Dinsdag 11/05/2021
null Beeld DM
Beeld DM

ColumnAya Sabi

We zijn elkaar niets verschuldigd, behalve vriendelijkheid

Aya Sabi is auteur van Verkruimeld land.

Eind 2020 ging op een avond de bel. Ik verwachtte geen volk en het was te laat voor de postbode. Bovendien zaten we toen nog steeds in een strenge lockdown en iedereen die me kent, weet dat ik onverwachts bezoek haat. Mijn grootmoeder zou niet zo trots zijn als ze dit kon lezen, want bij haar kwamen er elke dag mensen onverwachts over de vloer. Zij stond hele dagen in de keuken zodat iedereen genoeg te eten en te drinken had. Er zat niet eens een slot op haar voordeur. Maar ja, de tijden zijn (gelukkig) veranderd.

Ik moet mij mentaal voorbereiden op sociaal contact. Ik voel mij zelfs beledigd als mensen me spontaan bellen. Na de omstandigheden van de afgelopen maanden is mijn sociale onbekwaamheid natuurlijk enkel vergroot. Sociaal incapabele Aya is de Aya die eigenlijk altijd de verkeerde dingen zegt en als ze sporadisch de juiste dingen zegt, kiest ze hoogstwaarschijnlijk het verkeerde moment. Waardoor alles even verkeerd blijft. Ik twijfelde eerst, maar dan heb ik toch maar de deur opengedaan.

Het was een vriendin die ik al jaren niet meer gezien had, en daar stond ze dan met een dikke sjaal voor haar neus dienend als mondmasker en ook als bescherming tegen de gure avondwind in december. Ze overhandigde me een vierkant pakketje, groen cadeaupapier, rood lint. Ze had zo de kerstman kunnen zijn. Maar het was geen kerst en ik was ook niet jarig. Toen ik giechelend terug naar binnen ging, was ik dolgelukkig dat ik toch had opengedaan, omdat ze aan me gedacht had, omdat ze in de kou in haar auto was gestapt en naar mij was gereden. Een groot gebaar.

Eerst dacht ik dat het een roman zou zijn, want dat is wat mensen mij altijd cadeau doen. Voor een deel uit gemakzucht: ze denken dat ik graag schrijf en daarom ook graag lees. Dat is ook zo, maar ik ben het beu om boeken cadeau te krijgen (hint hint). Toen ik het pakketje echter opende, bleek het een dagboek te zijn: bloedrood, met in het goud en klein ‘let’s plan’ op de kaft gegraveerd. Het was prachtig. Achteraf stuurde de vriendin nog een sms, dat ik zoveel mogelijk moest schrijven: “Stay strong and keep writing. With all my love.”

Sindsdien begin ik bijna elke ochtend met schrijven in mijn dagboek. Ik drink een koffie, eet een gebakje. Dat is niet gezond, ik weet het, maar het maakt me gelukkig. En we moeten meer dingen doen die ons gelukkig maken, zonder schuldgevoel, zonder oordeel. Koolhydraten eten bijvoorbeeld, daar word ik blij van. Op een doordeweekse dag je wekker niet zetten. Je to-dolijstje verscheuren. Een deadline missen. Beter voor onszelf zorgen. Luisteren naar wat we nodig hebben. Niet het onmogelijke van onszelf of de ander eisen. We zijn elkaar niets verschuldigd, behalve vriendelijkheid. Een goedendag. Een glimlach. Een schouder. Een beetje liefde.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234