Zondag 20/10/2019

Opinie

Wat ik heb gezegd tijdens het debat in De Balie

Wim Van Rooy. Beeld Eric de Mildt

In haar column ‘Het ware gelaat van de mislukte integratie’ vertelt Yasmien Naciri een aantal onwaarheden.

Om te beginnen heeft Trump geen zogenaamde 'Muslim ban' ingevoerd, maar wel een tijdelijk inreisverbod voor slechts 7 van de 57 moslimlanden (leden van de Organization of Islamic Cooperation), die overigens door Obama reeds waren geïdentificeerd als bron van terrorisme. Bovendien heeft Obama in 2011 een zelfde soort maatregel genomen inzake Irak. De verontwaardiging is, zoals de Nederlandse journalist Wierd Duk terecht vaststelt, “erg selectief”. “Het hangt toch af uit wiens mond het komt, hoe groot de kritiek vervolgens wordt”, aldus Duk, die benadrukt dat “Trump dingen zegt die eerder eigenlijk ook al zijn gezegd door (Democratische) presidenten Bill Clinton en Barack Obama, alleen kozen zij een andere stijl waardoor het minder hard overkwam.”

De tweede onwaarheid vertelt Naciri wanneer ze beweert dat ik in een publiek debat heb gepleit voor "een deportatie van moslims”. Dat is laster en eerroof. Wat ik heb gezegd, en iedereen kan dat nagaan door het debat integraal te herbekijken, is dat serieuze oplossingen in het huidige kader van de liberale rechtsstaat en internationale verdragen onmogelijk zijn. Dat is ook de mening van een aantal gerenommeerde filosofen en juristen, waaronder de Franse jurist Jean-Louis Harouel, die dat uiteenzet in het formidabele boek ‘Les droits de l’homme contre le peuple’ (2016). Vrijheid van religie voor de islam mondt vroeg of laat uit in sharia en jihad. Dat is nog nooit in de geschiedenis anders geweest, dus maak ik mij daar bijzonder veel zorgen over.

Maar met het opiniestuk van Naciri is nog meer aan de hand. Ze schrijft: "Wie ooit dacht dat 'Rot op naar je eigen land' enkel sloganeske verkiezingspropaganda van extreemrechts zou blijven, heeft het goed mis. Liggen je roots ergens buiten de grenzen van Europa? Dan is de kans reëel dat je meermaals met dergelijke uitspraken de huid vol wordt gescholden.” Mijn schoondochter is afkomstig uit Iran, leeft hier al 3 jaar en is bijzonder tevreden over de gastvrije manier waarop ze hier is ontvangen. Nergens ter wereld worden mensen zo gastvrij en zorgend ontvangen als in het Westen. 

Vervolgens schrijft Naciri dat “de onwil van velen om zich te engageren in onze samenleving" "een grijsgedraaide plaat" is. Los van het feit dat “engageren” een knoert van een eufemisme is, gaat ze voorbij aan de structureel geworden en groeiende problemen met de islam in onze samenleving. Naciri spreekt niet over de moslimwijken in Frankrijk waar vrouwen zijn verbannen uit het openbare leven. Ook heeft ze het niet over de shariarechtbanken in Londen of de ‘gematigde’ moskeeën in Denemarken waar imams sharia-principes verkondigen. 

Wie de islamproblemen onder de mat veegt, laat oprechte islamhervormers zoals Ayaan Hirsi Ali, ex-moslims en honderden miljoenen mensen die onder het juk van een islamitisch regime leven - niet in de laatste plaats vrouwen, kinderen, homoseksuelen en niet-moslims - in de steek. Wie zich blijft blindstaren op ‘extreemrechts’ en de racismekaart blijft trekken, terwijl het racisme binnen de oemma vele malen groter is en terwijl de totalitaire islam mensen wil onderwerpen los van huidskleur of afkomst, is een bondgenoot van orthodoxe moslims die islamkritiek gelijkstellen met ‘islamofobie’ of moslimhaat. Terwijl de mensheid en niet in de laatste plaats álle moslims juist gebaat zijn bij fundamentele kritiek op het systeem dat hen vanuit zijn bronnen mentaal gevangen wil houden. De Pakistaanse ex-moslim Ibn Warraq merkt schrander op dat “moslims de eerste slachtoffers van de islam zijn”. Elk kind dat wordt geboren in een islamitisch land, van Afghanistan tot Algerije, is slachtoffer van de islamitische cultuur waarin vrouwonderdrukking en minachting en haat jegens de niet-moslim de toon zetten.

Dat geldt eveneens voor heel wat moslimkinderen en -jongeren in moslimgemeenschappen in het Westen die, gestoeld op de islam, worden opgezadeld met minachting voor twijfel en kennis enerzijds en een superioriteitsgevoel anderzijds: een recept voor maatschappelijk falen, zoals ik heb uitgelegd in mijn openingstoespraak tijdens het debat in De Balie waaraan Naciri refereert. Ervaringsdeskundige Hafid Bouazza merkt daarenboven op dat “vanaf de eerste ontluiking van het bewustzijn geweld en islam aan elkaar worden gekoppeld”. Dat er (zelfverklaarde) moslims zijn die prima samengaan met de westerse cultuur, is ondanks de islam. Zij zijn immers zodanig verwesterst dat ze fundamentele onderdelen van de islamitische doctrine links laten liggen.

Wim van Rooy, Berchem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234