Vrijdag 30/09/2022

OpinieCollectief Vrouwenstaking UGent

Waarom wij staken op 8 maart, nog maar eens

UGent-medewerkers demonstreerden vorige maand ook al tegen de besparingen aan de universiteit.  Beeld Photo News
UGent-medewerkers demonstreerden vorige maand ook al tegen de besparingen aan de universiteit.Beeld Photo News

Ghent University Women’s Strike is een collectief van UGent collega’s en studenten die vanuit feministische invalshoek het beleid van de UGent kritisch onder de loep nemen.

Collectief Vrouwenstaking UGent

De Universiteit Gent was de afgelopen weken erg aanwezig in de media. Niet omwille van grensverleggende onderzoeksresultaten, maatschappelijke dienstverlening of onderwijs, wél omwille van grensoverschrijdend gedrag en asociale besparingsplannen. Onder het mom van een ‘kerntakendebat’ vroeg de rector - buiten de geijkte participatiemodellen om - aan een selecte groep van decanen en directeurs hoe de universiteit van de toekomst er moest uitzien. Deze ‘kerntaken’ blijken opvallend eng gedefinieerd. Postbedeling, kinderopvang en poetsdiensten kunnen vlotjes uitbesteed worden; verlofdagen en hospitalisatieverzekeringen zijn ideale besparingsposten; inschrijvingsgelden voor doctorandi gaan fors de hoogte in; en zelfs de kringloopwinkel waar UGent-meubilair een tweede leven krijgt, heeft plots geen plaats meer aan onze universiteit.

Het lijkt wel alsof alles wat niet tot het takenpakket van die selecte groep bevraagden behoort plots geen taak van de universiteit meer is. ‘Essentieel’ in coronatijden - applaus! - maar geen ‘kerntaak’. Een kleine, vrijwel onaantastbare top beslist over het lot van de massa werkkrachten die de fundamenten van de UGent dragen. Zij bepalen welke taken essentieel zijn, en welke dossiers (on)belangrijk genoeg zijn om door de hele UGent-gemeenschap over te ‘mogen’ meebeslissen. Ze bepalen zelfs wanneer feiten van grensoverschrijdend gedrag, vaak door de eigen collega’s, voldoende zwaarwichtig zijn en opwegen tegenover de reputatie van de UGent (spoiler alert: meestal niet). Deze manier van beleidsvoering is extreem hiërarchisch, de fundamenten ervan gebouwd op een eeuwenlange traditie van seksisme, racisme en classisme. Ook nu, opnieuw nu, worden de meest kwetsbaren het hardst getroffen. Waarom lijkt de universiteit van de toekomst zo op die van het verleden?

Her en der opperen collega’s dat, hoewel ze het niet eens zijn met de top-down manier waarop deze beslissing tot stand is gekomen, in tijden van besparingen onderzoek, onderwijs en dienstverlening voorrang zouden moeten krijgen op kinderopvang, postbedeling en poetspersoneel. Het is een argument dat op het eerste zicht overtuigend klinkt, en allicht daarom ook zo vaak wordt aangehaald door de rector.

Toch is het een oneigenlijke logica. Laat ons deze redenering daarom toepassen op een ander domein. Weinigen zouden financiën als kerntaak van een universiteit benoemen. Toch zal iedereen het belang van een evenwichtige begroting en financiële transparantie voor een universiteit onderschrijven en zelfs essentieel beschouwen, en oppert (gelukkig!) niemand om boekhouders of financiële antennes in de verschillende faculteiten te outsourcen. Misschien omdat de universiteit zichzelf steeds meer als een bedrijf opstelt, en geld ‘dus’ de wereld doet draaien?

Het is net daar dat wij, en velen met ons, het fundamenteel mee oneens zijn. Met de vrouwenstaking aan de UGent zeggen we al jaren dat de wereld niet draait op geld, maar op zorg(arbeid). Zonder poetspersoneel geen propere leslokalen, labo’s of bibliotheken, zonder gevulde magen geen oplettende studenten of publicerende onderzoekers, zonder kinderopvang geen ouders in de beleidsorganen of voor het auditorium.

Dat deze groepen voornamelijk bestaan uit vrouwen en/of mensen met migratieroots, is geen toevallige uitkomst van een ‘objectieve’ of ‘rationele’ beslissing, maar het resultaat van het niet erkennen van vormen van structurele uitsluiting. Zelfs wanneer het seksisme er vanaf spat, bijvoorbeeld wanneer door oversten van de UGent de financiële impact van zwangerschappen bij ‘kinderverzorgsters’ wordt benoemd in de discussie rond besparingen, is er niemand in het bestuur die de ongelijke behandeling van een specifieke beroepsgroep (kinderopvang) omwille van het vrouw zijn als seksisme (h)erkent. Alsof professoren en ICT-medewerkers geen kinderen krijgen, of gaan we hun jobs ook outsourcen zodra er van kinderen sprake is?

Wij sluiten ons dan ook, nog maar eens, aan bij een traditie van strijdbaarheid en solidariteit. Op 8 maart, Internationale Vrouwendag, leggen we massaal het werk neer, productief en reproductief, uit protest tegen het UGent beleid dat ons grote zorgen baart. We ijveren voor een universiteit die gestuurd wordt door zorg in plaats van geld.

Hiervoor brengen we nu al vier minimale eisen naar voor: een stop op het uitbesteden van essentiële beroepen; een transparanter, democratischer en socialer beleid; een onafhankelijke tuchtcommissie en meldpunt voor grensoverschrijdend gedrag en discriminatie en oplossingen voor de gegenderde gevolgen van de pandemie op academische carrières. Over deze thema’s gaan we op 8 maart in gesprek met studenten, collega’s en experten. Zo bieden we een platform voor het overleg dat door de top-down besluitvoering nooit heeft plaatsgevonden. Participatie voorbij de slogan, en toegankelijk voor iedereen.

Op 8 maart 2023 staan we er nog maar eens, maar hopelijk dan uit trots dat we werken of studeren aan een progressieve universiteit die zorg centraal stelt.

Namens Collectief Vrouwenstaking UGent: Valerie De Craene, Vakgroep Geografie; Sigrid Vertommen, Vakgroep Conflict en Ontwikkelingsstudies; Julie Carlier, Vakgroep Conflict en Ontwikkelingsstudies; Emma Ydiers, Vakgroep Geschiedenis; Michelle Geerardyn, student Gender & Diversiteit; Lies Hens, Stadsacademie; Juliette Billiet, Vakgroep Conflict en Ontwikkelingsstudies; Sofie Avery, Vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen; Hanne Hendrickx, Vakgroep Geografie; Gillian Mathys, Vakgroep Geschiedenis; Jolien Goossens, Vakgroep Biologie; Massilia Ourabah, Vakgroep Sociologie; Annelies Huyghebaert, Administratief en Technisch Personeel’.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234