Zaterdag 28/11/2020

Column

Wanneer zullen mannen hun verantwoordelijkheid opnemen en spreken over #MeToo?

Julie Cafmeyer.Beeld DM

Julie Cafmeyer is theatermaker en columnist. 

In een interview voor De Standaard neemt Liesbet Stevens het op voor de vrouwen binnen de zaak-De Pauw. Stevens, die voor het Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen werkt, zegt dat de vrouwen die het gedrag van De Pauw meldden “geen hysterische vrouwen zijn die bij het minst aangebrande grapje gillend wegrennen. Het zijn sterke vrouwen, geen bange kwezeltjes.”

Deze uitspraak wijst erop dat vrouwen nog steeds alle verantwoordelijkheid dragen als ze hun mond opentrekken. Als vrouw mag je niet bang zijn, niet hysterisch en kan je best gevoel voor humor hebben als je een grens aangeeft.

Hoewel Stevens de vrouwen op een moedige en integere manier verdedigt, wordt er een problematiek blootgelegd. Het hele interview ademt een sfeer dat bij elke stap die je als vrouw neemt om grensoverschrijdend gedrag te melden, je niet beloond wordt, maar juist kwetsbaarder wordt. Dit is uiteraard niet de schuld van Stevens. De vraag is wel waarom Stevens nog zoveel moet uitleggen aan een journalist, waarom er nog steeds geen klimaat heerst dat vrouwen serieus worden genomen als ze een grens aangeven? En dan bedoel ik niet alleen sterke vrouwen met een succesvolle mediacarrière. Iedereen heeft het recht om problematisch gedrag te melden: hysterische vrouwen, bange vrouwen, vrouwen met een gefaalde carrière, geile vrouwen, vrouwen zonder diploma, aseksuele vrouwen, vrouwen met gele tanden, vrouwen die zich als een bitch gedragen, knappe vrouwen, zwarte vrouwen, vrouwen van kleur, transvrouwen, dronken vrouwen, vrouwen met botox, kettingrokende vrouwen, intellectuele vrouwen, humorloze vrouwen, krankzinnige vrouwen, opportunistische vrouwen, woeste vrouwen.

Toch worden ze elke keer opnieuw bang gemaakt voor een rechtszaak, voor machtige mannen. Terwijl het juist de vrouwen zijn die dag in dag uit tools proberen ontwikkelen om met deze ongemakkelijke, gevoelige materie om te gaan.

Waar blijven de stemmen van de mannen in dit debat? Vrouwen zijn de hele tijd aan het werk en het keert zich tegen hen. Doordat zij het probleem aankaarten, worden zij voorgesteld als het probleem. Een probleem aankaarten, is niet hetzelfde als ‘het probleem zijn’.

Wanneer zullen mannen hun verantwoordelijkheid opnemen en spreken over #MeToo? Wanneer zullen zij tools ontwikkelen om met dit onderwerp om te gaan? Om een weg te banen in het moeilijke debat wanneer iets een spel is, erotiek, geflirt, of wanneer er sprake is van machtsmisbruik? Wanneer zullen zij zich mengen, een taal zoeken om hierover te spreken? Ik zal het anders stellen: welke vader gunt het zijn dochter dat zij in een proces of een slopende procedure verwikkeld geraakt simpelweg omdat zij haar mond opentrekt, omdat zij een grens aangeeft?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234