Maandag 27/06/2022

Wanneer nuance geen plek krijgt in debat over prostitutie, gaat het mis

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS

Lyle Muns is voorzitter van DWARS (jongerenorganisatie van GroenLinks) en sekswerker.

Lyle Muns

Uitbuiting en mishandeling. Toen Saskia De Coster over sekswerk schreef (DM 7/11), had ze het vooral over deze twee dingen. Vieze, oude mannen die vrouwen misbruiken. Vrijwillige prostitutie? Een marginaal verschijnsel. Wie kiest er immers voor om seks te verkopen? Dit discours klinkt aanlokkelijk, maar staat haaks op een veel genuanceerdere werkelijkheid. Ondertussen schaadt het wel de kwetsbare positie van tienduizenden sekswerkers.

Sekswerk is een moeilijk beroep. Je kunt soa's oplopen, er wordt sociaal-emotioneel veel van je gevraagd en sommige klanten hebben slechte bedoelingen. Als je het lijstje zo bekijkt, vraag je je inderdaad af waarom iemand dit zou doen. Risico's zijn op zich echter geen probleem zolang je ze kunt indammen. Zo zorgde zorgbeleid in Amsterdam ervoor dat sekswerkers daar nu minder soa's oplopen dan de gemiddelde student. Sekswerkers die sterk in hun schoenen staan en helder hun grenzen kunnen aangeven komen bovendien minder in onveilige situaties terecht.

Lyle Muns. Beeld Steven Richardson
Lyle Muns.Beeld Steven Richardson

Sekswerk blijft desalniettemin een vak waar je een zelf bewuste keuze voor moet maken. Als dat fout loopt, is het de taak van de samenleving om in te grijpen en onvrijwillige sekswerkers een alternatief te bieden. Wanneer mensen wel een eigen keuze maken moet de samenleving juist een veilige werkomgeving garanderen.

Vaak wordt gezegd dat die eerste groep veel groter is dan die laatste en dat we daarmee maar beter meteen de hele sector kunnen criminaliseren. Negen op de tien sekswerkers willen stoppen', roept men dan. Het percentage onvrijwillig sekswerk hangt echter maar net af welk onderzoek je citeert. In Nederland variëren resultaten tussen 5 en 95 procent gedwongen sekswerkers. Afhankelijk van welke methodologie en definities je hanteert, krijg je uiteenlopende uitkomsten.

Ondertussen pikken voor- en tegenstanders van sekswerk het rapportje ertussenuit dat hun discours het best uitkomst. Hoe je het ook wendt of keert, zeggen dat er (bijna) geen vrijwillig sekswerk bestaat, is wel erg kort door de bocht.

De gedachte dat niemand dit werk graag doet, is niet alleen onjuist, maar ook schadelijk.Tegenstanders van prostitutie vergroten het taboe op sekswerk door telkens de nadruk te leggen op misstanden. Nu zien we seks kopen volgens hen nog te makkelijk door de vingers. Als we sekswerk allemaal slecht genoeg vinden zal het vanzelf wel verdwijnen, lijkt de gedachte. Het idee dat de samenleving tolerant omgaat met sekswerk is absurd. Een paar jongensgrappen daar gelaten zijn weinig beroepen zo gestigmatiseerd als prostitutie, voor de verkoper én de koper. Sekswerkers dragen de gevolgen van dat stigma elke dag.

Misbruikt een klant je? Durf het maar uit te leggen bij de politie. Voel je niet lekker bij je werk? Ga het maar eens bespreken met je ouders aan de keukentafel. Heb je een soa? Leg maar uit aan de dokter hoe en wat. Om hun werk veilig te kunnen doen hebben sekswerkers niet behoefte aan minder, maar juist meer normalisering. Decriminaliseren is daar een belangrijke voorwaarde toe. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de negatieve gevolgen van criminaliseren. Een kwetsbare sector zo de grijze zone induwen is namelijk roepen om onzichtbaarheid en ongrijpbaarheid. Hoe wil je misstanden dan aanpakken?

Dat er nog te veel ellende aan sekswerk gekoppeld is, zal niemand ontkennen. Elke sekswerker heeft echter zijn eigen verhaal. Wanneer we die nuance geen plek meer geven in het debat over prostitutie gaat het mis. Dan wordt sekswerk alleen nog maar verder in het verdomhokje gestopt. Dat dient misschien de morele bezwaren van seksconservatieven, maar niet het welzijn van sekswerkers. En ging het ook Saskia niet juist daarover?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234