Zaterdag 07/12/2019

Uitkijkpost

Weet u welke denkfout u maakt, mijnheer Bogaert? U lijdt aan electorale behaagzucht

Hendrik Bogaert Beeld Studio Caro

Elk weekend schrijft Joël De Ceulaer een boze, bezorgde of blije brief aan de (m/v/x) van de week

Beste Hendrik Bogaert

U bent sinds kort, laat daar geen twijfel over bestaan, één van de vijf historische figuren van de naoorlogse christendemocratie. Eerst was er Gaston Eyskens, architect van onze robuuste welvaartsstaat. Dan kwam Wilfried Martens, die de Vlaamse deelstaat vormgaf. Vervolgens slaagde Jean-Luc Dehaene erin ons land de eurozone binnen te loodsen. Yves Leterme reed, dankzij een kartel met de N-VA, de partij eigenhandig de vernieling in. En u, tot slot, bent de eerste politicus in de geschiedenis van dit land die het Vlaams Blok slash Belang langs rechts wist in te halen. Uw recente voorstel om sofort over te gaan tot een hoofddoekenverbod in de publieke ruimte is zo krankjorum dat zelfs Filip Dewinter er in zijn ruigste fantasieën nooit zou opgekomen zijn.

En nu houdt u zich dus, luidens de wandelgangen, klaar om uzelf te outen als kandidaat-voorzitter van die stille, brave, ouderwetse, immer gematigde, godsvruchtige en zedige CD&V. Terwijl Wouter Beke u al lang – figuurlijk, uiteraard – uit het venster had moeten werpen. Een mens staat nérgens meer van te kijken, tegenwoordig.

Hamer op het hoofd

Voor de lezers bij wie uw nare voorstel niet meer zo fris in het geheugen zit, breng ik het graag nog even in herinnering. In een met slordige argumenten bij elkaar geharkt boekje – met de ironische titel In vrijheid samenleven – stelde u voor dat “opvallende religieuze symbolen” moeten worden verboden zodra “meer dan vijf procent” van de bevolking die bewuste religie aanhangt. Dat was, zo voegde u eraan toe, overigens helemáál niet tegen moslims gericht – dat het christelijke kruisje niet opvallend is en dat de joodse bevolking geen vijf procent van de bevolking uitmaakt, is Louter Toeval. Uw enige intentie bestond erin om de vorming van sociale “subgroepen” tegen te gaan en tegelijk het “harmonische samenleven” in onze fraaie regio te bevorderen. Ik heb dat altijd een geweldig curieuze redenering gevonden. Mensen verbieden om te dragen wat ze willen om het samenleven te bevorderen, lijkt mij zoiets als jezelf urenlang met een hamer op het hoofd slaan om het genezingsproces na een hersenschudding te bevorderen.

Leve de bloedprocessie!

Deze week las ik in De Standaard dat u vindt dat uw partij de knusse Vlaamse zeden en gewoonten weer volop moet omarmen. U vermeldde de “zondagsrust, de bloedprocessie en elkaar de hand schudden als we goeiedag zeggen” – stuk voor stuk tradities die, zoals we weten, het hartje van de Vlaming sneller doen slaan, al van jongs af aan: wie van ons heeft vroeger op de speelplaats géén bloedprocessietje gespeeld met de vrienden? Ook hier bij De Morgen, toch een vooruitstrevende Vlaamse krant, is een feestje niet geslaagd als we niet in polonaise en met gepaste kledij de bloedprocessie hebben voltrokken.

Ook dat hoofddoekenverbod past volgens u perfect in het Vlaamse waardepatroon zoals dat aan menig tapkast in de praktijk wordt gebracht: daar, aan de toog, krijgt u dat idee naar eigen zeggen meteen verkocht. Wat mij niet verbaast: vanaf vijf promille doen zelfs genocidaire gedachten hun intrede, wat het “harmonische samenleven” trouwens ook lichtjes in het gedrang kan brengen. Terzijde: hoe zou u dat hoofdoekverbod juist willen afdwingen? Door met zedenpolitie bemande vrachtwagens de steden en dorpen te laten doorkruisen op zoek naar overtreedsters, die dan in een kamp worden bijeengebracht voor een vestimentair en ideologisch heropvoedingstraject?

Broden en vissen

Ik vraag het maar, hoor. Ook mede namens uw partijgenoten, die daar vast niet allemaal hetzelfde over denken. Bij CD&V is het altijd wel van enerzijds-anderzijds geweest, maar nu breekt de periode aan van enerzijds-anderzijds-zuszijds-zozijds-hierzijds-daarzijds-ginderzijds. Uw partij stevent af op een explosie van onenigheid, een wonderbaarlijke vermenigvuldiging der meningsverschillen, waarbij u elkaar bekogelt met broden en vis. Miet Smet wil de ‘C’ schrappen uit de naam, Pieter De Crem en u willen er een antimoslimpartij van maken, Mieke Van Hecke wil moslims knuffelen. De rest van de partij droomt van “een nieuw verhaal”, met “rechten en plichten”, alsook met “vrijheid en verantwoordelijkheid”. De volgende stembusgang wordt een bloedprocessie.

Weet u welke denkfout u maakt, mijnheer Bogaert? U lijdt aan electorale behaagzucht. U hebt de score van Vlaams Belang gezien en hengelt nu naar de gunst van de naar rechts opschuivende kiezer. Alleen doet u dat zoals sommige verliefde puberjongens het meisje van hun dromen willen veroveren: kwijlend van verlangen en bereid om door het stof te kruipen. Spoiler: dat werkt meestal niet.

U hebt één troost: het verschil met de situatie bij Open Vld en sp.a is met het blote oog niet meer waarneembaar. Voor u is dat niet erg: als het niet lukt om bij CD&V voorzitter te worden, kunt u het nog bij een van die twee andere partijen proberen. Welke het ook wordt: zwaai nog eens als u straks over de kiesdrempel rijdt.

Met Vlaamse handdruk,

Joël De Ceulaer, senior writer

Joël De Ceulaer / © Eric de Mildt. All rights reserved Beeld Eric de Mildt
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234