Donderdag 17/10/2019
Frederik De Backer. Beeld Stefaan Temmerman

Column

Wie niets te verbergen had moest zich nergens druk om maken

Frederik De Backer schrijft elke donderdag over de grauwe wereld die we zo veel mogelijk proberen te negeren.

Ze hadden het als burgerwacht verpakt. Elke avond reden ze door de straten van hun dorpje van niks, op zoek naar wat ze ongure elementen noemden. Er was ingebroken in een huis of twee en de flikken deden toch geen kloten. En wie was daar nog bang van, of van het gerecht? Die klootzakken hadden geen tijd en al helemaal geen goesting om de gewone burger te beschermen.

Daar. Aan dat huis met die krans van kerstlichtjes boven de deur. Ge had dat met die lichtjes in alle kleuren, wel, dat daarnaast. Of hij hem zag.

Ze hadden een groepschat en al, om af te spreken en strategieën te bepalen. Het leven zoals het was in een slechte tv-serie, met glansrollen voor macho’s geronseld in fitnesszalen en vechtclubjes in zaaltjes achter cafés met een slechte naam. Maten van de voetbal. Beren. Spartelend om boven te blijven en niet te worden verzwolgen door de misdaadgolf in hun eigen hoofd.

Hij vertraagde, maar bewaarde enige afstand. De radio stond uit. De man versnelde zijn pas.

Wat kon iemand nu hebben tegen meer veiligheid? Hun moederkes durfden allang niet meer alleen de straat op. Vroeger zagen ze hier nooit vreemd volk. En wie niks te verbergen had moest zich toch nergens druk om maken?

De wagen kwam langszij rijden. Hij draaide de ruit naar beneden. Wat we aan het doen waren, meneer. Zo laat nog op de baan, helemaal alleen.

Ze patrouilleerden in hun eigen buurt, waar de mensen hen kenden. Dat hielp als er ambras van kwam. Dan hadden ze meteen één, twee, drie getuigen die hun kant kozen. Het was een deftige buurt en dat wilden ze zo houden. Wie hier niet moest zijn, moest hier ook niet komen.

Ze stapten uit. Ze kenden hem niet, hadden hem hier nog nooit gezien. Hoe hij heette. Hoe het zat. Of hij geen oren had, misschien.

Onguur was hun woord voor anders. Voor iedereen die niet in de maat liep van wat zij zongen. Die niet eens verstond wat zij zongen. Het ging hen niet om dat handvol inbraken. De meesten zagen het niet. En zij die het wel zagen, sloten de ogen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234