Vrijdag 20/09/2019

Opinie

Waarom de hakbijl in het middenveld zetten een slechte en zelfs gevaarlijke keuze is

Vergadering van de middenveldorganisatie Ringland in De Roma in Antwerpen. Beeld Eric de Mildt

Michelle Ginée is maatschappelijk werker en militant bij de sp.a. 

Sinds een paar weken licht ’s lands grootste partij een tipje van de sluier van hun ideaal Vlaanderen. Als ik het goed begrijp, is dat een Vlaanderen waar mensen met multiproblems geen recht op een sociale woning meer hebben, waar nieuwkomers verplicht moeten inburgeren, maar waar tegelijk snedig gesnoeid wordt in de inburgering. En waar, zo weten we sinds woensdag, geen plaats meer is voor geëngageerde burgers.

Want toen kregen we een bitter bericht voor de voeten geworpen: “Voor N-VA mag de sloophamer in het middenveld” (DM 4/9), de organisaties waar burgers zich verenigen om impact te hebben op het beleid. Het komt de N-VA natuurlijk handig uit om dat middenveld te framen als ‘de vakbonden’. Maar het middenveld is natuurlijk veel meer dan dat. Dat zien we ook aan het aantal en de verscheidenheid van organisaties die samen een brief stuurden om hun bezorgdheid te uiten over de eventuele plannen van de toekomstige Vlaamse regering (DM 4/9). En gelijk hebben ze.

Er zijn redenen waarom de hakbijl in het middenveld zetten een slechte en zelfs gevaarlijke keuze is.

Overkapping van de ring

Eerst en vooral de actualiteit. Ik neem u graag mee naar een dikke vijf jaar geleden, toen een groep bezorgde Antwerpenaren de handen in elkaar sloeg en Ringland uit de grond stampte. Ringland groeide uit tot een brede middenveldorganisatie van burgers die door inspraak en druk probeerden te wegen op de beslissing van de Vlaamse regering. Ze haalde haar slag thuis, en met een beetje geluk ademen alle Antwerpenaren binnenkort minder vunzige lucht in hun longen.

Ik haal dit voorbeeld niet zomaar aan: het ontstaan en het draagvlak van Ringland toonden aan dat de burger snakt naar meer inspraak in de besluitvorming. Er werden boeken over geschreven, studies over gemaakt en sommige politici dromen er hardop van de Senaat om te vormen tot een burgerparlement waar wetsvoorstellen worden afgetoetst.

Of je nu tegen of voor een overkapping van de Antwerpse ring bent, Ringland deed vooral de hoop leven dat meer inspraak vanuit burgers mogelijk was. Hoopvol inderdaad, want aan de verkiezingsuitslag te zien zijn ondertussen heel wat burgers het geloof in de politiek kwijt.

En ondanks het logge systeem van onze politiek zouden we toch mogen verwachten dat elke politieke partij zich bewust is van de noodzaak van meer burgerparticipatie.

Niet dus.

Sociaal zwakkeren

Ten tweede is het middenveld niet alleen een niveau waar burgers zich louter organiseren. Het is ook een niveau waar organisaties de stem zijn van sociaal zwakkeren en minderheidsgroepen in onze samenleving. Van het Minderhedenforum, over etnisch-culturele organisaties tot vzw’s die vluchtelingen helpen bij het vinden van een woning. Verenigingen die sociaal-culturele activiteiten organiseren om hun doelgroep te versterken. Organisaties die de stem van de lgbtq+-beweging zijn, vzw’s die activiteiten organiseren voor bejaarden en tegelijk ook opkomen voor hun rechten, TreinTramBus, de spreekbuis van de pendelaar, de Fietsersbond, het CAW. Ja, zelfs verenigingen die pleiten voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen. 

Ik zou een boek kunnen schrijven met enkel de opsomming van alle organisaties die geviseerd worden door woorden als “we zetten de hakbijl in het middenveld”. Sommige verenigingen zullen die hakbijl misschien wel overleven. Maar een armoedeorganisatie kan onmogelijk een hoog lidgeld aan haar leden vragen.

Ten derde: waar het de N-VA ook en vooral om te doen is, is het ontmantelen van de vakbonden. De vakbonden die ze graag voorstellen als luie sjarels die niet willen werken. Maar het zijn wel deze ‘sjarels’ die ons deden inzien dat de arbeidsomstandigheden van de arbeiders van de bagageafhandelingsbedrijven op Zaventem beneden alle peil waren. Die ervoor pleiten dat iedereen collectief opslag kan krijgen en niet alleen het mondige middenkader. Die mensen verdedigen en helpen als ze ten onrechte ontslagen worden.

Dat staat los van de discussie of vakbonden moeten moderniseren en zichzelf moeten heruitvinden. Het monddood willen maken van de vakbonden is de bescherming van de werkmens wegnemen. De N-VA maakt zich sterk dat ook de overheid werkloosheidsvergoedingen kan uitbetalen. Het zou nogal erg zijn als de overheid dat niet kan.

Slaan en zalven

Maar waar de overheid níét toe in staat is, is slaan en zalven tegelijk. Ze kan niet én een werkloze schorsen én het tegelijk voor de werkloze opnemen omdat de schorsing onterecht is. U zult misschien versteld staan, maar onterechte schorsingen komen best regelmatig voor.

Kortom, met de hakbijl door het middenveld gaan, is geen goed idee. De overheid moet faciliteren dat burgers zich verenigen en elkaar beschermen. Dat niet langer garanderen is een stuk van onze democratie ondermijnen.

Daarom moeten we ons hier keihard tegen verzetten. Zelfs als je geen lid bent van een vakbond of deel uitmaakt van een minderheid. Power to the people, godverdomme!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234