Dinsdag 30/11/2021
Saartje Van Camp en Erik de Jong op tournee met 'Oogcontact van de eenzaamste soort': snijden tot in de kern. Beeld Tibor De Jong
Saartje Van Camp en Erik de Jong op tournee met 'Oogcontact van de eenzaamste soort': snijden tot in de kern.Beeld Tibor De Jong

Griet Op de Beeck

Wie meegaat in wat Spinvis aanbiedt, ontkomt niet aan grote emotionaliteit

Griet Op de Beeck is schrijfster en columniste voor De Morgen.

Terwijl ik dit schrijf, maakt het begrip terreurdreiging deel uit van de dagelijkse conversatie, is Brussel een leeggelopen stuk niemandsland en bedienen politici over de hele wereld zich van oorlogstaal, alsof dat wenselijk zou zijn.

Toch ga ik het hebben over Spinvis. Dat is geen toeval. Niet alleen zijn mooie dingen belangrijker dan ooit, niet alleen biedt een zaal vol mensen die er ook na Bataclan samen naar willen luisteren en kijken een absolute meerwaarde, maar ook brengen de nummers van Spinvis net nu iets wezenlijks teweeg.

Erik de Jong en Saartje van Camp zijn op tournee met de voorstelling Oogcontact van de eenzaamste soort, een mix van bestaande en nieuwe nummers herwerkt voor deze bezetting. Op een podium dat te groot en te vol lijkt voor twee mensen, leggen ze met hun muziek en hun woorden (Erik de Jong is een dichter, dat mogen we niet vergeten) alle zenuwen bloot. Ik bedoel: ze spelen niet zomaar wat prachtige liedjes, ze nemen je mee op een reis naar de binnenkant van alle dingen, en brengen je onontkoombaar bij je gevoel. En, al is denken natuurlijk ook niet onnuttig, emoties zijn eigenlijk alles wat we hebben, of toch bijna.

Ik zie ze vaak, mensen die, bewapend met ingesleten overlevingsmechanismen, vaak al van kleinsaf aangeleerd, de moeilijkere gevoelens zoveel mogelijk uit de weg gaan. Zo in één beweging ook de feestelijkere varianten, of toch alvast een deel ervan, of de intensiteit ervan. Want zoals het licht ook alleen maar kan bestaan bij gratie van het donker, de stilte bij gratie van de storm, de droom bij gratie van de tekortschietende realiteit, zo kan een mens ook niet partieel aan voelen doen. De poorten staan open, of ze blijven dicht. We zijn bang om het leven te laten, maar terwijl we het hebben, gaan we het niet echt aan.

Griet Op de Beeck. Beeld Jonas Lampens
Griet Op de Beeck.Beeld Jonas Lampens

En ook al heb ik veel begrip voor alle redenen waarom mensen wegkijken en omzeilen en zichzelf van alles wijsmaken, toch vind ik dat zo vreselijk jammer, in dit ene leven van ons dat het verdient om echt te tellen.

Alleen al daarom is Spinvis mijn held. Ik zat in de zaal en ik had van bij het begin het gevoel dat het te veel was, eigenlijk, te gevaarlijk, te zeer iets wat doet wankelen. En toch wilde ik niks liever dan nog beter luisteren, en hoopte ik almaar dat ze nog langer zouden doorgaan. Wie meegaat in wat dit duo aanbiedt, ontkomt alvast die avond niet aan grote emotionaliteit. En aan de vanzelfsprekende paradoxaliteit van ons zijn, want die zit in het hart van zo'n beetje alle nummers.

In hun wereld is oogcontact eenzaam, hoor je het nog stormen terwijl het verder al opklaart, is iemand geen soldaat, maar weet hij wel hoe je de trekker overhaalt. In hun liedjes voel je tijd verglijden en schepen vergaan, voel je weemoed waaien en bedreiging snijden. Maar alle beter weten verhindert nooit de nieuwe poging, al kan geen mens voorspellen waar die dan zoal toe zal leiden.

Spinvis gaat het allemaal aan, en laat het wat pijn doen, zoals dat gaat, maar er glinstert ook hoop in bange dagen en er bestaat geloof in eigen daadkracht. Wars van alle ironie en gemakzuchtig cynisme, met veel zachte humor en tot de verbeelding sprekende poëzie snijdt Spinvis tot de kern, zonder ook maar een moment de complexiteit der dingen onrecht aan te doen. Wie dat kan, is groots, en moet zich vandaag meer dan ooit laten horen.

Dus, wat ik wil zeggen: gaat u alstublieft naar dat concert, of luister desnoods in uw zetel naar de muziek van Spinvis en durf die zijn werk te laten doen. U wordt daar beter van, denk ik. En omdat eindigen moet met hun woorden: alles is oké / de horizon en het vlakke land / ik rij en jij leest mijn hand / ik ben een waterman dus / deze week zit alles mee (...) ik zie ik zie wat jij niet ziet / het is oranjerood / en komt ons tegemoet / en alles is nu goed.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234