Zondag 08/12/2019

Opinie Alain Gerlache

Wat er ook gebeurt, Magnette heeft bewezen dat hij nu de onbetwiste nummer één van de PS is

Paul Magnette brengt verslag uit als informateur. Beeld Tim Dirven

Alain Gerlache is zelfstandig journalist voor onder meer de RTBF en opiniemaker voor De Morgen.

Je kunt Paul Magnette (PS) geen inconsequentie verwijten. Al maanden, nog voor de Parti Socialiste hem tot voorzitter verkoos, herhaalt hij dat hij geen federale regering met de N-VA wil. Die houding veroorzaakte spanningen met Elio Di Rupo toen die nog de plak zwaaide in de Keizerslaan.

Sinds zijn aanstelling als informateur van de koning is Magnette van stijl en van methode veranderd. Er wordt niet meer gesproken over exclusieven tussen partijen maar over convergenties over de inhoud. Dat begon met een eerste vaststelling, die tijdens een persconferentie zorgvuldig in de media werd gebracht: alle partijen zijn voor een verhoging van de participatiegraad op de arbeidsmarkt. Wauw, er bestaat dus een Belgische consensus om de werkloosheid te bestrijden! 

Hoe bescheiden dat eerste resultaat ook was, de informateur ging voetje voor voetje verder met zijn strategie. Tot op het ogenblik dat hij openlijk moest erkennen, bijna met spijt als je hem hoorde en zag, dat er slechts één partij is die het confederalisme op tafel legt, en er dus niet verder over dat onderwerp kan worden gepraat. De informateur van de koning veranderde dus van methode en kreeg – het leek haast toeval – het resultaat dat hij als voorzitter van de PS eist: de de facto uitsluiting van de N-VA. De lekken en de polemieken hebben daar niets aan veranderd. Goed gespeeld.

Vlaams front ver weg

Natuurlijk is alles nog altijd mogelijk en zal een paars-groene federale regering, als ze er ooit komt, zeker niet voor morgen zijn. Hoe het ook afloopt, en wat de Open Vld ook beslist, het is nu al duidelijk dat de spanningen tussen de partijen die de Vlaamse regering vormen haar samenhang zullen ondermijnen. De ‘vertrouwensbreuk’ zal sporen achterlaten. We zijn verder dan ooit van het Vlaamse front waar de Franstalige partijen bang voor zijn, omdat ze er zo vaak voor hebben moeten buigen. In Brussel en Namen is dat niet niks.

Want in het zuiden van het land is de toestand heel anders. Magnettes strategie vindt daar veel bijval. De publicatie van zijn voorstellen, die toch een sterke stempel van het programma van de PS dragen, heeft daar niets aan veranderd. 

Koning Filip begroet PS-voorzitter Paul Magnette in het paleis. Beeld EPA

François De Smet, de nieuwe voorzitter van Défi, heeft op de RTBF herhaald dat zijn partij een regenboogcoalitie als de enige mogelijke oplossing ziet, “met of zonder ons”. De cdH houdt zich op de vlakte in de ethische debatten in de Kamer, anders dan de CD&V, en dreigt er niet mee haar steun aan de informateur in te trekken. Feit is dat ze zich al een keer heeft bedacht door af te zien van de oppositiekuur die ze na haar rampzalige verkiezingsuitslag had aangekondigd. Ze kan moeilijk nog een keer van houding veranderen, toch niet in dit stadium. En de PTB, die houdt zich bij wijze van uitzondering gedeisd en wacht tot haar tijd komt – het moment waarop ze zich boos kan maken over de ‘asociale maatregelen’ van het regeringsprogramma.

Dan is er nog de MR. Haar nieuwe voorzitter, de flamboyante Georges-Louis Bouchez, hoort duidelijk thuis in de rechtervleugel van de partij en maakt er geen geheim van dat hij Theo Francken (N-VA) wel ziet zitten. De jonge Bergenaar van 33, een gezworen vijand van Di Rupo en berucht om zijn twittergevechten, mag nu hij nog maar net verkozen is niet de indruk wekken dat hij zich achter de voorzitter van de PS schaart, informateur of niet. Ook omdat hij zegt dat hij de liberalen tot de sterkste Waalse partij wil maken. Het is dan ook geen wonder dat hij in tegenstelling tot de collega’s voor onderhandelingen tussen de PS en de N-VA blijft pleiten. Tot aan de breuk met de andere Franstalige partijen? Niets is minder zeker. Ten eerste omdat zijn partij in Wallonië al in een ‘regenboogregering’ zit. Ten tweede omdat de MR een sterke troef is om de Open Vld los te weken van de N-VA.

Nummer één

Wat zal er gebeuren als Magnette geen federale regering met socialisten, liberalen en groenen ineen kan knutselen? Die mislukking zal gevolgen hebben voor de toekomst van het land. Maar na vele jaren in de schaduw van Di Rupo – ook al was hij het de jongste tijd soms niet met hem eens – zal Magnette in elk geval bewezen hebben dat hij nu de onbetwiste nummer één van de PS is, met zijn persoonlijkheid, zijn aanpak en zijn Nederlands. Met het leiderschap van de Franstaligen in het vooruitzicht, zoals toen hij in opstand kwam tegen het CETA-verdrag, ook al heeft dat weinig uitgehaald.

Het zal bovendien een geruststelling zijn voor de veertigers en vijftigers. Terwijl de nieuwe generatie van de digital age haar intrede in de politiek doet, weet de voorzitter van de PS zelfs op zijn 48ste nog van wanten qua communicatie en strategie.

Alain Gerlache. Beeld kos
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234