Dinsdag 25/06/2019

Column

Wanneer de leerling meester wordt

Lynn Van Royen, de meesterlijke hoofdrolspeelster in Beau séjour. Beeld © VRT

Marc Didden is columnist en filmmaker. Onder de noemer R-E-S-P-E-C-T schrijft hij wekelijks over wie of wat hem heeft beroerd.

Een druilerige maandagmorgen in Brugge lijkt verdacht veel op een druilerige maandagmorgen in Brussel. Daarom maakte ik me ook niet al te veel zorgen over de stand van de wereld, toen ik op de eerste dag van deze week beroepshalve door de Steenstraat kroop met geen andere bedoeling dan tegen milde betaling een mal figuur neer te zetten in een komende tv-reeks van de kwalitatieve soort. Ik kreeg er gratis warm eten en mocht er in een wachtkamer zitten met het kruim van ons acteursgilde, dus mij hoor je niet klagen. Want zo werd het toch nog een fijne dag.

Marc Didden. Beeld Johan Jacobs

Al moest ik ter hoogte van het in ombouw zijnde stadsplein ’t Zand nog een menselijke hindernis nemen en wel in de vorm van een eerder sympathiek overkomende dame met een plastic kapje op, ter bescherming van een paarse ­permanent. Ze tikte me op mijn schouder en zei: “Ik ken u!” Zulke dingen overkomen mij wel meer – mensen denken vaak dat ik een gezelligheidsdier ben – en meestal heb ik dan wel een antwoord klaar, genre: “Zegt u me dan maar eens wie ik ben, want zelf weet ik het niet zo goed.”

We keken elkaar even aan. Mevrouw moest niet écht met mijn grapje lachen. “Allemaal dikke nekken, die van de tv!”, zei ze, terwijl ze verder stapte. “Mijn nek is niet van de dunste”, zei ik ter verdediging. “Maar ik ben niet van de tv. Ik ben van mijzelf. Of hoogstens van mijn ouders.”

Ze kwam op haar stappen terug en we raakten zowaar aan de praat. Na een tijdje zei ze dat ze het eigenlijk niet slecht bedoeld had van die “dikke nekken”, maar dat ze het moeilijk had in het leven, met al die graaiers en zo. Zelf verdiende ze nog geen 900 euro per maand, zei ze, en haar huur bedroeg al de helft daarvan.

Eerste burger

“Armoede is het ergste wat er is!”, meldde ik nog, denkend dat dát een fijne slotzin was.

Ik probeerde een enigszins op hol ge­slagen hijskraan te ontlopen alsook een lichtjes nerveuze bus van De Lijn, maar ik had volgens haar nog recht op één vraag en die luidde: “Wat denkt u eigenlijk van die Bracke?” Tja. “Niet veel”, liet ik haar verstaan. Ik vertelde wel dat de enige Bracke voor wie ik enige sympathie koesterde voluit Cornelius heette, en op deze wereld werd gezet door de bijzondere journalist en scenarist Guido Van Meir, die ik langs deze onsympathieke weg groet. Maar ik beantwoord­de de vraag van de vrouw met het paarse haar toch maar. “Wat mij stoort, is niet zo­zeer dat die Bracke 16.000 euro per maand ontvangt,” hoorde ik mezelf zeggen, “maar wel dat hij dat doet in de hoedanigheid van eerste burger van een land dat hij eigenlijk het liefst van al vernietigd zou zien.”

Ze zei niets meer. Maar ik zag haar denken: “Dikke nek!”

Even later stond ik al midden in de warme cocon die een goedlopende filmset altijd is. De regisseur was die dag een talentvolle man aan wie ik jaren geleden nog even les gaf. Ik vond hem toen al een bijzonder iemand en bewonderde ook nu weer hoe waardig hij en zijn hele ploeg met fictie omgingen. Met vanzelfsprekend talent ook, met een waar begrip van wat beeld- en geluidstaal precies inhoudt, met vooral een schijnbaar aangeboren filmische volwassenheid, die ik bij mijn eigen generatie bijna niet kende: geen ge­knoei meer, geen gezeur, maar een proe­ve van pure audiovisuele geletterdheid. 

Ik vind die kwaliteiten ook allemaal terug in de merkwaardige zondagavondreeks op Eén, die Beau séjour heet. Ook die is geschreven en gedraaid door mensen van wie ik heel even de schoolmeester mocht zijn, maar over wie ik vandaag met zekerheid kan zeggen: de leerlingen zijn le­raars geworden. Of eerder nog: meesters!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden