Dinsdag 07/02/2023

ColumnLize Spit

Waarom zouden straks bommen op Brussel afgevuurd worden? Waarom ook niet? Dingen overkomen je nooit tot ze je overkomen

null Beeld Damon De Backer
Beeld Damon De Backer

Auteur Lize Spit (Het smelt, Ik ben er niet) schrijft over haar leven.

Lize Spit

‘En? Is er nog iets gebeurd in de wereld?’ vragen we thuis standaard aan de ander als die op zijn telefoon zit te scrollen. Het is een retorische vraag die toch antwoord behoeft, die bovendien getuigt van luiheid – eigenlijk vraag je de ander om het onmogelijke te doen, de wereld te presenteren als iets waarin slechts één ding tegelijk gebeurt.

Het antwoord op de vraag is vrijwel altijd ‘nee’. Niet dat er niets is gebeurd, tijdlijnen en kranten staan vol met belangrijke ietsen die zich voorgedaan hebben in de wereld, vreselijke ongevallen en corruptie en geboortes en verwezenlijkte dromen en verontwaardigde buren die in plaats van op bomen plots uitkijken op een blinde muur van zeven meter hoog. Het is alleen onmogelijk en verlammend om hierin een hiërarchie aan te brengen, gebakken bladerdeeg weer ontleden in laagjes is eenvoudiger.

Precies deze onverenigbaarheid is wat me bezighoudt wanneer ik op zondag langs de antiekzaakjes in de Blaesstraat struin, op zoek naar een goede tafel, voor de schrijfstudio die R. en ik inrichten. Het is druk in de buurt, overal zitten mensen op terrasjes te lunchen, van koffie of bier te nippen. De sfeer is zo vrijelijk uitgelaten dat ik er ongemakkelijk van word.

‘Hallo iedereen?!’ wil ik roepen. ‘Er valt niets te vieren, er is van alles aan de hand in de wereld!’ Maar ik weet zeker dat zij dat ook wel weten, er is werkelijk niemand – behalve ontkenners en kleine kinderen die gespaard moeten worden – op dit moment niet doortrokken van ernst, van het idee dat we balanceren op de rand van een afgrond, Europa heeft stukken op het schaakbord oorlog staan en er nadert een klimaatcatastrofe die alle pionnen van tafel zal vegen.

Ik sta te kijken van al deze zorgeloosheid en van de hoeveelheid in de zon zwetende kaasblokjes, en tegelijk begrijp ik het. Ik ben hier tenslotte ook op zoek naar een meubel, naar iets esthetisch op vier poten, naar verhoopt schrijfplezier, en aan mij valt het ook niet af te lezen, hoe ik elke tafel die ik tegenkom projecteer op een van de foto’s die ik deze week zag voorbijkomen, in een gebombardeerd gebouw, naar buiten getuimeld na het instorten van draagbalken. Alle tafels die ik mooi vind, zijn te duur bij het idee dat je ze op een dag halsoverkop zou moeten achterlaten, al is dat een ijdele gedachte, want waarom zouden straks bommen op Brussel afgevuurd worden, maar ja, waarom ook niet? Dingen overkomen je nooit tot ze je overkomen, en je kan ze niet afkopen door je er van tevoren voorstellingen van te maken.

Ik glimlach vriendelijk naar het echtpaar dat de mogelijkheden van een kapstok bespreekt, en knal, ze krijgen een nekschot. Ook de karafjes wijn, de croque-monsieurs en de omeletten spatten kaboem uiteen.

Waren we hier niet altijd al goed in, in ambiguïteit, in tweeslachtig leven? Het is nooit iets anders geweest dan tegen-beter-weten-in, dan in het donker een lichtje brandende houden zodat de ene sprookjesfiguur tegen de andere kan zeggen: kijk daar, in de verte in het bos staat een huisje om te schuilen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234