Dinsdag 02/06/2020

OpinieSan F. Yezerskiy

Wat ik zou doen, als het voetbal nooit meer terugkwam

Het voetbal ligt overal stil, zoals hier in Genval.Beeld Photo News

San F. Yezerskiy (36) combineert een voltijdse job in de Vlaamse film met een ietwat wisselvallige carrière als schrijver, voornamelijk over voetbal.

Het enige wat nog zeker is in deze vermoeiende tijden, is dat Donald Trump elke dag een uitspraak zal doen die alles nog net iets vervelender laat lijken. Twee weken geleden riep hij op om de Amerikaanse lockdown zo snel mogelijk te beëindigen, zodat de sportcompetities konden worden hervat. Hij was het beu om baseballwedstrijden van veertien jaar oud te herbekijken.

Nu wens ik het niemand toe om een baseballwedstrijd te moeten bekijken uit welk tijdperk dan ook, maar ook aan léuke sport heb ik de afgelopen weken niet al te vaak meer gedacht.

Ik hou van voetbal. Voetbal hangt samen met mijn meest levendige herinneringen aan mijn grootvader, heeft me mijn eerste vrienden en mijn eerste liefje opgeleverd, ik verdien er geld aan — niet aan het spelen zelf, maar aan de gigantische meningenindustrie eromheen. En toch zou ik op dit moment geen seconde twijfelen om het voetbal op te geven als bleek dat dat een deel van de oplossing was om opnieuw een normaler leven te leiden.

Als het voetbal nooit meer terugkwam, zou ik mijn nu nog ongeboren kind vertellen hoe dat spel dat wij samen in de tuin spelen, ooit over de hele wereld werd gespeeld, elk weekend door miljoenen mensen tegelijk. Dat elk dorp een team had en elke stad er wel tien, dat wij naar immense stadions trokken waar volwassen mannen elkaar in de armen vielen uit niets anders dan pure vreugde en te veel alcohol. Dat er voetbalclubs bestonden die meer koopkracht hadden dan sommige landen en dat we een verdacht groot deel van de economie hadden opgebouwd rond wat in feite alleen maar emotie was.

Ik zou vertellen hoe het spel zelf door de decennia heen was veranderd. Hoe wedstrijden winnen een wetenschap was geworden en hoe een kale man met een peper-en-zoutbaard als geen ander kon voorspellen waar de zwakte van zijn tegenstander lag. Hoe voetbal oorspronkelijk werd gespeeld door bonkige mannen die geen idee hadden hoe, maar dat er toen opeens Maradona kwam en later Messi en zelfs Eden Hazard en, kleintje, dat was alsof je op een donkere nacht vuurvliegjes zag dansen boven het gras.

Ik zou vertellen hoe om de vier jaar de beste spelers van elk land het tegen elkaar opnamen en dat de hele wereld daarvoor ging zitten. Dat vader hier heeft gehuild toen België derde werd op dat toernooi, niet omdat dat het beste resultaat was dat ons land ooit had behaald, maar omdat het voelde als een gemiste kans.

‘Maar,’ zou ik verder gaan, ‘op een dag kwam er een virus en dat maakte over de hele wereld mensen ziek. Een dorpje in de buurt van Milaan was het zwaarst getroffen en net in dat dorpje kwam een Spaanse voetbalclub op bezoek en drie dagen later was heel Spanje ziek. Dat soort risico’s konden we niet langer nemen en, ook al missen we het nog elke week, we zijn met voetballen gestopt. Zodat je oma zich niet langer elke nacht in een beschermend pak moet hijsen om mensen te verzorgen die aan beademingstoestellen vechten voor hun leven. Zodat we nu tenminste opnieuw naar het park kunnen en naar school en onze vrienden zien.’

‘Neem nu maar je bal, dan gaan we naar buiten. Maar dit was wat ik je wilde leren: als je een klein stukje van je eigen luxe moet opgeven om het leven van vele anderen beter te maken, doe dat dan. Altijd.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234