemps.” Doodgaan is erg, doodgaan zonder afscheid te kunnen nemen is erger.

Zelfs als mensen al lang dood zijn, blijf je bezorgd en wil je hen opbellen. Het enige telefoonnummer dat ik uit mijn hoofd ken is dat van mijn ouders en ik moet mij inhouden om dat in deze rare tijden niet nog eens in te toetsen. Wie weet nemen ze nog op ook. Ik ben op een rare manier blij dat mijn ouders dit niet moeten meemaken maar ik betrap mij er op dat ik, net zoals Katrien, soms in een bezorgde flits aan hen denk.

Fantoombezorgdheid. Het is een onbewuste reactie die niet stopt bij de dood. Het kind mag dan de vader van de man zijn, dat kind wordt ooit de hoeder van zijn ouders. Hun bezorgdheid die je zo overdreven en storend vond, wordt jouw bezorgdheid. Zeker als die oudjes de krakkemikkige leeftijd bereiken. Dat ze goed moeten eten, dat ze hun pillen moeten nemen, dat ze niet van de trap mogen vallen, dat ze het gasvuur moeten uitzetten, dat ze niet te veel ruzie mogen maken met die ambetante van het Wit-Geel Kruis want die doet ook toch maar haar werk. Het gaat nooit over.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234