Zaterdag 19/10/2019
Beeld Karoly Effenberger

Guillaume

Wat moet een mens met zoveel boosheid in het hart? Rijk worden, denkt hij

Schrijvende medemens Guillaume Van der Stighelen en marktonderzoeker Jan Callebaut schrijven om beurten de column op vrijdag. Vandaag is Van der Stighelen aan de beurt.

Nieuwsgierig gemaakt door een uitgebreid en merkwaardig interview in Humo zoek ik tussen de opgenomen programma's op Telenet naar een uitzending van 'The Sky Is the Limit'.

Dankzij de doorspoelknop kan ik meteen zien wat ik wil zien. De stellingbouwer uit het Waasland. Een korte geblokte man zonder nek, gelouterd door het leven. Hij hoopt dat het met hem allemaal goed komt als hij hard door de dagen stormt. Met zo weinig mogelijk momenten van rust om stil te staan bij mogelijk andere geneugten dan het verslaan van een concurrent en het binnenhalen van een opdracht. Het ziet er grappig uit. Onderhoudend. Een komisch figuur met een volks karakter achter het stuur van een Italiaans verzamelstuk.

Door het geschreven interview krijgen de beelden op televisie een tragische dimensie. Het is alsof je voor een schilderij van Bruegel staat, kijkend naar een personage dat net aan de toog zijn levensverhaal aan je heeft verteld.

Een boosheid, diep geworteld in een jeugd die geen kind verdient, huilt haar weg naar buiten in hard ondernemen, af en toe klappen uitdelen en regelmatig het gaspedaal indrukken. Hij denkt daarbij niet na over het gevaar dat hij betekent voor andere weggebruikers. Dat voordeel heeft die boosheid.

Hij vertelt hoe zijn vader, de kloot, achter een deur stond te wachten om een vuist in zijn gezicht te dreunen. Hoe zijn zus misbruikt werd. Hoe hij vanaf zijn twaalfde voor zijn beide ouders moest zorgen, tot aan hun dood. Omdat het spaargeld was opgezopen en vergokt aan de flipperkast. Hij vertelt het gelaten. Wraak zoekt hij niet in het straffen van wie hem onrecht heeft aangedaan. Als hij met zijn zware bovenlijf dan toch een klap uitdeelt, dan is het per ongeluk en onder invloed van drank, en nooit aan de mensen die het verdienen. Een potje verkeersagressie tussendoor doet hem goed. Hij deelt graag de eerste klap uit, maar de andere is altijd begonnen. Even stoom aflaten, heet dat. Zijn wraak vindt hij in het succes van zijn zaak. In de steigers die hij bouwt rond gerechtshoven en kathedralen. In de waarde van zijn bedrijf, waar al zijn centen in zitten. Net als elke andere ondernemer met een goede boekhouder heeft hij maar weinig geld op zijn rekening staan. De ziekten die zijn lijf onherstelbaar hebben gehavend neemt hij er gelaten bij. Alles draait nu rond succes. Of dat wat hij voor zichzelf bepaalt als succes. Het succes van zijn bedrijf. Of hij daar gelukkiger van wordt, dat weet hij niet. Het is niet zijn grootste betrachting. Hij gelooft in het harde werk en de rest komt wel goed. Al heeft hij daardoor zijn kinderen nooit gekend en er intussen het warme gezelschap van zijn vrouw mee verloren. Dat zal er dan ook wel bijhoren, zo denkt hij luidop, uitkijkend over de wijde Noordzee van op het terras van zijn penthouse.

Hoeveel mensen lopen er zo rond in het leven, vraag ik me af. En wat moet een mens met zoveel boosheid in het hart? Rijk worden, denkt hij. Het is hem gegund. Zeker na alles wat hij heeft meegemaakt. Het is een stelling, en van stellingen weet hij meer dan ik. Maar ik kan het niet nalaten er bij te hopen dat iemand, een vriend, een buur, hem - al is het maar heel even - weet te verlossen uit de eenzaamheid die zo eigen is aan deze vorm van rijkdom waar ons kleine land zo trots op is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234