Donderdag 22/08/2019

Straatblog

Wagner was een korfbaltrutje

Beeld Geert Simonis

Geert Simonis is een geletterd mens, een gewaardeerd popkenner, een amateurknutselaar en zelfverklaarde minister van Staat. Hij bericht wekelijks over Leuven en laten Leuven.

Een tijd terug bracht een krachtige westenwind onopzettelijk flarden van andermans conversatie naar mijn oortjes. Zo hoorde ik een turnleerkracht met een slordige drie decennia ervaring op de teller verkondigen hoe hij het basketbalniveau van de vaderlandse jeugd in de loop der tijd had zien stijgen. Kwam volgens hem puur door het inburgeren van die sport.

Ten dele heb ik die evolutie van op de eerste rij meegemaakt. Ik denk dat ik bij juffrouw Hilde in het tweede leerjaar zat toen de eerste basketring zijn intrede deed op onze speelplaats. Van school thuisgekomen kreeg mijn generatie de idealen der multiculturele samenleving ingelepeld via sitcoms als 'The Fresh Prince of Bel-Air' en 'Hangin' with Mr. Cooper'. Sterker nog: ik heb het Michael Jordanverhikel 'Space Jam' van Joe Pytka in de cinema gezien.

Beeld kos

Daar stopt mijn relatie met de edele sport der b-ball eigenlijk meteen. Om zelf deel te nemen ontbrak het mij aan lichaamslengte, conditie, balvaardigheid, tactisch inzicht en vooral goesting. Kregen we basket bij LO dan was ik het drentelende zeikertje dat andermans fun vergalde. Gold even zeer als we een andere sport kregen bij LO.

In de ijdele hoop zo een deel van mijn historische schuld af te lossen, ben ik vorige week naar een match van de Stella Artois Leuven Bears gaan kijken. Voor de leken: de Bears zijn het Leuvense basketteam. Onze sportieve hoop in bange dagen nu OHL uit eerste klasse is getuimeld en Élodie Ouédraogo haar spikes aan de wilgen heeft gehangen.

De heren beren waren duidelijk in goede doen die avond. De bezoekende wolven van Verviers-Pepinster werden met 84-73 ingemaakt en jankend naar hun moeders teruggestuurd. Mij ging het helaas minder goed af. Vooreerst wist ik buiten "keil je bal zo vaak mogelijk door de ring van het andere team" te weinig van de regels om het spelverloop volledig te kunnen volgen.

Ten tweede werd er zo veel kabaal gemaakt dat ik mij nauwelijks kon concentreren. Nog los van het gepuf en gefiep van de atleten op het veld dan. Een dj draaide oppeppende dance- en r&b-schijven op een volume om F16's mee te overstemmen. Een gozer met een microfoon scandeerde daar voortdurend dezelfde twee catchphrases overheen. Te weten: "LEU-VEN" indien Leuven in balbezit was en "DE-FENCE" indien niet. Op de tribunes produceerde een drumband tribale ritmes alsof we op een slavengalei zaten. Het publiek ten slotte juichte uiteraard wanneer er iets te juichen viel.

Nu ben ik een rustige jongen die doorgaans met een boekje in een hoekje zit. Hopelijk kunt u begrijpen dat het allemaal behoorlijk desoriënterend voor me was. Alsof ik het slachtoffer was van een überchaotisch Gesamtkunstwerk, om die Wagneriaanse term nog maar eens van zolder te halen.

Al is het weinig waarschijnlijk dat old man Wagner zich in die vergelijking zou kunnen vinden. Musicoloog Marcel Dobberstein toonde in zijn geweldige biografie 'Richard Wagner - Genie oder Scharlatan?' van vorig jaar overtuigend aan dat de man als knaap een korfbaltrutje was en neerkeek op all things basketbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden