Vrijdag 10/07/2020
Hugo Matthysen.Beeld Jorne Daems

Column

We moeten ons een beetje inhouden, puur uit eigenbelang

Een uitgelezen elftal gastcolumnisten schrijft elke dag over hoofd- en bijzaken van het WK. Vandaag: Hugo Matthysen, scenarist, muzikant en zo nog wat, maar zeker geen voetbalkenner.

U kent de uitslag van de match die dinsdag werd gespeeld. Ik niet, want terwijl ik dit schrijf is het nog wachten op de wedstrijd waarover in de volgende eeuw nog steeds zal worden gesproken door überkranige grijsaards: “Ja, ik heb die wedstrijd gezien, meer dan honderd jaar geleden. Ik was toen een jaar of vijftien. De kustlijn lag toen nog niet ter hoogte van Gent, maar 50 kilometer zee-inwaarts. De Fransen waren uitzonderlijk goed: het loopvermogen van een roedel antilopen, wendbaar als professionele danseressen en traptechnisch het neusje van de zalm. De zalm, lief achterachterkleinkind, is een vis die al vijftig jaar is uitgestorven. Niemand die daar om treurde, het was niks meer dan een zwemmende plofkip. En dat neusje was ook fel overroepen, waarmee ik maar wil zeggen dat de traptechniek van die Fransen maar zus en zo was. Nee, de Rode Duivels waren op elk terrein superieur. Een paar dagen later waren we voor het eerst wereldkampioen.”

Ja, de medische wetenschap staat niet stil. De tieners van nu zullen vlot de leeftijd van honderddertig, honderdveertig halen. Dat neemt niet weg dat ze net als wij vanaf hun vijftigste chronisch over vroeger zullen zeuren.

“Vroeger was voetbal nog een spannende sport. Toen de Belgen in 2018 wereldkampioen werden, werd dat maandenlang gevierd. Ook in 2022 was dat nog het geval. Maar vanaf ’26 werd het als een normale zaak beschouwd. Twaalf wereldtitels op rij hebben we binnengehaald, met een Lukaku die op zijn zestigste nog steeds als een bliksemschicht doorheen de verdediging schoot. Toen hebben de andere landen beslist om niet meer mee te doen. Bovendien bestonden heel wat van die concurrerende landen nog amper. Nederland was een enorme vloot woonbootjes, plus nog een paar heuvels in de buurt van Maastricht. Denemarken was al in ’37 definitief kopje-onder gegaan, in hetzelfde jaar hadden de Fransen hun hoofdstad moeten ontruimen, die lag onderaan dat eiland met die lelijke witte basiliek. En heb ik je al eens verteld over Tomorrowland, mijn kind? Hoho! Wij wisten nog wat feesten was hoor, in de vroege 21ste eeuw!”

Onoverwinnelijk

De vraag is: wat kunnen wij leren uit het (wetenschappelijk volkomen onderbouwde) bovenstaande? Na de schitterende match van dinsdag (die wellicht al na 20 minuten definitief in ons voordeel werd beslist) en de finale die we op sloffen zullen winnen, moeten we ons een beetje inhouden. Puur uit eigenbelang. Ja, we hebben een topploeg, en ja: wij zijn onoverwinnelijk. Maar als we vanaf nu WK na WK gaan winnen, zullen de tegenstanders het na een paar decennia opgeven. En hoe kan je de beste van de wereld zijn, als er niemand meer is om een sportieve pandoering te geven?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234