Dinsdag 11/05/2021
Alain Gerlache. Beeld DM
Alain Gerlache.Beeld DM

ColumnAlain Gerlache

Waarom ‘de opstand van de terrassen’ in Luik begon

Journalist Alain Gerlache overschouwt de politieke actualiteit. Hij doet dat afwisselend met oud-journalist Walter Zinzen en oud-journalist en -politicus Siegfried Bracke.

Iedereen herinnert zich de gewelddadige incidenten van vorige maart in Luik, toen een betoging van Black Lives Matter in rellen ontaardde. 36 politieagenten raakten gewond, van wie er 9 naar het ziekenhuis moesten. Op de beelden was duidelijk te zien dat de politie machteloos stond tegen de amokmakers in het centrum van de stad, op de Place Saint-Lambert. Een beroemd plein, maar het heeft veel van zijn charme verloren. Vandaag is het niet veel meer dan een busstation en een zielloze esplanade tussen het historische prins-bisschoppelijk paleis, nu het justitiepaleis, en een banale winkelgalerij waarvan alleen de gevel aan de imposante Grand Bazar van weleer herinnert.

Het echte hart van Luik klopt net daarnaast, op de Place du Marché, het oudste plein van de stad aan de Maas. Op dat veel kleinere plein staat het stadhuis, een elegant gebouw uit de 18de eeuw, dat ook La Violette wordt genoemd. Aan de overkant liggen de beroemdste terrassen van de Vurige Stede, keurig op een rij in de schaduw van bomen die in de zomer wat koelte brengen. Als het mooi weer is, zijn die terrassen tot diep in de nacht een trefpunt voor studenten, politici, kunstenaars, journalisten, toeristen, mensen van overal en van alle slag. In het midden van het plein prijkt het Perron, het symbool van de vrijheden die de Luikenaars dierbaar zijn en van hun rebelse geest. Nadat hij de stad met de grond gelijk had gemaakt, liet Karel de Stoute, hertog van Bourgondië, het Perron naar Brugge brengen – een enorme vernedering voor de Luikenaars. In 1478 keerde het terug naar het Prinsbisdom Luik.

Het stadhuis aan de ene kant, de terrassen aan de andere, het Perron in het midden.

Is het dan echt een wonder dat net Luik in opstand komt tegen de beslissing van het laatste Overlegcomité om de opening van de horeca uit te stellen? Deze stad met haar sterke identiteit, waar veel inwoners zich eerst en vooral Luikenaars voelen, is niet bang om zich tegen beslissingen ‘uit Brussel’ te verzetten. De geschiedenis leert ons dat het vaak niet bij woorden bleef. Zonder verder terug te gaan dan de 20ste eeuw, was het in Grâce-Berleur, een dorp vlakbij, dat in 1950 vier mensen werden doodgeschoten tijdens een betoging tegen de terugkeer van koning Leopold III. Een tragedie die het einde van de Koningskwestie versnelde. Tien jaar later was het Luikse het brandpunt van de ‘stakingen van ’60’, trouw aan een traditie van arbeidersstrijd waarvan de geest nog altijd leeft – wat ook een van de belangrijkste redenen is voor de sterke inplanting van de PTB-PVA in de streek. Raoul Hedebouw is niet alleen in de nationale politiek actief, maar zit ook in de Luikse gemeenteraad.

Lees ook

Ruzie onder Koerdische en Tsjetsjeense jongeren kost man het leven: opeens werd Droixhe een slagveld

Maar ook op rechts loopt Luik niet braaf in het gelid. Tijdens de controverse rond de woonstbetredingen die de regering van Charles Michel wilde invoeren, kwam de hele gemeenteraad van Luik in naam van de vrijheden in het geweer. De motie die gestemd werd, maakte veel ophef, omdat ook de MR zich erbij aansloot, de partij van de premier en van de voorzitter van de Senaat, Christine Defraigne. Het feit dat Defraigne, de leider van de plaatselijke MR, toenadering zocht tot de PS in de hoop een nieuwe meerderheid in de gemeente te vormen, zal erin hebben meegespeeld, maar toch. Christine Defraigne, vandaag eerste schepen, heeft ook nu duidelijk positie gekozen. Op Twitter postte ze een groepsfoto met een ondubbelzinnig commentaar: ‘Deze 50 Luikse restaurateurs zullen op 1 mei openen, wat er ook gebeurt! En ze hebben gelijk!’ Het is ook zo dat na de vele Luikse politiek-financiële schandalen van de voorbije jaren het openen van terrassen een pekelzonde is…

Naast deze historische en politieke context gaf Edouard Delruelle, politiek filosoof aan de Luikse universiteit en voorzitter van de Socialistische Mutualiteiten, deze week in een interview in Le Soir een sociologische uitleg. “Luik is de enige echte Waalse metropool, met een grote jonge bevolking en, meer algemeen, inwoners die meer dan in andere steden hun sociale leven in de cafés en restaurants organiseren. Daardoor kan op 1 mei in het centrum een spontane feestelijke sfeer ontstaan, die uit de hand kan lopen als de politie het niet goed aanpakt.” Terwijl sporen van de botsingen van vorige maart nog zichtbaar zijn, zal de waarschuwing van Delruelle de aandacht hebben getrokken van de Luikse PS-burgemeester Willy Demeyer, die op 1 mei in zijn werkkamer op de tweede verdieping van het stadhuis het best geplaatst zal zijn om te zien of de terrassen van de Place du Marché vlak onder zijn vensters wel of niet opengaan.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234