Zondag 25/08/2019

Column

Ze was 17, kon niet koken en had geen rijbewijs. Dat was even slikken

Hilde Van Mieghem Beeld Bob Van Mol

Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur en auteur, neemt u mee in haar leefwereld.

Daar stond ze, voor de deur, jong, ­veerkrachtig, stralend. Karbonkels van ogen die me vol bravoure aankeken. Rode haren, een hartveroverende ­glimlach en een taai en lenig lichaam. Dag, zei ze, ik ben Trien.

Via via had ze gehoord dat ik als alleenstaande moeder een kindermeisje zocht en zij was daar de geschikte ­persoon voor. Haar flair verleidde me meteen, ik hield wel van brutale meisjes. Ze voldeed aan de basiscriteria: hield van kinderen, was 18, kon super koken en had een rijbewijs. Een dag later trok ze met pak en zak in huis. Mijn kinderen juichten, eindelijk leuk gezelschap, een meisje dat hun leefwereld begreep, schwung en plezier bracht in de uren dat ik er niet was.

Al snel bleek alleen het eerste basis­criterium te kloppen. Ze was inderdaad gek op kinderen. De rest was gelogen, ze was 17, kon niet koken en had geen rijbewijs. Dat was even slikken, maar werd uiteindelijk snel opgelost. Ik gaf een paar dagen een snelcursus koken, stuurde haar naar de rijschool en we vierden haar 18de verjaardag.

Ze vond een tweede thuis hier. Ging maanden mee naar het buitenland waar ik moest werken. Stond met mijn jongste op haar arm op filmsets en werd de beste maatjes met de hele filmcrew. We leefden wild en intens toen.

Vijf jaar later werd ze verliefd op een schatrijke man, een gangster, maar dat wist ze niet meteen, hij werkte officieel als zakenman. Ze trouwde met hem en kwam soms nog eens op bezoek. Ze veranderde in een vreemde Delvaux-dame, had pakken geld op zak en liet duidelijk merken dat ze gestegen was op de maatschappelijke ladder. Ik herkende haar nauwelijks en wist dat het goed fout zat.

Ze kreeg een dochtertje. Het baby’tje werd geboren met een slecht functionerende lever. Cathérine gaf haar halve lever af, loopt daardoor voor de rest van haar leven met een litteken op haar buik en bracht jaren in ziekenhuizen door. Toen haar dochtertje 6 was en eindelijk gezond en genezen ging de vader, die ondertussen opgejaagd wild was in België, ervandoor met het kind.

Weer stond ze voor mijn deur, verwilderd, radeloos. Hier kon ze terecht, dat wist ze. Ze zette de wereld op z’n kop om haar dochtertje terug te vinden. En vond haar ook, in Libanon. Ondanks het inschakelen van overheden, ambassades en politici heeft ze nooit meer verkregen dan dat ze af een toe een week naar Libanon kon om daar, onder toezicht van bodyguards van de vader, haar kind te zien. Het waren enge tijden, ze wist dat haar ex tot alles in staat was.

Langzaam werd ze rustiger, ze zag dat er goed gezorgd werd voor haar dochter en kon niet anders dan er zich bij neerleggen en accepteren dat ze zou moeten wachten tot het meisje 18 werd en kon doen wat ze wou. Skypen maakte haar leven draaglijk.

Jaren later trouwde ze opnieuw, met een goeie vriend van haar. Ik word ouder, zei ze me, het wordt tijd dat ik voor zekerheid kies, het is een hardwerkende, lieve man die goed voor me zal zorgen. Samen kochten ze een huis en dat ze verbouwden, twee jaar lang, en toen dat af was en ze niets gemeenschappelijks meer te doen hadden werd duidelijk dat zekerheid weliswaar veilig was, maar zo saai als de neten.

Voor de vierde keer stond ze voor mijn deur. Ze had niets meer, geen huis, geen man, en geen cent om naar Libanon te vliegen, naar haar dochter die nu 18 was en studeerde.

Maar dan, twee jaar geleden, ontmoette ze Patrick, een verademing. Eén brok liefde en goedheid. Hip ook en vol humor. Gisteren, op Cathérines 49ste verjaardag, zijn ze getrouwd. Haar derde huwelijk. Ik geloof erin, en hoe. Waarom? Heel eenvoudig. Ze houden van elkaar. Totaal. Ik wens je alle geluk van de wereld toe, Trientje. Ik weet: je zult nooit meer voor mijn deur staan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden