Maandag 08/08/2022

Standpunt

Waar was de visie, de hoop, het geloof in een gedeelde en betere toekomst?

null Beeld Yann Bertrand
Beeld Yann Bertrand
Yves Desmet

Niemand zal het minister-president Geert Bourgeois ten euvel duiden dat hij nooit in zijn leven een speech in de traditie van 'I have a dream' van Martin Luther King zal geven. Dat zit niet in hem, en ook niet in veel van zijn collega's. En toegegeven, ook geen enkele van de Septemberverklaringen van zijn voorganger Kris Peeters is inmiddels tot het collectieve geheugen gaan behoren.

Maar mocht het in hemelsnaam een beetje meer zijn dan de vaststelling dat we het vandaag beter hebben dan in 1914, en dat we ons best moeten doen om dat te bewaren? Was dat nu echt de grote kracht van verandering, een boodschappenlijstje van extra kosten voor de gezinnen? Was dat het glorieuze nieuwe Vlaanderen dat ons voortaan te wachten staat, nu we eindelijk de diepe grondstroom van rechts Vlaanderen in beleid kunnen omzetten? Waar was de visie, de hoop, het geloof in een gedeelde en betere toekomst?

Als zelfs je eigen meerderheid met moeite de handen één keer op het einde van je toespraak op elkaar krijgt, is het duidelijk dat de verwachtingen verre van gehaald zijn. Wat blijft is een verloochening van je eigen verkiezingsbeloften: N-VA had een scholenplan met 500 miljoen euro investeringen voorgesteld, maar daar is, om het begrotingsevenwicht te halen, een nulletje moeten afvallen. Er blijft nog 50 miljoen van over. CD&V, ooit de gezinspartij bij uitstek, maalt niet om extra kosten voor kinderopvang en onderwijs, om hoger inschrijvingsgeld en minder kinderbijslag. Een zorgpremie die voor de zwaksten stijgt met 150 procent, en voor de anderen verdubbelt, is niet meteen een gewone indexaanpassing te noemen.

Maar, beweert begrotingsminister Turtelboom bloedserieus, we hebben toch de belastingen niet verhoogd, en we besparen op onszelf. Als je de rekening daarvoor doorrekent in hogere facturen voor de gezinnen, is het verschil natuurlijk pure semantiek. Binnenkort ook nog eens aangevuld door minder dienstverlening door minder ambtenaren en hogere lidgelden en/of toegangsprijzen voor sport en cultuur, organisaties die hun mindere inkomsten ook natuurlijk gaan doorrekenen aan hun gebruikers. Maar we verhogen de belastingen heus niet, hoor, integendeel, en het kan nu eenmaal niet anders, willen we het beter blijven hebben dan in 1914.

Dan moeten de federale onderhandelaars het nog eens worden over een besparingspakket in vergelijking waarmee deze Vlaamse oefening eigenlijk nog peanuts is. Waar uit alle proefballonnetjes blijkt dat ook daar de factuur zal doorgespeeld worden aan de gezinnen en werkenden, en zeker niet aan de vermogenden, die te allen prijze ongemoeid moeten worden gelaten, want zorgen zij er net niet voor dat we het vandaag beter hebben dan in 1914? Excuseer me, maar het is lastig om niet een klein beetje sarcastisch te worden bij de concrete invulling van wat de Grote Verandering zou moeten zijn.

Yves Desmet
Opiniërend hoofdredacteur

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234