Zaterdag 25/05/2019

Standpunt

Waarom hebben we het in 2017 eigenlijk nog over bedrijfswagens?

Beeld rv

Jonas Muylaert is chef politiek bij De Morgen.

Heel even heeft het maar geduurd, maar wat hebben we genoten: de vrijheid om opnieuw de snelweg naar het werk op en af te rijden, ongehinderd door de duizenden anderen automobilisten met wie je samen in de file staat. De vrijheid ook om adem te halen zonder vrees miljoenen deeltjes fijn stof in te ademen of van de weg gereden te worden.

Maar samen met de terugkeer uit onze vakantiebestemming, zijn straks ook de files, lucht- en geluidsvervuiling, verkeersagressie en verkeersdoden terug. Ondanks het feit dat we dat allemaal weten én haten, schreven we de eerste helft van dit jaar alweer tienduizend auto's méér in dan vorig jaar. Een triest record dat alleen de automobielsector blij maakt. 

Jonas Muylaert. Beeld Wouter Van Vooren

Verontrustend is dat die stijging van het aantal voertuigen op de weg voornamelijk te wijten is aan het aandeel bedrijfswagens. Dat zijn in de praktijk nog steeds vooral vervuilende dieselauto's. Open Vld wil die nu vervangen door 'schone' elektrische wagens, en dat door brandstofwagens fiscaal zwaarder te belasten. Dat dient op zich een nobel doel: door alvast deze hardleerse sector aan te pakken, verdwijnt al een aanzienlijk deel van het fijn stof op onze wegen.

Maar het liberale voorstel is toch vooral een gemiste kans. Waarom hebben we het in 2017 eigenlijk nog over bedrijfswagens? Het wagenpark in ons land moet misschien wel properder, maar vooral kleiner worden. De discussie zou dus in de eerste plaats moeten gaan over een eerlijk alternatief voor de duizenden werknemers die nu beloond worden met een bedrijfswagen omdat het fiscaal klimaat in ons land verstikkend is. Werkgevers zien vaak geen andere mogelijkheid dan belonen met een wagen, net omdat een netto loonsverhoging onbetaalbaar is. Het is trouwens tekenend dat over een parallel voorstel van Open Vld – een echte uitwerking van een mobiliteitsbudget – nog steeds geen eensgezindheid bestaat.

Bovendien is dit voorstel ook niet coherent. Terwijl Open Vld in het federaal parlement pleit om voor werkgevers de toegang tot elektrische wagens te vergemakkelijken, schroeft het op Vlaams niveau de subsidies voor particulieren terug. Wie in 2020 een elektrische auto wil kopen, zal dat op eigen kracht moeten doen.

En zo is een ogenschijnlijk mooi voorstel in feite een verpakt voorbeeld van het mattheüseffect. Namelijk: de bovenste laag van de maatschappij wordt beloond met groene, 'propere' wagens, terwijl de onderste laag – zij die een elektrisch voertuig niet kunnen betalen en geen bedrijfswagen hebben – opgescheept blijft met oudere, vervuilende brandstofwagens. Laat dat net de groep zijn die moeilijker toegang vindt tot gezondheidszorg en – vaak vanop het platteland – minder makkelijk aansluiting heeft met bus, trein of tram. Als we willen dat ook zij op termijn met een groene auto kunnen rijden, zullen partijen als Open Vld dringend meer interesse in hen moeten tonen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.