Vrijdag 09/12/2022
Hilde Van Mieghem. Beeld DM
Hilde Van Mieghem.Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Wat stellen we voor, vroeg ik me af, en dacht aan een zin van Fernando Pessoa: ‘Geef me nog een glas wijn want het leven is niets’

Hilde Van Mieghem neemt de tijd voor een gloedvolle kijk achter de schermen van haar leven.

Hilde Van Mieghem

Op Twitter en Facebook kon je er niet naast kijken hoe Antwerpen vorig weekend bruiste van het leven. De opening van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten bracht feest in de stad en duizenden mensen op de been. Foto na foto drong het evenement zich aan me op: concerten op de trappen van het museum, prachtige schilderijen aan bloedrode muren in het museum, selfies met op de achtergrond nog meer kunstwerken en kiekjes van mensen gezeten op de roodfluwelen banken in de gigantische museumzalen.

Het opgesmukte verleden drong langs mijn iPhone- en computer­scherm bij me naar binnen en het weemoedige gevoel dat al in me aanwezig was, werd er alleen maar door versterkt.

Het hele weekend verbleef ik in het prachtige Hotel Thermae Palace in Oostende, het summum van vergane glorie.

In Brasserie Albert, de ­eetzaal van het hotel, zat ik aan een van de grote ramen en luisterde naar de rustige golf­slag van de groen-grijs-­donkerblauwe Noordzee. De witte driehoekige zeilen van bootjes in de verte, het één worden van stapelwolken en het zwarte water aan de ­horizon, het cognac­kleurige strand, het snerpende gekrijs van meeuwen, enkele achter elkaar rennende honden en eenzame wandelaars bij de vloedlijn lieten me weg­zinken in gemijmer over het eeuwige komen en gaan van mensen en dingen.

Onbetekenend in zoveel oneindigheid.

Wat stellen we voor, vroeg ik me af, en dacht aan een zin van Fernando Pessoa: ‘Geef me nog een glas wijn want het leven is niets.’ Ik bestelde een coupe champagne. Ik bestudeerde de wanden waarop affiches geschilderd stonden uit begin 1900: ­Ostende, la Reine des Plages, 5 mai 1905 en Floralies d’Ostende, du 23 au 30 août 1914.

In gedachten zag ik hoe een bont gezelschap op 4 août 1914, komend van de renbaan, het café in dwarrelde. Ik hoorde het geruis van lange rokken en het gekir van de dames, zag de mannen elegant in driedelig pak hun sigaren opsteken en ­brommen dat het met de ­oorlog niet zo’n vaart zou ­lopen, en keek naar de ­joelende kinderen die met hun kindermeisjes het strand op renden. Tot het bericht doordrong dat de Duitsers België binnen­gevallen waren en iedereen hals­overkop de koningin der badsteden ­ontvluchtte.

Later wandelde ik naar de brasserie van het Hotel du Parc, nog zo’n weemoed opwekkende plek, en zette me aan de tafel waar ik tientallen keren met mijn vader ­gezeten heb. Hij is al zeventien jaar dood. Terwijl ik zat te lezen maakte iemand een foto van me. “Een schrijfster in goed gezelschap”, zei hij, en hij wees me op een foto die achter me aan de muur hing. Daarop Joseph Roth en ­Stefan Zweig.

De ene dronk zich dood, de andere pleegde samen met zijn vrouw zelfmoord.

Ze waren zich waarschijnlijk te bewust van het niets dat wij zijn.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234