Maandag 06/04/2020

Waarom de Koninklijke tuin wél een publiek park moet worden

Annemie Maes.Beeld rv

Annemie Maes is Brussels parlementslid voor Groen.

Groen en Ecolo hebben een resolutie in het Brussels parlement ingediend om van de Koninklijke tuin een publiek park te maken. Daar kwamen heel wat positieve reacties op. De Koninklijke familie heeft geen park ter grootte van Monaco nodig om in te verpozen, klonk het bij veel burgers instemmend. Dat royale privilege zou eigenlijk al lang voorgoed verleden tijd moeten zijn, was een ander vaak gehoorde en gelezen commentaar. Toch uitten er ook veel mensen ook hun bezorgdheden over de biodiversiteit, zoals journalist Nick Trachet deed (De Morgen 7/02). En terecht! Dat is ook onze bezorgdheid. Het doet deugd om te zien dat zo veel mensen bekommerd zijn om het welzijn van dieren en planten in het koninklijk domein van Laken. Ook wij dragen natuurbescherming een warm hart toe. We zullen ons daarom blijven verzetten tegen de geplande maxigevangenis in Haren die op een van de laatste stukken ruraal Brussel wordt geplant. En we ijveren voor de reconversie van het braakliggend terrein tussen het Brussels Weststation en Osseghem tot een echt park.

Toch pleiten we voor het open stellen van het koninklijk domein voor het publiek. Laat mij beginnen bij het kernargument: mensen hebben nood aan natuur. Groene ruimte is onmisbaar voor mensen hun fysieke en mentale gezondheid. Daarom ijveren mijn partij en ik overal voor meer openbaar groen. Ook in Brussel voeren wij al jarenlang actie om de stad groener te maken. Hoewel het Brussels gewest over relatief veel groen beschikt, valt op hoe ongelijk verdeeld de groene ruimte precies is. De armste en dichtstbevolkte wijken van Brussel - waaronder de kanaalzone waar het koninklijk domein van Laken zich bevindt - tellen slechts 0,5m² groen per inwoner.

Mens en natuur kunnen in veel gevallen harmonieus samengaan. Niet overal en altijd. We kunnen ons daarom best vinden in een situatie waarin bepaalde delen waar kwetsbare soorten hun thuis hebben gevonden toch afgeschermd blijven voor het publiek. Zoals bijvoorbeeld in het Walckierspark het geval is. Maar er zijn tal van soorten die daarentegen perfect kunnen samenleven met de mens, zoals precies die soorten die Trachet in zijn opiniestuk aanhaalt. Groene specht, dodaars en waterral zijn allemaal terug te vinden in de publiek toegankelijke domeinen van het Rood Klooster, het Woluwepark en de vijvers van Bosvoorde. De waarnemingen van buizerds of groene en bonte specht zijn niet bij te houden (ga gerust eens kijken op bru.waarnemingen.be). Ook ooievaars kunnen goed met de mens overweg: ze bouwen hun nesten op dakranden en schoorstenen.

Minstens even belangrijk als de vraag of er mensen komen, is hoe het domein wordt beheerd. Daarom is de vergelijking met een ongerept gebied als Antarctica toch wat bij de haren getrokken. Wie de foto's bekijkt van het koninklijk park, ziet vooral strak gesnoeide buxus en kort gemaaid gazon: niet meteen een broeihaard van biodiversiteit. Het zou me verbazen als in zo'n graswoestijn veel meer overleeft dan Engels raaigras en wat madeliefjes links en rechts. De vergelijking van het koninklijk domein met wildernis of natuurreservaten is eigenlijk ook niet correct. Dit is geen natuurlijke habitat, maar een fel onderhouden landschap dat perfect menselijke recreatie kan ontvangen.

De beste garantie voor een ecologisch beheer is een collectief beheer en niet privébezit. Daarom vragen we naast het open stellen van het park ook om het beheer ook over te dragen aan Leefmilieu Brussel. Zij kunnen dan perfect beslissen welke delen van het park en welke soorten te kwetsbaar zijn en afgeschermd moeten worden voor menselijke recreatie. Leefmilieu Brussel heeft immers een uitgebreide expertise in het afwegen van de verschillende noden (biodiversiteit, recreatie en andere ecosysteemdiensten). Door deze overdracht wordt het al dan niet ecologische karakter niet meer afhankelijk van de persoonlijke voorkeur van de koning, maar van een competente administratie die oog heeft voor menselijke noden én voor biodiversiteit. De mensen uit de buurt, maar ook de waterral en dodaars kunnen daar alleen maar wel bij varen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234