Dinsdag 28/09/2021
kopje voor online en editie Aya Sabi Beeld DM
kopje voor online en editie Aya SabiBeeld DM

ColumnAya Sabi

We zien de wereld zoals wij zijn

Aya Sabi is columnist en auteur van Verkruimeld land.

Het EK is voorbij… voor de gelegenheidskijkers, niet voor de echte voetballiefhebbers. Het is een beetje paradoxaal, want aan de ene kant wil je dat je ploeg lang in het toernooi blijft. Aan de andere kant: hoe beter de overgebleven ploegen spelen, hoe mooier het voetbal dat er gespeeld wordt.

Voor mij is het EK wel voorbij, want ik ben zo’n gelegenheidskijker – dit woord bestaat niet, dat weet ik – geworden. Niet omdat ik niet van de andere wedstrijden kan genieten, maar omdat ik gewoonweg geen tijd heb. Ik ben een zelfstandige ondernemer. Dat zijn de mensen die niet van 9 tot 5 wilden werken, dus maar de hele dag aan het werk zijn, las ik laatst in een meme. Ik moest lachen, want het is waar.

Ik vond het dan ook erg vervelend toen de Rode Duivels net na Oranje op het programma stonden. Ik moest één wedstrijd kiezen – die vervelende deadlines! – en tot mijn eigen verbazing koos ik voor de Rode Duivels. Ik begeef me op glad ijs met deze column, aangezien nieuwkomers hun loyaliteit aan het gastland nooit genoeg kunnen uiten (lees: bewijzen). Ik mag niet verbaasd zijn dat ik niet voor Oranje heb gekozen. En toch was ik dat. De Rode Duivels speelden beter. Het is – zelfs in hun mindere wedstrijden – een plezier geweest om ze te zien spelen.

Toch kan ik niet anders dan toegeven dat deze twaalf jaar in België iets in me veranderd hebben. Je weet dat het gebeurt, maar lange tijd kan je er niet echt de vinger op leggen. Je weet niet meer wat er zó Nederlands aan je is (je directheid?) en wat Vlaanderen van je gemaakt heeft (de subtiliteit die je steeds meer begon te waarderen op specifieke momenten?). Mijn tongval is zowel Vlaams als Nederlands en vooral heel veel Limburgs. De Nederlanders zeggen ‘Ik hoor dat je uit Vlaanderen komt.’ De Belgen zeggen ‘Ik hoor dat je uit Nederland komt.’ En ze hebben allebei gelijk.

Het blijven allemaal vragen, want bovendien is alles ook nog doordrenkt met een goede, stevige Marokkaanse muntthee. En is het ook nog heel erg kortzichtig om bepaalde karakteristieken te linken aan deelidentiteiten. Het blijven hoe dan ook stereotypen waar we soms om kunnen lachen, maar die meestal niets met de realiteit te maken hebben, behalve in het feit dat we ze bevestigd zien omdat ze juist bestaan. We zien de wereld zoals wij zijn.

In ieder geval: nu was het concreet. Al die deelidentiteiten fuseerden, smolten samen, overlegden op het niveau van mijn onderbewustzijn en concludeerden: tous ensemble. Allemaal samen. En misschien doen ze over vier jaar wel helemaal het tegenovergestelde, wie weet.

Noot: deze column is in alle eerlijkheid geschreven. Het is geen manier om, als nieuwkomer, mijn loyaliteit aan België te bewijzen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234