Zaterdag 20/07/2019

Opinie

Waarom geven we telkens opnieuw de sleutels van alles wat naar moraal ruikt in handen van priesters?

Tom De Cock Beeld rv

Tom De Cock is MNM-dj, ambassadeur van Wel Jong, Niet Hetero en auteur van En toen kwam jij.

“Wanneer de persoonlijke en gemeenschappelijke gevoeligheid voor het ontvangen van nieuw leven verloren gaat, verdorren ook andere vormen van verwelkoming.”

Het is maar een greep uit de poëtische argumenten waarmee de Bisschoppenconferentie (dat moet met een hoofdletter) haar verontwaardiging uitschreeuwde nadat abortus uit de strafwet werd gehaald. Een democratische, breed gedragen beslissing, die overigens geen echte praktische gevolgen heeft. Een gezonde, rationele aanpassing van een tekst die door de realiteit was ingehaald.

Zachtmoedige quote 

Dat de bisschoppen een mening hebben en uiten, is acceptabel en zelfs wenselijk. Hoe meer stemmen in het ethische debat, hoe liever. Maar waar mijn klomp voor de zoveelste keer van brak, was de eindeloze vloed van aandacht, respect en klakkeloosheid waarmee die mening door radio, televisie en geschreven pers werd verspreid. Lange, goed gestoffeerde artikels en interviews, door de meest erudiete journalisten van de redactie. Zachtmoedige quote hier, mooie groepsfoto met de paus daar.

Zonder één kritische voetnoot over de houding van de kerk in dit soort ethische dossiers. Zonder verwijzing naar de emotionele en vaak ook fysieke verwoesting die religie in de hele wereld op dagelijkse basis aanricht. Gewoon: alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat elf grijze, oude, ongetrouwde en kinderloze mannen met wijze stem en zoete wolligheid hun conservatieve stempel drukken op onze samenleving, en we dat uitgebreid in ons televisiejournaal en in de krant moeten tonen. Zoals we dat ook doen wanneer de paus (vorige maand nog) zegt dat holebigezinnen geen echte gezinnen zijn. En vrouwen best gewoon wachten tot hun man bij hen terugkeert, in het geval van een scheve schaats. Zoals we nog steeds correspondenten naar heiligverklaringen in Rome sturen, compleet met voorpaginakoppen en live-interventies, alsof de jaren 50 eeuwig blijven duren.

Onbegrijpelijke reflex

Dat is voor heel wat generatiegenoten van mij een volstrekt overbodige en onbegrijpelijke reflex. Waarom geven we telkens opnieuw de sleutels van alles wat naar moraal ruikt in handen van priesters? Wordt het geen tijd dat we op basis van ratio en wetenschap de Siamese tweeling van ethiek en religie scheiden? Ze hebben lang genoeg last gehad van elkaar.

We moeten moediger zijn. De beslissing rond abortus is er bijvoorbeeld gewoon in de schoot van de democratie gekomen, daar was geen godsdienst voor nodig. Zo ook de zorgvuldige afwegingen die we in onze parlementen maakten rond euthanasie, het homohuwelijk, echtscheiding, adoptie door holebi’s, de rechten van transgenders en andere ethische dossiers waarbij de inbreng van de verschillende religieuze strekkingen niet meteen fraai of menslievend te noemen was.

“Jamaar, Tom, laat ze toch roepen”, zeggen mensen dan. Mensen die vergeten zijn dat we dertig jaar geleden onze diepgelovige koning kort moesten afzetten om abortus goedgekeurd te krijgen. Mensen die vergeten zijn dat mijn man en ik geen kind hadden mogen adopteren, als het van de christelijk geïnspireerde senatoren van CD&V had afgehangen in 2006. Mensen die ontkennen dat wij op een klein eiland van verlichting leven, en dat grote delen van de wereld in de ban zijn van godsdienstig geïnspireerde massahysterie.

Vermanende vinger 

Het behoeft geen betoog dat onze democratie vandaag opnieuw zwaar onder druk staat van allerlei geloofsbelijders in morele discussies. Die input mag er zijn, maar mag geen voorrang krijgen. Gewoon bij de rest van de inkomende post klasseren. We kunnen dat zélf. Steeds meer mensen, mezelf incluis, leven wars van enige religieuze of spirituele overtuiging een goed, harmonieus en rijkgevuld leven. Een bestaan dat vooruitgang en ontwikkeling toelaat, dat vol warmte naar de wereld kijkt, dat zelfverzekerdheid toestaat, en vooral niet constant een vermanende vinger opsteekt naar wat er aan de andere kant van de haag gebeurt. Ik wens dat ook u van harte toe.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden