Donderdag 19/09/2019

Opinie

Waarom rust er een taboe op eenzaamheid en waarom zijn we zo bang om hulp te vragen?

Beeld Thinkstock

Youssef Kobo is strategische innovatieconsultant, sociaal ondernemer, CD&V-politicus.

Met de eerste schepen voor Eenzaamheid heeft Sint-Truiden een primeur te pakken. Nergens in Vlaanderen is er een stadsbestuur dat zo expliciet de strijd tegen de vereenzaming van zijn inwoners op de agenda plaatst. Een heugelijk initiatief in barre tijden waar individualisme geprezen wordt en politici die gemeenschapszin en solidariteit bepleiten als oubollig versleten worden. De actie van Sint-Truiden werd afgelopen weekend echter op hoongelach ontvangen. “De hamstercoördinator, tuincoach en everzwijnambtenaar kunnen eindelijk kaarten: er is nu ook een schepen van Eenzaamheid”, liet UGent professor Wouter Duyck zich ontvallen op Twitter. Volgens hem behoort de zorg van vereenzaamde burgers niet tot de kerntaken van de overheid.

Helaas slaat hij de bal mis en doet hij met deze cynische opmerking onrecht aan een van de meest onderschatte maatschappelijke problemen. Eenzaamheid krijgt slechts de laatste jaren de aandacht die ze verdient in de academische wereld en de zorgsector. Eenzaamheid wordt in recent onderzoek gelinkt aan verschillende maatschappelijke problemen; wie zich eenzaam voelt is sneller vatbaar voor een depressie, angstgevoelens, overgewicht, werkloosheid en zelfmoord. Een collega van de heer Duyck, professor psychologie Stefaan Lievens, die onderzoek doet naar deze materie, vergelijkt eenzaamheid met een soort ‘levend dood’ zijn. Verschillende klinische wetenschappers plaatsen de gezondheidsrisco’s die gepaard gaan met eenzaamheid op dezelfde schaal als roken en overgewicht.

Youssef Kobo. Beeld RV

Alarmerende resultaten

Uit het Nationaal Geluksonderzoek van de UGent en levensverzekeraar NN, dat eerder dit jaar werd uitgevoerd, blijkt dat sociale relaties centraal staan voor het welbevinden van onze landgenoten. Belgen die zich eenzaam voelden hadden vier keer meer kans om zich ongelukkig te voelen.

Uit deze cijfers kunnen we niets anders dan concluderen dat de Vlaming wakker ligt van eenzaamheid en velen vrezen dat niemand voor hen gaat zorgen op hun oude dag. Velen weten bij wie ze terecht kunnen mochten ze ooit hulpbehoevend worden. Het gegeven dat bijna de helft van onze landgenoten aangeven zich regelmatig eenzaam te voelen en de alarmerende resultaten van recente internationale onderzoeken die wijzen op de verhoogde gezondheidsrisico’s ten gevolge van eenzaamheid manen aan tot reflectie. Waarom voelen zoveel jongeren zich zo eenzaam in een hypergeconnecteerde wereld? Waarom vallen zoveel senioren die hun hele leven lang hebben bijgedragen aan onze maatschappij op zichzelf terug? Waarom zijn we zo bang om hulp te vragen aan elkaar in tijden van nood en waarom rust er een taboe op eenzaamheid?

Eerste aanzet

De intergenerationele solidariteit is één van de pijlers van onze samenleving. We mogen onze ogen niet sluiten voor verborgen maatschappelijke ziektes zoals eenzaamheid. Cynisme mag ons daar niet ten dele vallen. In tijden van verruwing en polarisering zijn geborgenheid, solidariteit en gemeenschapszin geen wollige concepten, maar de enige echte oplossing. 

Een schepen voor Eenzaamheid is daartoe een eerste aanzet, lokale politici hebben meer voeling met de noden in hun gemeenten en staan dichter bij de mensen. Dat laatste is cruciaal om de eenzaamheidsepidemie waar sommige onderzoekers nu over spreken te bestrijden. 

Ook u en ik kunnen onze bescheiden bijdrage leveren. Sla eens een praatje met uw buren, spring eens wat vaker binnen bij familieleden. Vraag aan uw vrienden en uw collega’s hoe het met hen gaat. Vraag aan het bejaard koppel bij u in straat of ze hulp nodig hebben met iets. Onderschat nooit de grote impact van een kleine attentie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234