Zaterdag 31/10/2020
Beeld DM

ColumnHans Vandeweghe

Welnu, renners: fuck de UCI. Neem jullie sport zelf in handen

Hans Vandeweghe is sportjournalist bij De Morgen.

Het is de plicht van eenieder in de sport om die zo veilig mogelijk te laten verlopen. Dat geldt voor alle sport, van de a van atletiek tot de z van zwemmen. Dus ook voor wielrennen, de gevaarlijkste sportieve bezigheid van de mens, het beklimmen van de Annapurna (153 op de top tegenover 53 doden) en andere achtduizenders even daar gelaten.

In theorie kan alles op de Everest, zoals in je zwembroek proberen naar boven te klauteren, maar niet in georganiseerde sport die aan heel wat regels is gebonden. Dachten we. Er is bijvoorbeeld een regulerend orgaan dat ervoor zorgt – of zou moeten zorgen – dat die bezigheid/beroep/volksvermaak zo veilig mogelijk verloopt. Dat het risico dat je loopt bij het beoefenen van die sport binnen de perken blijft. Men heeft daar in de sport een mooi begrip voor: aanvaard risico.

Een voetballer hoort te aanvaarden dat hij in uitzonderlijke gevallen een been breekt, een wielrenner dat hij valt. Als beenbreuken door schoppen en valpartijen door koersen de regel worden, is er een probleem. Met voetbal valt dat mee, het spel is over het algemeen niet brutaler geworden, wel integendeel. Wielrennen is andere koek. Daar wordt steeds vaker gevallen en gaan steeds meer renners dood. De redenen: stijvere fietsen (daar moet dringend iemand naar kijken), meer en betere renners, maar ook driestere renners, gevaarlijker wegen.

Aan de hoogste boom

Dat in het peloton meer dan ooit erg goede renners rondrijden, is zowat het enige wat je niet in de hand hebt als regulerende partij. Je moet het zelfs toejuichen. Al het andere is beheersbaar, móét beheersbaar zijn, maar wordt niet beheerst en wordt vooral niet gereguleerd. We kunnen Dylan Groenewegen wel aan de hoogste boom willen opknopen – met zijn uitspraak “podium of jodium” leek hij redelijk voorbestemd voor ongelukken – die gast heeft gebruikgemaakt van de lacunes van zijn sport.

Volledig mee eens dat niet iedereen in het peloton zou doen wat hij heeft gedaan, en dat hij finaal in de fout gaat. Maar draai die sprint om en zet daar anderen voorin, ik wil het nog weleens zien.

Patrick Lefevere wil hem voor de rechter slepen. Hoe en waar, dat valt nog te bezien, maar ook zijn reactie begrijp ik. Zoals ik ook begrip heb voor de tweet van Groenewegen zelf dat hij dit niet heeft gewild. Er had wel een formeel excuusje bij gemogen om helemaal goed te zijn, en ja, het zal kloppen dat hij dat niet heeft gewild. Het probleem is dat ratio en intuïtie bij sprinters tijdens de sprint door elkaar lopen. Groenwegen zal hebben gedacht: ik zet mijn elleboog – misschien is dat gewoon diskwalificatie, misschien ook niet – maar geen gek die hier nog voorbijkomt. Jammer, maar helaas.

Parcours beveiligen

Wat Lefevere eerst en vooral moet doen, is de Ronde van Polen en de UCI voor de rechter slepen. Blijkbaar heeft Katowice de reputatie van gevaarlijkste aankomst in het circuit. Dat men daar eerst eens iets aan doet. Bijvoorbeeld, in de algemeenheid: geen aankomsten in dalende lijn. Het is vaker gezegd, elk parcours moet tot in den treure worden gekeurd en beveiligd. In opdracht van de UCI? Van de rennersvakbond? Van wie dan ook, maar van een instantie die weet hoe het moet en vooral niet moet. Afsluitingen die uit elkaar spatten als je ertegen rijdt: afvoeren die handel. Onbeschermde duikers langs de weg: afdekken, ook al is het een rechte weg, remember Ronde van Polen 2019. Worden de aanbevelingen niet gevolgd, dan starten de renners niet.

Dylan Groenewegen, Marc Sarreau en nog renners liggen op de grond in Katowice, aankomstplaats van de eerste etappe in de Ronde van Polen.Beeld BELGA

Jawel, dat vereist mankracht en dat kost ongetwijfeld geld en die sport heeft er al niet te veel, in de eerste plaats de organisatoren niet. Alleen, die verdomde UCI wil toch zo graag van Argentinië tot Zimbabwe koersen en doet daarom graag een oogje dicht in niet-traditionele wielerlanden. Welnu, renners: fuck de UCI. Jullie moeten jullie sport zelf in handen nemen en samen met de organisatoren veiliger maken.

Jawel, ook de massasprint, zelfs al snij je daarmee in je eigen vel. Bijvoorbeeld: verbod op lead-outs in de laatste kilometer. De renners die onder de rode vlag op kop liggen in wat zich aankondigt als een sprint met een grote groep zijn de ‘designated sprinters’. Eén per ploeg en sprinten voor de overwinning. De rest: opzouten.

Idem voor de laatste vijfhonderd meter. De weg moet dan zijn opgedeeld in sprintbanen: zes, zeven, acht, tien, twintig als het kan. Een beetje zoals in de atletiek. Wie als eerste in een baan rijdt, mag in die baan de sprint aangaan tegen de andere banen. Dat voorsorteren zal de piek uit de topsnelheid halen. Uit de baan: diskwalificatie. De rest: opzouten, andere keer beter. Wat het ook wordt, er moet iets gebeuren: nooit, never meer de horror van Katowice. A.u.b..

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234