Maandag 02/08/2021

OpinieThomas L. Friedman

Willen we Biden even de kans geven om ons aangenaam te verrassen?

null Beeld AFP
Beeld AFP

Thomas L. Friedman is columnist bij The New York Times.

We hebben vier waanzinnig slechte jaren overleefd: een president zonder schaamte, geholpen door een partij zonder ruggengraat en media zonder integriteit die complottheorieën zonder grond van waarheid verspreiden, versterkt door sociale netwerken zonder ethiek. En om het helemaal mooi te maken, een pandemie zonder genade.

Het was een vreselijk experiment. Dieper dan ooit in de recente geschiedenis heeft Donald Trump de Verenigde Staten verdeeld, erger dan ooit heeft hij het land verziekt. Nu moeten wij Amerikanen weer ontdekken wie wij zijn en wat ons verenigt – of dat vroeger deed.

Het opvallendste kenmerk van Trumps presidentschap was dat hij ons jaar na jaar onaangenaam bleef verrassen. Jaar na jaar legde hij de lat lager, loog hij, besmeurde hij de reputatie van iedereen die in zijn buurt kwam. Niet één keer heeft hij ons aangenaam verrast met een daad van goede wil, zelfkritiek, een geste naar zijn tegenstanders.

Dat was zijn karakter en het werd ook het onze. Maar ik heb goed nieuws. Wij – politici, media, activisten – kunnen genezen door te focussen op wat Trump nooit kon: elkaar aangenaam verrassen.

Ondergewaardeerd

Aangename verrassingen zijn een geweldig ondergewaardeerde kracht in de politiek en de diplomatie. Ze doorbreken het pessimisme en verleggen de grenzen van wat we voor mogelijk houden. Ze herinneren ons eraan dat de toekomst geen noodlot is maar een keuze.

Ik weet nog waar ik was toen Anwar el-Sadat in Israël aankwam en de wereld verraste met zijn bereidheid om vrede te stichten. Dat vervulde mij met vreugde en met een totaal nieuw besef van de mogelijkheden voor het Midden-Oosten.

Zelf heb ik Trump een keer verrast. Ik ben altijd bereid geweest om hem gelijk te geven wanneer hij iets deed wat ik goed vond. Toen hij en Jared Kushner een akkoord tot stand brachten dat de betrekkingen tussen Israël en de Verenigde Arabische Emiraten normaliseerde, schreef ik dus een column met lof over dat resultaat. Een paar dagen later kreeg ik een telefoontje. Het was president Trump. Zijn eerste woorden: “Ik kan niet geloven dat The New York Times je iets positiefs over mij heeft laten schrijven.”

De krant vertelt mij natuurlijk niet wat ik moet schrijven en Trump was geschokt dat ik het uit vrije wil had gedaan. Dat deed hem, al was het maar voor even, anders denken over mij en mijn krant. Zo werkt een verrassing. En als hij ook maar één keer zijn basis getrotseerd had over een heikel onderwerp, zoals het klimaat of de immigratie, dan zou ik dat ook geprezen hebben. Maar dat heeft hij nooit gedaan.

Jammer, want het zijn de aangename verrassingen van onze leiders die ons overeind houden.

Mitt Romney heeft me keer op keer aangenaam verrast door zijn eed aan de grondwet voorrang te geven op zijn partij en zijn eigen politieke belang. Liz Cheney heeft me aangenaam verrast door voor Trumps afzetting te stemmen. Vorig jaar in mei, na de dood van George Floyd, heeft de rapper Killer Mike me aangenaam verrast toen hij gewelddadige betogers in Atlanta de les las en zei dat ze zich politiek moesten organiseren om het systeem te veranderen, in plaats van hun eigen wijken plat te branden.

Nieuws en opinie

Ik vraag nu twee dingen aan elke Amerikaan: geef Joe Biden een kans om je aangenaam te verrassen en probeer op jouw beurt hem te verrassen.

De bedrijfswereld moet ons verrassen door niet langer te adverteren in media die leugens en complottheorieën verspreiden. Mark Zuckerberg moet ons verrassen door niet langer uit winstbejag nieuws te promoten dat verdeeldheid en woede zaait. Progressieven zouden veel rechtse mensen kunnen verrassen door politieke correctheid te veroordelen wanneer die afwijkende meningen het zwijgen oplegt, en door niet alleen te protesteren tegen politiegeweld – een grote prioriteit – maar ook tegen de bronnen van geweld die zwarte, bruine en blanke bewoners van minderheidsbuurten terroriseren. Dat zie ik elke dag in Minneapolis, waar ik woon.

Joe Biden. Beeld REUTERS
Joe Biden.Beeld REUTERS

En nu Trump van het toneel verdwenen is, moeten wij allemaal in de pers weer leren om nieuws van opinie te onderscheiden. We hebben meer plaatsen nodig waar Amerikanen van elke politieke gezindte het gevoel krijgen dat ze eerlijk worden geïnformeerd. Laat de boosheid, de polarisatie, het moraliseren aan de opiniepagina’s over.

En willen we, nogmaals, Biden een paar maanden de kans geven om ons aangenaam te verassen? Als we dat doen, kunnen we misschien een eind maken aan de vreselijke politieke koorts die ons land samen met Covid-19 in haar greep houdt. Zou dat geen leuke verrassing zijn?


© 2021 The New York Times Company

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234