Maandag 30/01/2023

OpinieAya Sabi

We staan niet meer aan de zijlijn. We spelen ons voetbal zelf

null Beeld ANP / EPA
Beeld ANP / EPA

Aya Sabi is auteur van Half leven en De Morgen-columnist.

Aya Sabi

Na een spel van 120 minuten waarin de Spanjaarden het overgrote balbezit hadden maar er niet in slaagden door de Marokkaanse verdediging te breken, was daar dan de penalty die Marokko naar de kwartfinale van het WK bracht. De allesbeslissende goal die Spanje naar huis stuurde, was van de in Madrid geboren Hakimi. Zijn moeder, die hij vlak daarna in de armen viel, was een poetsvrouw in de Spaanse hoofdstad en zijn vader een straatverkoper die het niet makkelijk hadden maar geloofden in de capaciteiten van hun zoon.

Het zijn de ultieme succesverhalen van al deze doodgewone jongens die de populariteit van dit elftal dragen, vooral hier in de diaspora. Die jongens dat zijn wij en wij zijn hun. We klampen ons als een gemeenschap die veel bagger over zich heen krijgt, die zowel door moederland als gastland op verschillende manieren in de steek wordt gelaten, zo vast aan de individuen die het ondanks alles toch halen.

Achraf Hakimi. De voetballer mikte in het midden van de goal, de keeper dook de andere kant op. De bal eindigde in het net. Hakimi rent naar de tribune waar zijn moeder op hem wacht, ze vallen elkaar in de armen. Wie beweert dat voetbal enkel voor stoere machomannen is die elkaar doen struikelen en nog eens natrappen, zet zeker de match af bij het fluitsignaal. Een paar minuten later spreekt NOS met de Nederlands-Marokkaanse voetballer Amrabat, een man in tranen, trots hoewel hij zelf om gezondheidsredenen tot vlak voor de wedstrijd niet wist of hij wel zou kunnen spelen.

Een historische match. Hoewel ik me niet graag laat meeslepen door sentimentaliteit en platvloers nationalisme, kan ik niet ontkennen dat dit moment toch wel iets betekent. De geschiedenis wordt geschreven aan de hand van de feiten en ik vermoed dat er genoeg is om dit een historisch moment te noemen. Een van deze feiten is dat Marokko het eerste Afrikaanse land is dat wint op penalty’s in het wereldkampioenschap. Deze feiten laat ik echter over aan de voetbalanalisten.

Wat mij het meeste opviel was de verschuiving. Na decennia Spaanse voetbalteams op de voet gevolgd te hebben, Marokkaanse volkscafés overvol wanneer Barcelona tegenover Madrid staat, speelt Marokko nu zelf het Spaanse elftal naar huis net voor de kwartfinale van het wereldkampioenschap. Spanje is niet enkel een vroegere kolonisator, Spanje koloniseert Marokkaans grondgebied nu nog steeds. Ik kan niet anders dan deze symbolische overwinning zien als een verschuiving, niet enkel op het voetbalveld maar ook op het wereldtoneel. We staan niet meer aan de zijlijn. We spelen ons voetbal zelf.

En hoever ze raken, doet er niet toe. De match van zaterdag zou net zo goed de laatste kunnen zijn maar dat ze spelen, dat ze er staan, een volwaardige tegenstander zijn, eindelijk eens serieus genomen worden. Dat doet er wel toe. Het zijn de eeuwenoude mythes die niet verliezen aan populariteit, David en Goliath, de underdog die met de beker wegloopt. Waarom ook niet?

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234