Zaterdag 21/09/2019
Marnix Peeters. Beeld Bob Van Mol

Column

Wat betekent in godsnaam de dood, als je maar zo’n pluisje bent?

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters (°1965) over vrijheid, vogels en zijn vrouw. In elke vrouw schuilt haar moeder is zijn recentste boek.

Ik had, toen mijn vrouw zo moest huilen bij de Mattheuspassie, Sigiswald Kuijken gegoogeld om de schrijfwijze te checken.

Hij heeft nog vier broers, zei ik. Wieland, Barthold, Eckhart en Oswald.

Die ouders hadden een plan, zei mijn vrouw.

Ze zijn ook allemaal iets heel bijzonders, zei ik. Violist-dirigent, cellist, fluitist, ecoloog en beeldend kunstenaar.

Eén kleuterleider was toch fijn geweest, zei mijn vrouw.

Zou het je bestemming beïnvloeden, vroeg ik me af, als je naam iets Groot-Germaans uitstraalt? Zul je eerder geneigd zijn om werkelijk iets met Wagner te doen als je Sigiswald heet, dan als je ouders je Sonja hadden genoemd?

Motorcross

Het zegt allicht iets over de manier waarop je werd gekneed, zei mijn vrouw. Over de platen die er thuis werden gedraaid en de boeken die er lagen. Je verbeelding die werd aangevuurd. Ik denk niet dat er bij de Kuijkens veel naar de motorcross werd gekeken.

Het is toch heerlijk om zo’n ongebreidelde encyclopedie onder je vingertoppen te hebben zitten, zei ik een tijdje later. Je hoeft je maar iets af te vragen, en je vindt alle allernieuwste feiten op een rij. Vroeger pakte je de Winkler Prins uit het rek, maar daarin liep alles altijd een hele tijd achter. Daar hadden ze vast nog niet van de Grote Aantrekker gehoord.

O, die, zei mijn vrouw, niet opkijkend uit haar boek.

Het is een gravitationele anomalie in het heelal, zei ik. Een gebied dat duizenden sterrenstelsels naar zich toe trekt, ook het onze, waar niemand van weet wat er zich precies afspeelt. Het is 250 miljoen lichtjaar ver. Dat is negen en half biljoen kilometer maal 250 miljoen.

Duizelingwekkend, zei mijn vrouw.

Onze Melkweg raast er met een snelheid van duizend kilometer per seconde op af, zei ik. We zitten dus op een om zijn as draaiende bol, die baantjes doet rond de zon, die zelf rondknettert in een sterrenstelsel, dat dan weer meejakkert in een cluster, die door een supercluster heen zoeft, die ten slotte met duizend kilometer per seconde op de Grote Aantrekker afstormt. Je zou denken dat het hier harder zou waaien.

Een pluisje

Het doet je wel alles heel erg relativeren, zei mijn vrouw, die gestopt was met lezen. Wat betekent in godsnaam de dood, als je maar zo’n pluisje bent? Wat zou je je druk maken over de lelijkheid van de Boomsesteenweg?

Maar het maakt ook het goede nóg kostbaarder, zei ik dapper. Als we toch allemaal maar stipjes zijn, zinloos en zó weggeveegd, kun je maar beter bedachtzaam en vriendelijk en nieuwsgierig zijn, en ondernemend en eigenzinnig en genotvol, dan heb je dát toch. Maak dan maar van elke dag een feest.

Geen ultraslecht plan, zei mijn vrouw, met één oog op de wandklok, waar het al naar zessen liep, waarna ik mij terugtrok in de keuken, en anderhalf aarduur later weer tevoorschijn kwam met een ovenschotel met kip, courgette, parmezaan en buffelmozzarella, vergezeld van rode rijst en een tripel van Jus de Mer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234