Vrijdag 20/09/2019

Opinie

We nemen het op voor Lukaku, maar wat doen we voor Tyrique?

Romelu Lukaku. Beeld Photo News

Paul Beloy is oud-voetballer en samen met Frank Van Laeken auteur van Vuile zwarte, over racisme in het voetbal.

Hij gaf geen krimp, afgelopen weekend. Onder zware druk trapte hij de strafschop cool binnen. Een afkeurende blik richting publiek volgde. Romelu Lukaku reageerde met de voeten op de oerwoudgeluiden die in het stadion van het Sardische Cagliari aan zijn adres weerklonken. Zijn tweede doelpunt in evenveel wedstrijden voor Inter, voor het eerst matchwinnaar en meteen het slachtoffer van racisme. Welkom in Italië anno 2019.

Lees ook:

Rode Duivels met migratieachtergrond ‘systematisch ondergewaardeerd’ door de fans.

De oerwoudgeluiden die Romelu Lukaku naar het hoofd kreeg geslingerd, raakten ook Vincent Kompany. In een gesprek met Sky Sports wees hij met een beschuldigende vinger naar de verschillende voetbalinstanties, die volgens hem de noodzakelijke diversiteit ontberen om het probleem ten gronde aan te pakken. Hij nam meteen de kans te baat om aan te klagen dat het overal met een vergrootglas zoeken is naar nieuwe Belgen op directiefuncties. Dus niet alleen in de voetbalbond, maar ook in bedrijfswereld, het onderwijs... Helemaal juist.

‘Vorm van respect’

Vreemd was in elk geval de reactie van de supporters van Inter. De ‘Curva Nord’, een deel van de harde kern, ontkende in een open brief aan Romelu Lukaku dat racisme in de Serie A een probleem vormt. De Inter-supporters namen het op voor hun collega’s van Cagliari: “Het was niet racistisch bedoeld. Het was een vorm van respect. Omdat ze bang voor je zijn. Niet omdat ze je haten wegens je huidskleur.”

Zo vreemd was die reactie nu ook weer niet. Van de Curva Nord is geweten dat ze banden met extreemrechts heeft. Wel vreemd was dat het zo lang duurde voordat racisme in de sport een echt debat waard was. Nu Kompany en Lukaku, twee sterren aan het Belgische en internationale voetbalfirmament, hun stem lieten horen, veerde iedereen op. Ineens werd diversiteit weer een actueel thema. Ineens had iedereen weer een mening over integratie. 

Ervaringsdeskundigen en experts mochten hun visie verkondigen. Hooggeplaatsten lanceerden proefballonnetjes over welke middelen ze nu weer kunnen, willen, moeten inzetten om de oerwoudgeluiden definitief uit onze voetbalstadions te weren. Dat gaat nu al enkele dagen door. Op zich een goede zaak.

Paul Beloy. Beeld Eric de Mildt

Maar wat gebeurt er volgende week? En wat gebeurt er al vele jaren op en naast onze sportterreinen? Wat met de jeugd of de mindere goden die wekelijks bakken racisme over zich heen krijgen? 

Neem nu Tyrique, 15 jaar jong en keeper. Hij is pas één jaar in België, legaal. Samen met zijn vader kwam hij van Afrika hierheen. Tyrique is een jeugdspeler met ongelooflijk veel talent. Maar kwaad, triest en gekwetst stapte hij vorig weekend van het voetbalveld na nog maar eens een racistische opmerking van ouders van spelers van de tegenpartij. Zo gaat dat elke veertien dagen als zijn ploeg uit speelt. Waarom vinden zo veel mensen dat normaal? 

Of neem Katrien, scheidsrechter bij de jeugdelftallen. Wekelijks staat ze op onze voetbalvelden wedstrijden te leiden, vaak is het meer lijden dan leiden! Mama’s en papa’s en spelers gebruiken haar als pispaal om hun eigen frustraties op af te reageren. Waarom vinden we dat aanvaardbaar? We moeten racisme ten gronde aanpakken. Op school, op de werkvloer, op de huizenmarkt. En dus ook in de sport.

Officiële instanties

Ik doe twee suggesties die we met onmiddellijke ingang in het voetbal in de praktijk kunnen brengen.

1. Als er in de nationale competities sprake is van racisme op of naast het sportveld, moeten spelers het recht hebben om solidair van het veld te stappen. Dat verhoogt de druk op stewards en scheidsrechters om het racisme officieel te melden. Dat gebeurt nu niet.

2. In de lagere afdelingen of bij de jeugdwedstrijden moet de kapitein aan de scheidsrechter een time-out kunnen vragen. Dat biedt de kapitein de kans om de arbiter te wijzen op racistische feiten die zich hebben voorgedaan, op of naast het veld. Als in het verslag van de scheidsrechter niets staat over een mogelijk incident, dan heeft het slachtoffer toch de nodige getuigen die hebben gezien dat de match heeft stilgelegen.

Besluit: laten we vanaf dit weekend alle racisme op en rond onze voetbalvelden aan de officiële instanties signaleren. Dan kunnen die hun kop niet in het zand blijven steken, alsof er niks aan de hand is. Katrien en Tyrique kunnen er alleen wel bij varen.

Wordt racisme pas relevant als Kompany en Lukaku zich roeren? En hoelang?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234